D.Taşkıran : Mektup

Dayanmıyordu yürekler. Akın, akın, coşuyordu fabrikalar, sokaklar, vermişlerdi savaşmaya karar. Ateşlenmişti benimde kalbim, gelmişti bu düzen bana dar. Katıldım kavgaya, bende bir onlar

                                           
 

       

-----------------***------------------- 

Babo,

        hani bir gün seninle,

        tarlalara gitmiştik ya.

        Birşeyler söylemek istemiştin,

             söyliyemeden dolmuştu gözlerin.

        Oturup yeri yumruklamıştın.

        Kahrolsun yoksulluk,

                           fakirlik demiştin.

                           öğretmen söylemişti sana,                    

                           Oğlunu okuttur,                             

                                  birşeyler öğrensin,                                      

                                                 kafası açılsın.

                           Köyünüzde adam,

                                  dünyayı tanıyan çıksın.

                           Yoktu paran,

                                  düşünmüştün uzun zaman.

                           Gurbetten gelmişti dayım Hasan.

                           Satmıştın ona bir koyun.

                                  gödermiştin beni Istanbul`a...

                     Işte o günden bu yana,                             

                                   canla, başla,                            

                     layık olmaya çalıştım sana.                    

                     Hınçla, hırsla,                              

                                  arılmıştım kitaplara.                    

                     Doldurdum her şeyi kafama.

                     öğrendim yoksulluğumuzun,

                                  fakirliğimizin nedenini.

                     çıktı arkasından,

                                   kalın enseli hayvanlar.

                     Beni, seni,

                                   hepimizi soyanlar.

                     Oluk,oluk

                                   kanımızı akıtanlar..

                     Dayanmıyordu yürekler.                    

                     Akın, akın,                    

                     coşuyordu fabrikalar, sokaklar,                    

                     vermişlerdi savaşmaya karar.                    

                     Ateşlenmişti benimde kalbim,

                     gelmişti bu düzen bana dar.

                     Katıldım kavgaya,

                                        bende bir onlar.

                     Peki

                     neden şimdi suskun,

                                  bana küskün,

                                  mektup yazmıyorsun?

                     Unuttun mu sözünü ?

                      Kahrolsun  fakirlik,

                                         yoksulluk diye!.