loryam : ben…

Kitap Kapağı

bir harabe artık o kitabe. inanmıyorum. inanacak başka bir masal/ yazamaz, yazamıyor kimse ve bu çok fena. mavideki tılsımı eritiyor gece./ yastık ıslak./ bana sorma . konuşmayacağım. paftalara karşıydım, karşı yaftalara… bir kıyıdan/ karşı kıyıya…/ yüzebiliyorum.

         
yastığın bir ucundan başlayıp kenarına ,
uzun olsa… yol gibi-gece-yaşam ve düş kıyısına kurduğum o ahşap evde
seninle
patikanın çıngıraklarına doluyor kulaklarım bir içten başlayıp güneşi
göreceğim
inadına ve çığlık çığlığa sarsıla sarsıla…gülleri buduyorlar!..
bak!..
göreceksin alı morla harmanlarken koltuğun kılıfları,tonlarca kesekağıdı düşlediğim bu hayat için.
şişmece, kağıt ne kadar sağlam olursa satıl-maz diyor-du kalın kitapta tam da
tarihi bu güne düşen günce;
gülünce dişlerindeki ayrığı görmedim sanma, yine de diş etlerim çekiliyor, ben biliyorum ya,
o yüzden
bir harabe artık o kitabe. inanmıyorum. inanacak başka bir masal
yazamaz, yazamıyor kimse ve bu çok fena. mavideki tılsımı eritiyor gece.
yastık ıslak.
bana sorma . konuşmayacağım. paftalara karşıydım, karşı yaftalara… bir kıyıdan
karşı kıyıya…
yüzebiliyorum.
dalgalara gelirse sıra köpükleri aştın mı öte yani koyu mavi,
diyorlar-ak sakallı dede ferman yazdığında aşkın labirenti ne Ferhat ne Meryem ne ismi ne?
önemsiz. kalıntı –gizli bir iz- kaşıntı bir nev_i ; pul pul teninde
nerede mavisi, turkuazı, düpedüz kırmızı,
işkence izleri ...
şimdi…
dünün bir kıyısından tutup ucunu çekince
koptu;
sağlam değilmiş, terziydi annem söylediydi; ibrişim…
şimdi…
elime dolayamadım.
suçu üzerime alsam bir hal, almasam kıyı yakın
ah, yandı ışıkları karşı kıyının
yüzer miyim?..