Metin Timoçin : Şakaşvili gitmek zorunda!
Bundan sonra Gürcüstan’da real politikaya dönecek. Sakaşvili gürcüler tarafından aşağı indirilecek. Yönetime Gürcüstan’i, Rusyaya yaklaştıracak yineticiler geçecek. NATO’ya bağlanma hikayeleri de bir süre hasır altı edilecek. Tabii bu arada Gürcüstan, Güney Osetiya’nın üzerinde bir tas su içecek.
Yıllar önce Rusya’da, Kaliningrad Üniversitesinde Rusça öğrenirken, askeryeden emekli bir Rus ile tanışmıştım. Çok hoş ve matrak bir insandı. O zamanlar Rusya’nin başında Cumhurbaşkanı Yeltsin vardı.
Rusya’nin o yıllardaki hali içler acısıydı. Bir avuç Çeçen savaşçi, koca Rus ordusunu dize getirmişti.
Bütün Pazar yerlerini kafkas kökenli insanlar doldurmuştu. Öyleki pazar yerlerinde Ruslar azınlıktaydılar. Olan Ruslarda (genellikle kadınlar) pazarda tezgahı olan bu kafkas kökenli insanların yanında çalışıyorlardı.
Ama bu pazar yerlerini control eden mafia Ruslardandı. Çeçen mafyası da güçlüydü… Birgün, bahsettiğim emekli Rus ile pazarda karşılaşmıştık. Ucuz sebze, meyve almak için bir kaç kelime Azerice bile öğrenmişti. Kendisine Rusyanın durumunun çok kötü olduğunu söylediğimde gülmüştü. Rusya tarihi boyunca böyle dönemleri hep yaşiyordu, belli bir süre sonra demir yumruklu bir (Deli Petro, Katerina, Petri I, Stalin vb) yönetici gelip işleri düzeltiveriyordu. ‘ Yeltsin mi bu demir yumruklu ’ dediğimde kahkaha atmış, Yelsin’in Amerika’nın adamı olduğunu söylemiş, bir kaç yıl sonar bahs ettiği o demir yumruklu kişinin geleceğini söylemişti…
Yıllar sonra KGB kökenli Putin’i devlet başkanı olarak gördüğümde o emekli Rus aklıma geldi.
Sovyetler yıkıldıktan sonra Rusya bir süre bocaladı. Bu bocalama süresince Amerikanın akıllı politikaları sayesinde bayağı güç kaybetti. Polonya, Estonya, Litvanya gibi ülkeler Rusyanın nüfusunda çıkmakla kalmamış, NATO’ya katılarak, birer tehdit olabilecekleri konumuna geldiler. Bu gelişim 60 milyonluk Ukrayna’yi da ceseretlendirdi.
Gürcüstan ise Mikail Sakaşvili önderliğinde daha bir radikal tutum aldı Rusya’ya karşı. Alabildiğine genç (1967 doğumlu) popülist biri olan Şakaşvili, Amerika’ya fazlasıyla güvendi. Gürcüstan için yılların tercübesine sahip olan Sovyetler Birliği eski Dişişleri Bakanı Svarnatze’nın yerini böyle deneyimsiz popülist birine bırakması bir talihsizlikti.
Hatırlanırsa, Azarbaycan da böyle popülist politikalar izlemişti. Sovyetler dağılır dağılmaz, 100 kişilik özel Ergenekon üyesi subay Azarbaycan’a giderek darbe yaparak Baba Alyev’i indirmiş, yerine Elçibey’i getirmişlerdi. Elçibey bu Ergenekon’cuların pohpohlamalarına kanarak Ermenistan’a savaş açmış, ve hemen Rusya ile bütün bağlarını kopardığını açıkladi. Bunun üzerine Rusya, Ermenileri destekleyerek ta Bakü önlerine kadar Azerileri kovalamalarına neden oldular. Baba Aliyev tekrar darbe yaparak Elçibey’i kovmuş, Rusya ile bağlarını tekrar inşa etmişti. Ermeni ilerlemesi durmuş, ama Karadağ, Azerilerin elinde çıkmıştı.
Ne yazıkki Şakaşvili bu olaylarda bir ders alamamıs. Amerika’nin petrol poru hatlarını Gürcüstan’da geçirmesine çok güvenmiş olmalı. Amerika, petrol boru hatları için bile olsa Gürcüleri koruyacağı ilizyonuna düşmüş olabilir.
Ama anlamadığı Ruslar’da bu boru hattına karşı değiller. Her tarafı bombalayan Ruslar, bu boru hattına zarar gelmesin diye neredeyse nöbetçi dikmişler.
Zira petrol boru hattında şu anda en fazla yararlanan Ruslar ve İranlılardır.
Başkan Bush’un yanlış politikaları sayesinde petrol fiyatları rekor üzerine rekor kırdı. Bu fiyat artışları en fazla Rusya’nin ve İran’in işine yaradı. İki ülkede zengin petrol rezervlerine sahipler. Amerika’nın ekonomisini bitiren savaş bu ülkelere dolar parası olarak geri döndü.
Şakaşvili, Başkan Bush’un ipinin sağlam olmadığını Kürdleri satmasından anlamalıydı. Kürdler canlarını disine takarak Bağdat’da barışı korumaya çalışırken, Amerika Kerkük’de Sünni aşiretleri, Kürdlere karşı silahlandırıyordu. Aynen Gürcüstan’in yaptığı gibi. Gürcüler askerlerini Irak’a göndermiş Bush’un savaşını verirken, Bush, Putin’in gözlerinde iyilik okuyordu. Ki aynı gözlere bakan John McCain (Amerika Başkan adayı) KGB okumuştu.
Bundan sonra Gürcüstan’da real politikaya dönecek. Sakaşvili gürcüler tarafından aşağı indirilecek. Yönetime Gürcüstan’i, Rusyaya yaklaştıracak yineticiler geçecek. NATO’ya bağlanma hikayeleri de bir süre hasır altı edilecek. Tabii bu arada Gürcüstan, Güney Osetiya’nın üzerinde bir tas su içecek.
Bu işler böyledir… İttihatçiler koca bir imparatorluğu yemişlerdi, Sakaşvili küçücük bir Osetiya’yi yemiş çok mu?
Ağustos 13, 2008



Yorumlar (0 gönderildi):
Yorum yaz