Ararat’ın Merhametli Yüreği
Evet ben kollarımı kayıp etim şimdi ise yad ellerinden yaşıyorum ve en önemliside kimseden şikayetçi değilim.Ben sakat sürgün ellerde fakir fukara fonundan geçiniyorum ama o bayan TC’de Avukat olmuş fakat yaralı ve yarasından her gün kan akıyor ( yanı vijdanen yaralı demek istiyorum) Unutma Aygan; bazı şeyler vardırki; o yolda mağlup olsan bile bir zafer sayılır..... Ben çoktan o bayanı affettmişim ama o kendini affetmiyor
Sayın Aygan,
Biliyorum her şeye ve herkese karşı kendini ezik hiss ediyorsun, buda çok normal. Senin yaşadıklarınla ilgili olsa gerek. Ama bundan sonra da iyi bir tövbekar olup unurluca yaşayabilirsin.
Beni soracak olursan eğer? Ben içkencede 45 gün kaldım ve yıllarca cezaevinde kaldim, en önemliside iki kolumu işkencede kayıp etim ve hala kullanamıyorum. İşkenceye girdiğimde 23 yaşındaydım. yıl 1993. 15 Haziran. Beni ele verende bir itirafçıydı, bayandı ve göz altında polisle birlikte bana işkence yaptı. Sonra oda yıllarca cezaevinde kaldı, benim gibi. Ben cezaevinden çıktıktan sonra tekrar yolum sürgüne zorunlu olarak düştü, o itirafçı bayan ise Türkiye’de kaldı ve şimdi Avukat olmuş 10 yıl aradan sonra geçen beni aradı, sesi boğuk ve ağlamaklıydı, özür dilerim diyordu.........
‚Sen kollarını kayıp etin ben ise ünürümü, ama sen geceleri rahat yatıyorsun ben ise her gece uykudan uyanıyorum. Bir çocuğum var ona sarılıp seni düsünüyorum..
Sonra senin anan olmak istiyorum ellerinden öpüyorum. Beni afett diyorum!.. Geçde olsa, kölen olmak istiyorum ne olursun beni affett.....Ve sonra çocuğuma iki kolumla sarılırken bir bakıyorum kollarım kendiliğinden gevşiyor. Bir türlü olmuyor ’diyordu.
Evet ben kollarımı kayıp etim şimdi ise yad ellerinden yaşıyorum ve en önemliside kimseden şikayetçi değilim.Ben sakat sürgün ellerde fakir fukara fonundan geçiniyorum ama o bayan TC’de Avukat olmuş fakat yaralı ve yarasından her gün kan akıyor ( yanı vijdanen yaralı demek istiyorum)
Unutma Aygan; bazı şeyler vardırki; o yolda mağlup olsan bile bir zafer sayılır..... Ben çoktan o bayanı affettmişim ama o kendini affetmiyor ve on yıl aradan sonra beni telden aradı, çocuğuma sarılıyorum ama kollarım kendiliğinden gevşiyor, diyordu çünkü sen aklıma geliyorsun her sarıldığımda çocuğuma.
Yani anlayacağın gibi: Hiç bir şey eskisi gibi olmaz unutma Aygan!..
Çok günah işlediniz bunu bil, fakat bence otur oturduğun yerde bundan sonra barı unurluca yaşamaya çalış, Sen benden büyüksün yaşca( ben 34) seni bilmiyorum ama.Hiç bir şey eskisi gibi olmaz. Bir tahtaya bir çivi çakarşın sonra o çiviyi yine çekersin ama iz hep kalır macumla doldursan bile yerini. Otur oturduğun yerde ve kendinle barışık olmaya çalış. Günahın çok olsa bile, ki sen ve senin gibilerin günahı zaten çok olduğu malum değil, senin dünüşünü olumlu görüyorum.
Zaman zaman seni gibi o yola düşmüş Kürd çocuklarına seslen. Yeter artık halkınızı öldürmeyin ve onurlu yaşamaya davet et onları, henüz geç olmadan. Zerdüş seni ve senin durumundakilerini aff eylesin. Söylediklerimle amacım seni üzmek değil. Gerçekten eğer samimi ve ciddiysen insanlar bir süre sonra sana inanırlar ve değer verirler ama herşeyden önce kendinle samimi ol,tiyatro yapma.
Selamlar
Ararat (Nasname Okur Forumundan alınmıştır)



Yorumlar (0 gönderildi):
Yorum yaz