Ben Kemal Pir’im!..

Kürd Halkına Aşık Adam: Kemal PİR!...

Pir’i yazacağım bir gün. Yürekte İz Bırakanların içinde o da var. Ali Yaver Kaya onu anlatınca, değinme ihtiyacı hissettim. ‘Apo Hate Hilvanê’ tantanası bir aldatmaca. Siz asıl Hilvan’a ve Kürdistan’da olanları ya bilmiyorsunuz ya da bilmemek sizin de hesabınıza geliyor.

Bir türkü vardı. Bir türkü vardır dağarcığımda.. Durur durur onu söylerim. Bir besmele olmuş benim için. Sahi siz onu biliyor musunuz? Sizin böyle bir türkünüz var mı?

‘Altun hızma mulayim
Seni haktan sorayım
Yaz günü Temmuz’da
Sen terle ben sileyim.

Gün gün gördüm
Günler gördüm
Seni gördüm şad oldum’

Evet...Ben bu türküyü yıllardır bilir ve bıkmadan, usanmadan bir amentu gibi söylerim. Hatta, ben bunu yıllarca şöyle söyledim. ‘Yaz günü Temmuz’de /Sen ve ben trene binelim’ Çocukluk hali. ‘Sen terle/Ben sileyim’ nerde, ‘Sen ve ben trene binelim’ nerde? Eh... anlamamışım ve ben Batmanlı olduğumdan, Yazın Temmuz’unda trene binmek istemişim sevdiğimle. Nerye mi giderdi trenim? Sevda şehri Diyarbekir’e... Orda durmasa da atlardım. Yalan yok.. Atlarmıyım atlarım. Çünkü Batman-Diyarbakır arasında işleyen kara tren her durakta durur, Diyarbakır yokuşuna varınca zorlanır. Makinist bile şarardı. Bazen bize bakar ‘Çocuklar hel bir el atın. Şu kafir inat ediyor. Yokuşu çıkamıyor’ derdi.

Gülerdik.
Eğlenirdik.
Mola veren trene ‘hadin el atalım yallahhhh...’ der asıla asıla Diyarbakır’a varırdık.
‘Sen ve ben trene binelim/Diyarbekir’e gidelim’

Vey be...
Ne günlerdi o günler...
Ne güzel günler...

*
Böyle bir günde; Kemal Pir (Abimi) yolculamıştım Diyarbekir’e. Arkasından gözyaşlarımı su niyetine dökerek. ‘Tez gel abem benim tez gel. Ben seni çok sevdim emi..’ Ya delikanlı olmuştuk. Kocaman kocaman adamlardık. Posbıyıklı esmer tenli ama yüreğimiz çocuktu. Pir ve Hayri gidecek ve bir daha gelmeyecek. Bir hülya, bir düş, bir devrim iklimindeydik.

Geçen gün bir zindan arkadaşımla söyleştim yıllar sonra. Konu geldi dolaştı Hayri ve Kemal’de durdu. En sonunda onunla şu karara vardık. ‘O insanlar başkaydı. Ve eğer peygamberlik seçimle olmuş olsaydı; adayımız Mehmed Hayri DURMUŞ olurdu’ kararına vardık. Ben zaten onun için:

PİRİM HAYRİDİR!...

İmgesini yıllardır kullanırım. Hayri bana kusursuz bir lider örneği verdi. Bunu yaşamıyla, mücadelesi ve şanlı ölümüyle ortaya koydu. Ben yaşadıkça onun üstünde adam gibi ADAM, insan gibi İNSAN ve KÜRD LİDERİ tanımam/tanımadım ve tanıyacağımı da sanmam. Tabi bu liderin yanında her zaman bir Kemal Pir, bir Ferhat ve ben de olmak isterim. Bu anamıyla gönülüm ve vicdanım rahattır.

Pir Kemal; benden sonra Lübnan’dan Suriye’ye ve Suriye’den Kürdistan’a geldi. Mardin’i ve Mardin insanını tanıyınca ‘Xoca, bu Kürdlerin için bir değil bin kez ölünür’ diyordu. ‘İnsan bu kadar mı misafir perver olur? Kadınları bu kadar mı mert olur? Bak bir eve gittik. Kadın bir iki çocuğuyla beraberdi. Evde erkek yoktu. Girmeyelim, dedik. Bi kızdı bi kızdı. Ne demek ben insan değil miyim? Buyur etti. Sıcak ekmek, taze peynir, çay sigara.. Hem de karşımıza geçip kaçak tütün sarmaz mı? ‘

Çocuklar gibi seviniyor ve anlatıyordu bana Pir Diyarbakır Zindanı’nda. Sonra;

‘Siverek’e geçtim. Bu Bucak çatışması kökten yanlıştı bana göre.Ki bunu Urfa Cezaevindeyken de Partiye iletmiştim. Neyse Siverek’e geçtim. Ve onlara şunu dedim.

Ben Kemal Pirim!.. Hepinizi tecrit ediyorum!.. Bu günden sonra Bucak’la, KUK’la ve hiç bir Kürdle savaş olmayacak. Biz devlete yöneleceğiz. Ve inanır mısın xoca, bazen devrimci yöntemlerle bu işi çözmekte tıkandım. Bir olay vardı. Bizim saflarda bulunan bir karşı aşiret mensubu, sırf kendi intikamı için dört kişi kurşuna dizmiş. İfadesini aldım. Adam suçlu. İnfaz etmek de kurtarmıyor. Tuttum adamı karşı aşirete verdim. Alın, kendi hukukunuza göre yargılayın!.. Ben bu konuda çaresizim. Başka türlü işin içinden çıkamadım’ demişti.

Pir’i yazacağım bir gün.
Yürekte İz Bırakanların içinde o da var.
Ali Yaver Kaya onu anlatınca, değinme ihtiyacı hissettim.
‘Apo Hate Hilvanê’ tantanası bir aldatmaca. Siz asıl Hilvan’a ve Kürdistan’da olanları ya bilmiyorsunuz ya da bilmemek sizin de hesabınıza geliyor.

Çünkü kargadan başka kuş tanımayanlar çok.
Ama sözümüz bülbülleri dinleyecekleredir.

‘Küçükten görmedim ana kucağı
Koç yiğitler yurdu baba ocağı...’

Pir’in çok sevdiği türküyle bu Laz yoldaşımı anayım.

23 Mayıs 08