Enver Ata Hep Oturuyordu

O'nun Adamları Arkadaşımı Vurdu Anne!...

Kim düşünebilir, kim hayal edebilirdi ki...Batman’dan yola çık, İsveç/Stockholm bohem gecelerine mahkum ol. Sazlar çalıyor, türküler söyleniyor, oynayan oynuyor. İçen tıksırıncaya kadar içiyordu. Ama o, yani Enver Ata; hep derin derin düşünceleriyle oturuyordu. Bir kuşatma içindeydi. Yüreğinde fırtınalar esiyordu. Ölümün celladları kol geziyordu. O bunu biliyordu. Kimseye de hissettirmiyordu.

Bir Foto Okuma

Adı Enver, soyadı Ata’ydı.
Batmanlıydı. Benim İlk ve Ortadan arkadaşımdı. Ben 70’lerde terk-i Diyar edince onu da batası Batman’ımda bıraktım. Tam altı yıl sonra, yine aynı saflarda buluştuk.

Adı Enver’di. Gayet de sakin ve münevverdi.
Okurdu. Okurdu. Az ve öz konuşurdu.Gülerken gözlerinin içi parlardı. Çok severdim Enver’i çok. Pırlanta bir zekası, heyzeranî boyu ve hani derler ya, Enver; adam gibi bir adamdı.

*
Felek mi bize kelek yaptı?
Biz mi feleğin yuvasına çomağımızı soktuk?
Bilinmez ve ertelenmez bir hahuylaydı. Girdik devrim denilen fırtınanın anaforuna. Ne dur bildik ne durak. Vurduk. Kırdık. Çok çektik çok ama bir yeminimz vardı. Biz bu siyahaltın diyarının kıtım çocukları asla vede asla eğilmeyecektik.

Ne şahinşına, ne Tuğralı Paşasına, ne de Hazertin en en hizmetkarına.
İşte Enver ve işte ahvalimiz!..
*

Kim düşünebilir, kim hayal edebilirdi ki...Batman’dan yola çık, İsveç/Stockholm bohem gecelerine mahkum ol.
Sazlar çalıyor, türküler söyleniyor, oynayan oynuyor. İçen tıksırıncaya kadar içiyordu.
Ama o, yani Enver Ata; hep derin derin düşünceleriyle oturuyordu. Bir kuşatma içindeydi. Yüreğinde fırtınalar esiyordu. Ölümün celladları kol geziyordu. O bunu biliyordu. Kimseye de hissettirmiyordu.

Ve ölümüne ramak kala bu fotoda, yine oturuyor.
Bakın ve anın, dondurma vaktini seyredin.
İşte o, yani Enver Ata, benim oturan ve düşünen arkadaşım.
Yıllarca bir fotosunu aradım. Nasip bugüneymiş. Seni andım Enver’im. Arkadaşım. Batman yüreklim.
Seni andım ve suretinle yıllar ötesine gittim.
Oralarda havalar nasıl? Pir  Hayri’me selam söyle.
Hala bir yadigar olarak söylüyorum türkülerini.
Delorî Kemal Delorî...
Gûlê mehrûme çiya bilindin Heyrî abe.
İnan sizleri, zindanı ve türkülerimi özledim.

Rahat olun yarım kalan türküleriniz söylemeye devam ediyorum.
Sen otur Enver, ben bir çay alıp geliyorum.

Arkadaşınız Şükrü Xoca