Yağcılıkta Zirve :Medeni Ferho ve Do Yayınları
'Sayın' yarışı devam ediyor
Hain ile Sayın arasındaki ince çizgide bir rantiye şirketi var. Kimi 'sayın' kimi 'hain' diyerek bu şirekette görev yapıyor. Kuzey Kürdleri bu Hain ile Sayın sıratından kurtulmadıkça iflah olmaz. Niye eşyaya; ismiyle hitap etmek çok mu zor? Biz ne sayın ne hain diyoruz. Nesneye adıyla hitap ediyoruz.
Böyle yaptığımız için de hep dıştalanıyoruz. Ama er veya geç bu halk denen mahsum çocuk gerçeği anlayacak. Çünkü o, 'Kral Çıplak' dediği an, hiç bir bent önünde engel olamaz. İşte Sayın rantiye şirketinin bir yazarı ve bir yayınevi.. Bilmem bazılarının kulakları çınlıyor mu?
Nas-Edi
------------------------------------
Yazar Medeni Ferho, KCK Önderi Abdullah Öcalan’a 4 yıl boyunca yazdığı 52 mektubu ‘Sayın Başkan’ adıyla kitaplaştırdı. Yazar, Öcalan’ı sadece bir lider olarak değil, filozof rolü olan biri olarak da tanımlıyor.
Kürt yazar Medeni Ferho’nun ‘Sayın Başkan’ adlı kitabı Do Yayınları’ndan çıktı. Koma Komalên Kurdistan Önderi Abdullah Öcalan’a dört yıl boyunca aralıksız her ay yazdığı mektuplardan oluşan kitapta, yılbaşı kartları ve şiirler de bulunuyor. Ferho kitabında edebiyatı savaşın bir aracı olarak tanımlıyor ve Kürt aydınlarını tartışmaya davet ediyor. KCK Önderi Abdullah Öcalan’a 4 yıl boyunca aralıksız olarak yazdığı 52 mektup ‘Sayın Başkan’ kitabında toplandı. Ferho Öcalan’ın yazdığı bu mektuplarla Kürtlerin entelektüel dünyası, üretimleri, kişisel duruşlarıyla irdeliyor. Kitap konusunda ANF’ye bilgi veren Medeni Ferho, bu kitapta “sanat sanat için mi, sanat toplum için mi?” sorusuna da cevap arandığını belirtiyor. Kitap, bir halkın edebiyatçıları ve aydınlarının tarafsızlık adı altında kendilerini felç etmeye terk edemeyeceğine dikkat çekiyor. Ferho, bu mektuplarında dünya devrimlerinden örnekler veriyor ve Kürt aydınını sorguluyor. Ferho, “Halkı savaşan bir yazarın tarafsızlığı kabul edilemez” diyor.
Edebiyat savaş aracı haline geldi
Günümüz dünyasında edebiyatın önemli bir “savaş aracı” haline geldiğine vurgu yapan Ferho, yine dünya devrimleri ve kurtuluş savaşlarından örnekler vererek, “Edebiyat savaşının temeli kültürdür, silahı ise sözdür” diyor. Kitabın notlar bölümünde Ferho, Öcalan ve kimi tarihi kişililerin birleştiği ortak noktalara işaret ederek, Kürt halkı için Öcalan’ın önemine değiniyor. Bu bölümün başına eklenmiş kısa notta da yazar İsrailli olduğunu belirterek tartışmaya açık olduğunu kaydediyor.
Öcalan aynı zamanda bir filozof
Ferho, Öcalan’ın sadece karizmatik bir lider değil, çağır sorunlarına cevap olabilecek çözümlemeleri de sunabilen bir filozof rolü oynadığını ifade ediyor. Ferho’nun KCK Önderi Öcalan’a yazdıkları mektuplar Türkçe, şiirleri ise Kürtçe. Ferho’ya göre bu kitap Kürt edebiyatında “bir ilk” niteliğinde. Yazar kitabın kısa önsözünde, kitabından bahsederken “bir halk önderine duygulardan öte düşüncelerimin yer aldığı paylaşımlardır” diye belirtiyor ve şöyle devam ediyor: “Kavramlarla iç içe olayların yüreğimdeki izdüşümleri de diyebilirsiniz. Özgürlüklerin garanti edilmediği bir dünyada yaşıyoruz. Ne yazık ki en uygar, en modern, en gelişkin ülkelerde bile birisinin özgürlüğü, ötekinin özgürlüğüne zarar vermeyecek şekilde düzenlenemiyor. Ekonomik eşitsizlik korkunç bir silah…
Kürt aydınlarına çağrı
Bu da siyasal haklar ve özgürlükleri öldürüyor. Hele hele bir ‘halkın kimliği, hak ve hukuku’ sözkonusu ise… Böylesi bir durumda Kürt sorunu ‘gül suyu dökmekle’ çözümlenmeyeceği açıktır. Siyasal haklar ve özgürlükleri, adaleti de içine alan bir eşitlikle elde etmenin bedeli sayısız çoktur, koşulları da oldukça ağırdır.” Medeni Ferho, “Sayın Başkan” kitabıyla da bir ilke imza atıyor ve Kürt entelektüel dünyasını tartışmaya davet ediyor, Kürt halkının serilhildanlarina “söz güçleri”yle katılmalarını istiyor.
‘Edebiyat siyasetten ayrı değil’
Medeni Ferho’nun, Do Yayınları’ndan çıkan kitabının Kürt aydınları arasında nasıl bir tartışma yaratacağı merakla bekleniyor. Zira Medeni Ferho mektuplarında, tarihi, edebiyatı, yazarlık misyonunu, siyasetten arındırmıyor, ayrı tutmuyor. Yazar Ferho, aydın ve entelektüelleri, halk savaşlarında tarafsız kabul etmeyerek, “Zaman ve mekana adil davranmayan bir tarih var karşımızda...” diye ekliyor. Medeni Ferho, edebiyatın bir savaş aracı olduğunu savunuyor ve şöyle diyor: ‘Söz’ ise, nitelikleriyle toplumun vicdanı, ileri güç dediğimiz ‘sözcü’lerin işidir.” Yazar ayrıca, güçlü önderlere sahip örgütlülüklerin özgürlüklerin kaynağı olduğunu savunuyor.
CELİL DEMİRALP/ ANF/AMSTERDAM
YENİ ÖZGÜR POLİTİKA
İlet
Yazıcı versiyonu
Düz Metin
Yorumlar (2 gönderildi):
Heger em mezinbûna hejmarî (demografîk) ya bakurê welêt li alîkî bihêlin, wê bi hêsanî bê dîtin, ku nirx û pîvanên civakî û gelerî ,ku em van nirx û pîvanan wek ziman,folklor,edebiyat,zanîna dîrokî binavdikin,mixabin bi awakî askere têk dichin.Di riya gihîshtina ber bi netewiyetê,tishtên ku me navên wan li vira dan, pewistiyên bingehînin.Ew nebin, gihishtina asta netewiyetê, ji chîrok û gotinên vala wêdetir nachin.Û dibe ku li vê derê xala herî girîng,ku divê bêdestnishankirin ew be,ku rewsh ji vî alî de pir û pir ji berya 30 salan xerabtire.Li Amedê li ser têkchûna axavtina bi kurdî ,gotinê Amed Tigrîs ku di malperên kurdî de cihê xwe girtin û ev demeke weshandina pirtûkên xwedê giravî pêshengên zimanê kurdî Mehmed Uzun û Firat Cewerî bi zimanê tirkî, vê analîza me pishtrast dike. Di ser de, hûn TV , rojname û malperên kurdî yên ji sedî 90 bi tirkînin bihesibînin ,rewsh bi aramî û zelalî derdikeve meydanê.
Sedem di vira de chiye an jî chinin?
Bê shik berya her tishtî sedema mezin PKK ye, ku ji roja ewelîn ta îro bi tirkî tevdigere û gel li gor stratejiya xwe perwerde dike. Li vê derê bi gotina perwerdeyê nexapin, perwerdeya PKK,hîpnozkirina gelê bakure bona Adullah Ocalan.Ji ber ku ne ev hîpnozkirin be, gelê kurd li bakur wê bifikire;
1- Ji salên 1980 û vir ve beshê herî dinamîk yê civakê, ciwan û ronakbîr bi awakî sistematîk ji alî PKK û dewleta tirk ve tên kujtin.Dewleta hov û dagirker bi awakî askere û veshartî li jêr navê tunekirina alîgiren PKK bi destê kontra û Hizbullah,û PKK jî, bi navê ajan û komploperestên nava xwe, motora dinamîk ya civakê xistin binê erdê.Tov û toximên nuh shitil didan , bi navê sherê azadiyê ji alî her du hêzan ve, hîn di destpêka jiyana xwe de hatin jêkirin.Ev yek waha bi awakî profesyonel û bêkêmanî hate kirin, ku sed mixabin di roja me de kurdên bakur nema dikarin rast û chepên xwe ji hev derxin.Dewsa lingên ker û kuchikan waha tevlihevbûye, êdî demeka dirêj bona me lazime, ku em bi ser hishê xwe ve bên.
2-Xort û ronakbîrên ku ev rewsh pishtî derbeyên giran xwarin û dîtin, wek chareya xwe parastinê derketin derveyî welêt.Lê belê li trajediyê binêrin, li derveyî welêt ew ne ji alî Tirkan ve, lê belê ji alî PKK ve hatin tunekirin an jî bêdeng kirin.
3- Bi felsefe û stratejiya bikaranîna zorê(dewleta dagirker û PKK riya zorê ji bo xwe yekemîn rê hilbijartin)ciwanên kurd necharî derketina chiyê bûn.Û di vira de ciwanên kurd li hemberî birayên xwe yên li bashûr, bi politikayeka gemar hatin bikaranîn û bûn kujerên birayên xwe. Ne tenê ciwanên bakur di sherê birakujiyê de hatin kujtin, lê belê bi hezaran zaroyên kurdên bashûr sêwî man û nuha di roja me de ew zarona kech û xortên ciwanin ,ku dê û bavên wan bi destê PKK hatinin kujtin.Di vê derê de lazime bê gotin, ku riya gihîshtina ber bi netewiyetê ji alî PKK ve hate dînamît kirin!
Tevî waha jî berxwedan û tekoshîna Kurdên bashûr ev birîn dîsa cebirand.Lê dîsa PKK di vir de rehetiyê nade û bi zimanê Abdullah Ocalan her êrîshî bashûr û destkevtiyên wê dikin.
4-Sê hezar ciwan û rewshenbîrên kurd, ku di nav van de Musa Anter, Wedat Aydin û bê hêjmar avukat û doktorên kurd, xwendekarên unîversîteyan hatin kujtin.Tenê mafê missilemeyê ji bo kujtina apê Musa Anter li Qulpê bi kujtina hakim û dozgerekî,hate bikaranîn.Yê ku hisht ev mîsîleme chê be Shemdîn Sakik bû û Sakik nuha li kuye em pê zanin!
4- Ji kurdan pê ve di dunyayê de chi gel tune, ku dixwaze cherxa dîrokê bi pash ve vegerîne.Lewra guherîn herdem bi alî pêsh de ye.Lê belê mesqeretiya Abdullah Ocalan û DTP ku doza Kemalîzm û qanûna 1921 ê dikin, rêbazeka gemar ya vê illuziyonê ye li ser kurdên bakur.
Madem rewsh û hal wahaye,maskot û pionên vê illuzyonê bi navê rewshenbîriyê ji bo chi di vê lîstika nahletî de cîh digrin?
Raste, rewshenbîrê gelên bindest nabe bê teref be.Û yekcar chênabe, ku serokê xelkekê rabe ji welatê xwe bireve, here Sûrî û ji wir heya Kenya yê.
Naxwe chiye?
Serok gerek ne tirsok be, di nav chekdar û shervanên xwe de be!Wek rêberên alemê!Nabe serokê gelekî rabe û bi zimanê dujmun bilorîne û gelê xwe di xew ke, û ji me re propaganda dujmun bike, zaroyên me bixe gorê.
Û rewshenbîre kurd, heger serokê instituyên Kurdî be li Awrûpa, nabe ji me re derewan bike û pirtûkan bi tirkî binivîse!
Nizanim we fam kir? Birêz Ferho!
Herseyden evvel bilim ,kultur ve sanatin gelisimi elestiri ve kuskuya dayanir.Apocular boyle bir ortami Kurd halkina sagliyorlar mi?Apocularin mantigi ya bendensin ya da hainsindir.
Otuz yilda bilimde ,kulturde ,sanatta dunya capinda taninan bir kisi cikardilar mi?
Neden yeni bir yilmaz guney,sivan perwer,cigerxwin cikmiyor?
Ocalan bosuna beni en iyi ilkokul mezunlari anliyor demiyordu.
Medeni bey Ocalan`a bir de filozofik rol bicmis.Yani sozum ona Aponun fikirlerini dunyaya yayacak .Dunyada biz Kurdlerden baska apo`nun zirvalarina inan baska bir millet var mi?
Gerci bu fikirler gercekten apo`nun mu yoksa Turk Genelkurmayin mi o da ayri bir tartisma konusu!
Yorum yaz