Arananlar-3 Ferit Uzun’un Tetikçisi : Emin DAL

'Katil ve Kahraman/Hain ile Sayın!..)

Peki Emir veren kim? Sahi –ister Karasungur, ister Mazlum olsun- sorun bunlar mı? Bununla bitiyor mu? Peki bir şey daha soralım; Karasungur ve Mazlum kime bağlıydılar? Onların bu sistem içindeki yeri ve önemi neydi? Ben Mazlum’u da, Karasunguru’da iyi tanırdım. Eğer birileri bunlara bir emir vermişse, kesinlikle yapacaklardı. Hatta ben bile onların yerinde olsaydım –O günün şartlarında- böyle bir emiri verebilirdim. Peki bunun arkasındaki kişi ve güçleri bulmak, bu ülke sathına yayılan, aynı türdeki cinayetler aydınlanınca, araştırılınca nasıl bir manzara ortaya çıkar?

Nasname Haber Merkezi/Yorum

Hani, bazen insana;
-Sana iki haberim var. Biri acı biri tatlı. Önce hangisini söyleyeyim, diye de sorarlar.
Bana sorduklarında ise "söyle de ister acı, ister tatlı olsun, farketmez. Artık acı ile tatlıyı ayıracak takat mı kaldı?" derim.

Şimdi bunun bir benzerini siz Nasname okuyucularına şöyle soracağım.
-Size bu Arananlar-3 dizisinde iki Emin’i anlatacağım. Önce hangisini istersiniz?
Emin Sarık mı, yoksa Emin Dal mı?

Biri küçük ve mahsum bir kahraman, diğer ‘Kamyon Bıyık’ laklaplı, gaddar, acımasız ve bir tetik düşüren militan. Kimi için kahraman, kimi için katil. Ama bence yok bir Emin’in yek diğerinden farkı. Çünkü kahraman ile katil, hain ile sayın arasında ülkemizde fark, bir soğana zarı kadardır.

Ben Önce Küçük, Kekeç Emin’i anlatacağım.

Emin Sarık; benim Ahmed Kurt’umun yaşıtı gepgenç bir delikanlıydı. Ana kuzusu ve afat zeki, çevik ve ataktı. İnce boylu, tazı gibiydi. Sözüne, silahına, arkadaşlığına ve her şeyine tek kelimeyle pırlantaydı.

O’nu bana en son Kemal Pir anlatmıştı.

‘Şu bir küçük Emin yardı.. Kekeç bir çocuktu. Ya hoca böyle mi cesur olur insan, böyle mi tezcanlı. Ben onu görünce, onu tanıyınca bana hayran olanlara kızdım.

Hasankeyf’ten geçiyoruz.
Bir minibüs dolusu polis inmiş Dicle kıyısına, keyif yapıp yüzmedeler. Tam piknik havasındalar yani. Emin, o 1980 model Keleşime bakıp bakıp iç çekiyor.

-Kemal abi demek bu en son model Keleş haa...
-Evet Emin. Çok mu hoşuna gitti?..
-Tabi yaaa...
-İstersen al senin olsun.
-Yok abi. Senin silahını nasıl alırım? Ona layık olmak gerek. Ama bana iki saatliğine verir ve izin verirsen bahtiyar olacağım.
-Ne yapacaksın?
-Sen izin ver ve beni seyreyle.
-Anlat vereceğim.
-Söz mü?
-Söz!..

Vala bak aşağıda polisler piknikteler. Onları tek tek avlayacağım. Keklik gibi. Tek tek düşüreceğim. Hem de her bir tanesine bir kurşun.
-Silahı kaptı. Ben bileğine yapıştım.
-Sen manyak mısın? Benim ne görevle buraya geldiğimi ve neler yapacağımı biliyor musun? Ben buna izin veremem. Planlarım alt-üst olur.
-Ama abi söz verdin.
-Sus!.. Devrimciler söz verir ama sen beni oyuna getirdin. Kararı ben verdim. Ben kaldırıyorum. Bu da benim tarzım.

O’na yani izin vermedin, demiştim.
-Ya hoca olacak iş mi?

Eh Emin bu. Vala yapar mı yapar. Çünkü bu çocukları ateş gibi etmiştik. Polis dedin mi hemen vurmak, karakol dedin mi hemen basmaya kitleniyorlardı. Şimdi suç bu Küçük, Kekeç Emin’in mi yoksa bizim mi?

Bence bizim.
Çünkü karar veren, şekillendiren ve emir veren bizlerdik.

Burda duralım. Ve diğer Emin’e yani Emin Dal’a geçelim.

Kamyon Bıyıklı Hasan: Emin Dal!..

Emin Dal’i ben Hilvan’da bir kaç kez gördüm. O türk filimlerindeki Erol Taş, Hayati Hamzaoğlu ve Behcet Nacar’a benizyordu. Yani başrollardaki adamın karşısındaki kötü adam tipi. Ama bu gerçek hayat filiminde; Emin, yani Kamyon Bıyık Hasan, başrollerdeki oğlan veya artistin yanındaki fedai idi.

Emin Dal’ın Ferit Uzun’un katili, tetikçisi olduğu artık aşikardır. Çünkü Diyarbakır Mahkemelerinde de ortaya çıktı. İtirafçılar bunu açıkladı. Bilinmeyenler ise; Emin Dal ve yanındakinin kimlerin emir verdiğiydi. Yani;
1- Emin Dal’ın yanında kim ve kimler vardı?
2- Bu emiri ona kimler verdi?
3- Bugüne kadar neden hiç bir fotosu yoktu?

İşte bu üç soruya da açıklık getireceğiz.

Paşa Uzun, Dayım Ferit Uzun kitabında bunu irdeledi. Onun vardığı sonuç; bu emrin Mehmet Karasungur tarafından verildiğiydi. Oysa biz Emin Dal’ın yanında halen sağ olan ikinci tetikçi/görevliyle konuştuk.

Onun anlatımlarıyla şöyle:

‘Biz bu emri Mazlum Doğan verdi. Ben ilk etapta şok oldum. Mazlum gibi birisi ve bizim Ferit’i vurmamızı istiyor. Önce kabullenmedim. Ama Mazlum’u korkunç dersecede seviyor ve saygı duyuyordum. Beni ikna etti. Ve Emin Dal ile beni özel olarak görevlendirdi. Bu olaydan üçümüzün dışında kimsenin haberi olmayacaktı. Biz Emin’le belimizde tabancalarımızla bu iş için her tarafı tarıyorduk.

Bir ara –ki ikimiz de silahlıydık- Feritlerin olduğu eve doğru gittik. Duyumlarımıza göre Ferit evini yükleyip Siverek’i terk etmek üzereydi. Evlerine doğru giderken, Emin benden ayrıldı. Bana ‘Bekle geliyorum’ dedi. Ben ‘Her halde bir işi çıktı’ diyerek beklemeye başladım. Epey zaman geçti. Canım sıkılmaya başladı. Nerdeyse çekip gidecektim. Baktım Emin telaşlı telaşlı ve koşarak bana doğru geliyor.
-Ne oldu?’ dedim.
-Tamam. Hadi gidelim...
-Ne tamamı Emin ne oldu? Hele anlat!.. Bu telaşın ne?
-Lan yürü gidek da.. Vurdum işte. Feriti vurdum. O iş tamam...
-Manyak mısın nesin? Nasıl vurdun?
-Ya kafamı bozma. Tam yükleniyordu. Tekti ve çektim vurdum. Kimse de beni görmedi. Yürü gidek...

Gittik.
Ben hala olayın şokundaydım.
Ve olay böylece gitti.

...................................
..................................

Tetikçi mi arıyorsunuz?
-İşte!..
Tanık mı istiyorsunuz?
-İşte tanık da...

Peki Emir veren kim? Sahi –ister Karasungur, ister Mazlum olsun- sorun bunlar mı? Bununla bitiyor mu? Peki bir şey daha soralım;

Karasungur ve Mazlum kime bağlıydılar?
Onların bu sistem içindeki yeri ve önemi neydi?
Ben Mazlum’u da, Karasunguru’da iyi tanırdım. Eğer birileri bunlara bir emir vermişse, kesinlikle yapacaklardı. Hatta ben bile onların yerinde olsaydım –O günün şartlarında- böyle bir emiri verebilirdim. Peki bunun arkasındaki kişi ve güçleri bulmak, bu ülke sathına yayılan, aynı türdeki cinayetler aydınlanınca, araştırılınca nasıl bir manzara ortaya çıkar?

Onu hiç tahmin ettiniz mi?
O zaman gelin biz Ferit Uzun’un vurulmasından sonraki durumlara bakalım. Çünkü tam zamanı. Madem Öcalan şöyle diyor:

                                KÜRDİSTAN’DA SINIRLARI KALDIRDIM

KCK Önderi, PKK’nin 70’li yıllarını şu cümlelerle değerlendirdi: “Ben otuz yıl önce de 1970’lerin ortalarında bu mücadeleyi geliştirmek istediğimde DDKO, KUK, Ala Rızgari gibi birçok engel çıkardılar karşımıza. Baktım ki bu örgütlerin hepsi bir şekilde bir yeri tutmuş, bunun gelişmesi için engel. Bu örgütlerin herbiri bir yeri tutmuş, birisi ‘Urfa-Bingöl hattının doğusuna geçemezsin’ diyordu, ben zorlayıp geçtim. Öteki bir taraftan Hakkari’yi tutmuş ‘burayı geçemezsin, birisi sınırı geçemezsin, öteki burayı geçemezsin, şurayı geçemezsin’ diyordu. Ben de hayır, sınırlar kalkmalı her yere geçebilmeliyiz, gelişebilmeliyiz dedim, onları zorladım, sınırları aştım.” ÖP Gazetesi'nden
 
Ortaya kocaman bir soru atıyor ve yazımı noktalıyorum:

Öcalan Sınırları Nasıl Aştı?

21 Nisan 08