Adıyamanlı İki Sabri

Sabriler

Kuzey Kürdistan’ın görmediğim bir şehri de Adıyaman’dır. Ama buna rağmen yüzlerce Adıyamanlı tanırım. Kimini okuldan, kimini gerilladan, kimini hapisten, kimini de şu gurbet ellerden... İşte bu iki Sabri’yi de öyle tanırım.

Kuzey Kürdistan’ın görmediğim bir şehri de Adıyaman’dır. Ama buna rağmen yüzlerce Adıyamanlı tanırım. Kimini okuldan, kimini gerilladan, kimini hapisten, kimini de şu gurbet ellerden...
İşte bu iki Sabri’yi de öyle tanırım.

Sabri Büyükgöz; benim Lübnan’da FDHC (Filistain Demokratik Halk Cephesi) saflarındaki gerilla eğitiminde devre arkadaşımdır. Bir kaç ay beraber kaldık. Ben ayrılıp ülkeye gönderildim Öcalan tarafından. O, orada kaldı. Sonra nereye gitti? Ne yaptı? Son akibeti nedir bilmiyorum. Bildiğim bir şey varsa, davasında turarlı, mert ve cesur bir arkadaştı Büyükgöz Sabri.
Bilen varsa akibetini söylesin.
Ben de haberdar olur, sevinirim.

*
Sabri Ok’u ise; Diyarbakır Zindanı’ında gördüm. Bir iki sefer ayaküstü konuştum.
Onun dışında tanımam ve bilmem.
O zamanlar -Ki Aygan’ın itiraflarında geçiyor- Sadrettin Aydınlık’la beraber, köylüler tarafından yakalanıp, devlete teslim edilmişti. Yada çatışmış ve ev üzerilerine yıkılmıştı. Tam olarak hatırlamıyorum. Ama sağ ele geçirilmişlerdi. Ben onların sorgulama tavırlarını da bilmiyorum. Çünkü o zaman Cezaevi İç Örgütü’yle da aram iyi değildi.

*
Ok uzun yıllar yattı.
İçerde kendisini geliştirdi.
Onu bana anlatanlar var. Ve en son olarak; Cezaevleri genel sorumlusu olduğu, Öcalan’ın 99 İmralı U dönüşü’ne karşı olduğunu, daha sonra Öcalan ile telefonlarla görüştüklerini ve Öcalan’ın onu ikna ettiğini söylediler.  Tabi bunlar birer söylem. Ve bu söylemlerin sahipleri ortaya çıkmadığından kayda değer almadım. Ve o kadar da önemsemedim.

Lakin çıktı.
Öcalan askere gitmesini istedi.
Gitti.
Askerliğini yaptı. Ve şu an hala yasal parti içinde –daha doğrusu- perde gerisinde yöneten adam pozisyonunda. Bu da beni alakadar etmez. Çünkü bu teşkilat başından beri böyle çalışır.

Ben şahsen Sabri Ok gibi birinin öyle amir-mamur gibi çalışmasını yadırgarım. Bence bunu yapmamalı. Yapacaksa, çıkıp açık siyaset yapmalı. Çünkü insan inanmadığı şeyi yapıyorsa; artık kişilik ve şahsiyeti kalmaz.

Veren alır da.

Ki onunla uzun yıllar cezaevi yatmış bir arkadaşımın aktarımına göre; Ok da bu Öcalan konseptine inanmıyor. İnanmıyor ama bunun dışında da bir çıkış bulamıyor. Peki çıkış yok diye insan inanmadığı şeyleri mi yapacak?

Çıkıp bir Kürd bireyi olarak da yaşayamaz mı?
Yazık.
Tek kelimeyle yazık.
Başka ne diyeyim.
Ve nokta koyayım.
Böylece Adıyamanlı İki Sabri’den de insanlar haberleri olsun. Biri isimsiz kahraman, onurluyla dimdik gitti veya gidecek, diğeri de her gün erim erim eriyecek. Bundan daha büyük kötülük var mı?
Bir insan kendisine çok ince tasarlasa da bu kadar kötülük edemz.

Güzel ve çirkin.
İnanan ve inanmayan.
Ya sabır ve işte iki Sabri’mizin hali melali...

13 Mayıs 08