Sömürge Hamid ve Mêrdînliler

Hemido ve Ahmedo.. Hey lo lo

Ülkesi bir sömürge olanın kendisi de bir sömürgedir. Bu tarif en çok Hamid’e uyar. Hem ülkesi sömürgeydi hem kendisi. Öyle zayıf, öyle çelimsiz, öyle bakımsız bir hali vardı ki; yel savursa alıp götürecek. Ama gözleri ışıl ışıldı. Sözleri gözlerinden daha da ışıklıydı. Ve bir ‘Birak em sömürgene hı... Velleh billeh tilleh.. Em tên perçikandin, em tên hirçikandın...’ diye..

Ülkesi bir sömürge olanın kendisi de bir sömürgedir. Bu tarif en çok Hamid’e uyar. Hem ülkesi sömürgeydi hem kendisi. Öyle zayıf, öyle çelimsiz, öyle bakımsız bir hali vardı ki; yel savursa alıp götürecek. Ama gözleri ışıl ışıldı. Sözleri gözlerinden daha da ışıklıydı. Ve bir ‘Birak em sömürgene hı... Velleh billeh tilleh.. Em tên perçikandin, em tên hirçikandın...’ diye diye konuşurdu. O nedenle de aramızda adı ‘Sömürge Hamid’ kaldı.

Benim hemşerimdi.
Öz Gercüşlüydü. Ama ağa takımını Gercüşlüden saymazdı.
Onu ‘77’lerde Batman istasyon bahçesinde gördüm. Küçücük iskemlelerin boynuna çökmüş, tavşan kanı çay içip, sigaramızın dumanından sevda ve kavga figürleri yapıyorduk. Bana o zaman KDP’nin ve KİP’in proğramını vermişti. Böyle şeyleri bulmada ustaydı.

En son onu gürdümde ise Gercüş’de Mehmet Hayri Durmuş’u ona teslim etmiş ve ‘Hamid bakıyorum Gercüş’e şêlim fabrikası yapılmış. Hayırlı olsun ama bu temel hiç büyümüyor.. Ne iştir?’
Gülmüştü.
‘He hocam he kafa bul. Şêlim fabrikası de. Vala yakışır. Ama and şart olsun Kürdistan’ı kuracak ve burda hem şêlim hem de şarap fabrikaları açacam’

Ne güzel günlerdi o günler.

Ben de ‘Yaparsın Hemid yaparsın. O zaman da sana Kapitalist Hemid, deriz’ dedim.
Bikızdı. Bikızdı.
Hayri abi olmasaudı ağzını bozacak, bana saldıracaktı.
Sanki devrim olmuş da, Hamid fabrika açmış ve patron olmuş.
Hayali bile güzeldi. Ama Hamid hayal da olsa patron ve kapitalist olmazdı.

*
Sonra onun uzun bir dönem Lübnan’da görev yaptığını ve ölümünü duydum. Ama nasıl? Ne şekilde ve nerde?
Bilmiyorum.

Diğer yanındaki de Ahmet Güden’dir. Tatlıcı kardeşler. Kepçe Kulak Mahmut ve Uzun Ahmed...
Bu Mardin’liler hep bu hareketin en hamal adamları oldu. Fedakarlıkta üstlerine yok. Ama kadrolaşma ve politikleşme sıfır. Sür tarlaya.. Mayın falan dinlemez. Bu yanlız Ahmet, Mehmet ve Mahamut için geçerli değil. Benim için de öyle.

Mardin yurtseverliğini güneyden alır.
Silahlı mücadelenin tüm ateşini içinde taşımıştır.
Bizzat gidip orda savaşmıştır.
Burda da isyan bayrağı açılınca hiç tereddütsüz katılmıştır.

Bugün bir okuyucum Gercüşlülerden bahsetti ya...
Ben hem Hamid’i hem Ahmed’i vereyim dedim. Biz ona Sömürge derdik. Kek derdik, Hemido derdik. Ama asla ‘Abdül’ demedik.

Siz bakmayın nufüs memuru ‘Abdül’ eklemiş. Bu yanlıştır. Hamid asla ne ‘Abdül’dür ne ‘Abdülcü’dür.

O dosdoğru bir Kürdistanlıdır.

Mêrdîn!..
Dinya alem mêrdîn!..
Na şanlı olduk ne gazi ne de kahraman...
Mêrdîn!...

Bijî mêrêdin!..
(Yerel şovenizm mi oldu biraz?)

Olsun!.. Hatta ‘ilkel Milliyetçilik’ bile Kemalist olmaktan iyidir.