Bir Okur:Dicle Anter’e Açık Mektup

Sayın Dicle Anter,

Nasname Haber Sitesi’nde Şükrü Gülmüş tarafından derlenip yayınlanmış “Fırat (Neden) Marmara’ya Akar?” başlıklı bir yazıya Dicle imzasıyla şu aşağıdaki yorumu eklemişsin.

“Merhaba artık sizlere bir cevap yazma zamanı geldi. Bizler Musa Anter'in çocukları olarak duruşumuz bellidir. Ailemize hakaret ve küfür etmekten vazgeçin. Bizim herşeyimiz açıktır farklı düşüncelerde olabiliriz ama herşeyin de bir seviyesi vardır. Eymür'ün söylediklerini biz 2000 senesinde ben NTV televizyonunda cevapladım. Babam öldürüldüğünde bizler İsveçte yaşıyorduk. Nasıl bilebiliriz ki babamın öldürüleceğini. Hakkımızda yazılanlar gerçek dışıdır ve eğer biraz saygınız varsa yazarken gerçekçi yazın.Biz kimseden korkmuyoruz korkanlarda bellidir. Ağabeyim halen ülkeye giriş yapamamaktadır. Ben 13 senedir ülkeye dönüş yaptım ve burada yaşıyorum. Ama 25 sene Avrupa'da kaldım ve oradakilerinde yaşamını iyi biliyorum. Hepiniz bu parti içindeydiniz ve ayrıldınız. Niye ben eski bir PKK liyim diyemiyorsun. Seni tedavi edenler ve yaşama döndürenler kim. El insaf kimin nasıl ve nereden beslendiği belli. Bundan sonra ki yazılarınızda daha dikkatli olmanızı beklerim.”

Bu yorumun sana ait olduğundan hiç kuşkum yok. Kuşkusuz yorum yapmak, düşünce açıklamak her kes gibi senin hakkın olduğu gibi, senin yorumunu yorumlamak da benim hakkımdır. Konuşmaktan zarar gelmez. Konuştukça, yazdıkça seviyemiz, şahsiyetimiz, marifetimiz daha iyi anlaşılır. Konuşalım, yorumlayalım; gelişelim, geliştirelim… İnsanın konuşması, yazması karakterini, duruşunu hemen ele verir. “Ailemize hakaret ve küfür etmekten vazgeçin” diyorsun. Ama “küfür” için bir örnek veremez misin Sayın Dicle Anter? Kim size hangi “küfür”ü etti? Nasıl “hakaret” edildi?

Mazlum “Kürt ulusunu siyasal olarak kandıran faşist terör dairesi mensubu” Abdullah Öcalan’ın sihrine kapılmış zavallı Kürt kardeşlerimizin veya kasıtlı olarak “faşist terör dairesi” hesabına çalışanların yapılan eleştirileri boşa çıkarmak için Nasname sitesine “Küfürname” adını taktıkları için mi böyle diyorsun? Peki Nasname sitesinde şimdiye kadar yayınlanmış bütün haber ve yazılarda tek bir küfür örneğini gösterebilirler mi? Peki, sen yayınlanmış olan herhangi bir yazıda “ailenize hakaret ve küfür” örneğini gösteremez misin Sayın Dicle Anter?

“Hakkımızda yazılanlar gerçek dışıdır ve eğer biraz saygınız varsa gerçekçi yazın” diye dersler veriyorsun. Mesela hangi yazılan “gerçekçi” değil? “Gerçekçi” olan ne? Yazanların “gerçekçi” olmadıklarını niye somut delillerle göstermiyorsun da kalkıp “okuyucu yorumları köşesinde” beylik laflar ediyorsun? “Hakkımızda yazılanlar gerçek dışı” ise, anlat.

Fanatik spor gazetesinden derlediğin Fenerbahçe-Beşiktaş yorumlarını Gündem Gazetesi’nde yazabiliyorsun da, yazılan “gerçek dışı”lıklara mı cevap vermekten acizsin Sayın Dicle Anter?

Somut veriler derken, örneğin, şunu kastediyorum. Hani diyorsun ya, “Niye ben eski bir PKK liyim diyemiyorsun”. Fakat Şükrü Gülmüş’ün eski bir PKK’li olduğunu inkar ettiğine veya bunu sakladığına dair hiçbir yerde herhangi bir açıklaması görülmüş değil. Dolayısıyla sizin “Niye ben eski bir PKK’liyim diyemiyorsun?” lafı gerçekten gerçek dışıdır Sayın Dicle Anter. Bu bir somut veridir işte. Somut verileri al ve kullan.

Seni dinleyelim bakalım. Böylesi somut örneklerle yazmanı bekliyorum.

Şükrü Gülmüş’ü kastedip kaba bir şekilde “Seni tedavi edenler ve yaşama döndürenler kim?” diye soruyorsun. Böylece Şükrü Gülmüş’ün PKK kasasından ödenen hastane masraflarını kastediyorsun. İşte, benim size bu açık mektubu yazmamın tek nedeni bu ahlak dışı yargılayıcı, minnet edici, başa kakmacı “seviyesiz” sözlerinizdir. Bu minnet edici, başa kakmacı kültür Kürtlerde yok. Belki “anası Türk” olanlarda olabilir, bilmiyorum. Her kim yapmış olduğu bir iyiliği başa kakmaya kalkışıyorsa, o kimse dünyanın en aşağılık insanı olmalı diye düşünüyorum.

Benzer sözleri daha önce Osman Öcalan tarafından Şükrü Gülmüş’e ahlaksız ve seviyesiz bir üslupla söylendiğini biliyorum. Burada küçük bir halk hikayesini nakledeceğim:

Şeriat kurallarına göre hangi el ile hırsızlık yapılmışsa o el kesilirmiş. Zamanın birinde hırsızlık yapan bir delikanlının sol elinin kesilmesine hükmedilmiş. Ancak eğer yaptığı hırsızlık miktarı kadar parası olsa ve malı çalınan adama verebilirse elini kesilmekten kurtarabilir. Fakat ödeyebilecek hiç parası yok hırsızın. O anda sözgelimi sizin gibi veya Osman Öcalan gibi şahsiyetli (!) bir şahıs kalkıp bu parayı hırsızın yerine malı çalınan adama öder. Böylece hırsızın eli kesilmekten kurtulur. Delikanlı da bunun altında kalmaz. Parayı ödeyen adama yıllarca çalışır. Ama parayı ödeyen adam her seferinde, “Sen bana borçlusun. Benden olmasaydı, kolun olmayacaktı. Benim sayemde kolun var ha!...” diye hep minnet eder. Bir gün delikanlının canına tak eder. Baltayı kaptığı gibi, kütüğün üzerine koyduğu sol kolunu sağ eliyle bir vuruşta koparır atar. Yerde debelen kesik kolu tutar minnet yapan şahsiyetsiz adamın önüne atar. “Al kolunu, bir daha da konuşma” der.

Eğer gerçekten Şükrü Gülmüş’ün hastane masraflarını sen, veya Osman Öcalan veya “faşist terör dairesi mensubu Abdullah Öcalan” vermiş olsaydı, yemin ederim şu anda evimi satar, ettiğinizi masrafı faiziyle birlikte yüzünüze fırlatırdım. Ve bir daha konuşmayın, derdim. Hikayede ahlaksızca yaptığı iyiliği minnet yapan adam gerçekten iyilik yapmış. Kendi cebinden, kendi kazandığı parayla kesilecek olan kolun diyetini ödemiş. Ama daha sonra şahsiyetsizlik edip yaptığı iyiliği başa kakmış. Peki ya sen? Sen mi ödedin Şükrü Gülmüş’ün hastane masraflarını? Yoksa Osman Öcalan mı ödedi? Ki kalkıp minnet ediyorsunuz? Hastane masrafları PKK’nin kasasından ödenmiş.

Peki, PKK kimden para topladı? Sen mi çalışıp PKK’ye parayı verdin? Osman Öcalan mı verdi? Vergiler kimden toplandı? Sadece benim vergi adı altında PKK’ye ödediğim para Şükrü Gülmüş’ün hastane masraflarını kat be kat karşılar. Peki sen ne verdin?

Dicle Anter, sen şu anda Batman Belediyesi’nden maaş alıyorsun. Batman’da lüks kaloriferli dairede kendinden 45 yaş küçük, torunun yaşındaki bir Kürt kızıyla yaşıyorsun. Allah aşkına, hangi emek karşılığı bu maaşı, bu evi aldın? Batman Belediyespor’a yaptığın antrenörlükten mi? Sevsinler yaptığın uyduruk antrenörlüğü! Ne antrenör!...

Kimin sırtından geçiniyorsun Sayın Dicle Anter?

Ya Osman Öcalan o fırınları, marketleri kimin parasıyla açtı? Osman Öcalan yanında beslediği korumalarını, kendisi gibi o berredayî adamları kimin parasıyla besliyor? Evlendiği kızı/torunu yaşındaki kızların başlık parasını, boyunlarına taktığı gerdanlıkları, kollarına taktığı burma bilezikleri kimin parasıyla aldı? Sonracığıma evi, arabayı?... Halfeti’de baraj altında kalan fıstık bahçelerinin parasından mı? Mehmet Öcalan’ın o şişman göbeğiyle Çukurova pamuk tarlalarından kazandığı paralarla mı?

Anlatsana? Cevabını bekliyorum Sayın Dicle Anter.

Sırtını devletine dayamış, ondan güç alan taşeron/piyon Abdullah Öcalan, kimi eski köy ağaları gibi savaşçı Kürt evlatlarını kendi marabası yerine koyup “Ula ben olmasam var ya, bir gün yaşayamazsınız ha! Sizi ben besliyorum…” diyordu/diyor.

Abdullah Öcalan, Osman Öcalan ve sen Dicle Anter. Anlat bakalım. Siz nerde çalıştınız da bunca parayı biriktirdiniz? Ondan sonracığıma, kalkıp millette minnet ediyorsunuz!

Bir zamanlar değerli bir yurtsever Kürt melasının aşağılık oğlu, şeyinden düştüğü babasının adından bile utanmadan, daha babası sağ iken, kalkıp MHP teşkilatını Karaz’da kurar. Kimi insanlar kalkıp Mela’nın yanına gider, serzenişte bulunurlar. “Seyda, nedir bu senden düşmüşün yaptıkları?” derler. İyice yaşlanmış, takati tükenmiş olan Mela, bembeyaz sakalına süzülen gözyaşlarını sildikten sonra “Ne yapayım? Benden bok da düşüyor” diye cevap verir.

Normaldir. Musalardan her zaman Musalar düşmez. Görünenler, tam pırasa!

Şükrü Gülmüş’e eğer bir masraf yapılmışsa, sağlığı için yapılmış. Kendinden 45 yaş küçük kızlarla evlenmesi, fırın, bakkal açması, lüks daire, araba alması için, alem sürmesi için değil.

Sayın Dicle Anter, unutma! PKK Şükrü Gülmüş’e bir hayat borçludur, faşist ve barbarların işkence tezgahlarında onurluca direnip can veren filinta gibi kardeşler borçludur. PKK bunları ödeyebilir mi? Peki, ya sen ödeyebilir misin? Ben bir Kürt olarak Şükrü Gülmüş ile gurur duyuyorum. Selim Çürükkaya ile de. Musa Anter ile de.

Şükrü Gülmüş eğer PKK’ye katılmasaydı, ki PKK’ye iş olsun, macera olsun diye katılmadı, eğer öğretmenliğine devam etseydi, şimdi senin oturduğun Batman’daki lüks dairede bir emekli öğretmen olarak oturacaktı. Senin gibi arabası evin kapısında olacaktı. Ne bileyim, kendisine yakışmaz ama, diyelim ki, belki, hani seninki gibi torunu/kızı yaşında birisiyle ikinci baharını yaşıyor olacaktı şimdi.

Musa Anter üzerine yazanlar senin babandır diye, senin baban olduğu için yazılmıyor Sayın Dicle Anter. Musa Anter Kürtlüğü uğruna bir ömür mücadele ettiği için yazıyorlar. Musa Anter senin tek sözcüğünü bile konuşmaya tenezzül etmediğin, konuşamadığın, bilmediğin Kürt dili için mücadele ettiği için yazıyorlar. Kahpece ve karanlık bir şekilde katledildiği için yazıyorlar. Musa Anter Kürtlerde derin bir yara olduğu için yazıyorlar. Senin kara kaşın kara gözün için değil…

Sayın Dicle Anter, sen veya kardeşlerin, Musa Anter hakkında eğer bilinmeyen önemli bir şeyi biliyorsanız, anlatınız lütfen. Kürt kamuoyunun size, kardeşlerinize Musa Anter hakkında soru sormaları haklarıdır. “Bilmiyoruz”, konuşmuyoruz deme hakkına sahipsiniz ama “etik”, “kamu vicdanı” diye kavramlar var. Ama kalkıp “artık sizlere bir cevap yazma zamanı geldi” gibi efelenme-püfelenme-küfelenme seviyesiz tehditvari zırvalamalarda bulunursanız daha çok iplikleriniz pazara çıkar.

Sonra söylemedi deme Sayın Dicle Anter.

Cevabını bekliyorum senin.

“Sayın”lı kal.

28.09.2008

Hesenê Bêkes / Êlih