Kılıçlar Çekildi Ama...

Kalemler Kılıç Oldu (Nasname Yorumu)

Babasının kızı bu akşam “Star-Haber” deydi. Babasından öğrendiği incileri bir bir döktü. Çok şey biliyor babasının kızı. Bunu çocukluğunun bir kısmının geçtiği Diyarbakır’da, misafir olduğu Kürd evlerinden, birlikte oynadığı Kürd çocuklarından öğrenmiş.

 Nasname-Yorumu

Babası devlet görevlisi olarak “Kürd tehlikesi” ne kafasını yorarken o sokakta belki de Kürd kızlarıyla ip atlıyor, “pîtros” oynuyordu.
 
Şimdi o günlerinden öğrendiklerini okuyor.

Meğer neymiş? PKK dağlarda neye ve kime hizmet ettiğini bilmeyen bir takım çocuklardan oluşuyormuş. Bunları zaten dünya kamuoyu “terörist” olarak listelere koyduğundan pek ehemmiyeti yokmuş. Bunlarla mücadele kolaymış.
 
Esas tehlike Berzanî imiş.
 
Çünkü Berzanî bütün dünyayı arkasına alıp politika yapıyormuş, dünya siyasi konjoktöründe kalıyormuş. Hele ABD onu çok önemseyip Ortadoğu politikasında önemli bir müttefik olarak görüyormuş.
 
Bu yüzden son günlerde ortaya çıkan AK Parti’yi kapatma davası, Ergenekon operasyonları sona erdirilmeli ve “esas tehlike” karşısında akıllarını başlarına toplamalıymışlar.
 
Yani AK Parti’ye kapatma davası üç ay önce Ergenekon çekmecesindeyken, Kürd faili meçhulleri ile adı anılan bir generalin Perinçek marifetiyle kamyonlar dolusu silahı Kürd dağlarına satması ortaya çıkmışken, Ergenekon denilen kapkaranlık örgütün Kürd ayağı neredeyse deşifre olmak üzereyken herşeyin sil baştan eski günlere dönmesini istiyor bu üniversite rektörü.
 
Neden?
 
Çünkü “esas tehlike” varmış. Berzanî iki sene içinde Kürdistan kuracakmış.
 
Bir babasının kızı mı? Hayır. Her yerden aynı sesler yükseliyor şimdi.
 
Hele ABD dışişleri bakanı ve Berzanî’nin postacısı Dick Cheney elinde mektupla Ankara’ya gelince Ergenekoncular iyice şapşalladılar. Zaten daha önce de “Ankara’ya nazlanıyor ama Kürdler’in de ayağına gidiyor” demişlerdi.
 
Onlar bazılarının “Beni bırakırsanız Kürdler Berzanî’ye gider” demelerine alışmışlardı. Yüzyıldır diledikleri gibi oynadıkları 30 milyon insanı yine ellerinin altında bir oyuncak olarak görmek istiyordu bu akıllılar.
 
Bugün Ankara’da toplanan “sivil toplum kuruluşları” da aldıkları emirle yine aynı yönde bildiriler okudular. Ergenekon da, AK Parti davası da kapatılmalıymış. Yine eski tas eski hamam olmalıymış.
 
Böylece bir parça aydınlığa açılan pencerenin bir takım karanlık generallerin emriyle kapatılmasından korkuyoruz. O ülkede şimdiye kadar dökülen kanların, çekilen zulmün, bir takım rantçıların insafına sunulmasına alıştık ama bu kadar gazete manşetinden sonra üstünün örtülmesinden korkuyoruz.
 
O ülkenin çocuklarının Kuyruklu Kürd korkusuyla uyumalarından sonra Berzanî korkusuyla uyumalarından korkuyoruz.
 
Çekilen kılıçların aslında ikisinin de Kürd’e çekilmiş olmasından korkuyoruz.