Bir Kürd İsrail Devletine Karşı Neden Savaşır?

İntifad Çocuklarıydık (!)

Geçen hafta bir misafirim vardı. Uzun yıllar öncesinden beri ilkez görüşüyorduk. Kendisi Hollanda’da kalıyor. Bana sık sık telefon ediyor, söyleşiyor ve geçmişi yad ediyorduk. Ama bir türlü aklıma gelmiyordu. Geldiler. Onyedi yıllık Hollandalı hayat arkadaşıyla beraber. Bayan arkadaşı enfes Türkçe, Kürdçe öğrenmiş. Mardin’lere...

Geçen hafta bir misafirim vardı. Uzun yıllar öncesinden beri ilkez görüşüyorduk. Kendisi Hollanda’da kalıyor. Bana sık sık telefon ediyor, söyleşiyor ve geçmişi yad ediyorduk. Ama bir türlü aklıma gelmiyordu.

Geldiler. Onyedi yıllık Hollandalı hayat arkadaşıyla beraber.
Bayan arkadaşı enfes Türkçe, Kürdçe öğrenmiş. Mardin’lere kadar gitmiş.
Onunla da biraz söyleştim. Ama ben ile arkadaşım konuştuk. O dinledi.

Bana kısaca; PKK saflarına nasıl katıldığını, Suriye, Libnan’a nasıl gittiğini ve Filistin saflarında nasıl savaştığını, yakalanışını, hapishane sürecini, İsraillerin ona karşı tutumlarını, bırakılmasını ve Avrupa’ya çıkışla beraber PKK’den ayrılışını uzun uzun anlattı. Ben ona bir ropörtajla bunu verelim, dedim. Olur, dedi. Ama bana biraz zaman tanı, dedi. Yani düşünmem lazım, dedi.

O düşünüyor.
Ben bekliyorum.
Ve ben bu olayı biliyorum.
1982’lerde Filistinlilerle beraber on arkadaş yitirdik. Artık bunlara ‘Şehid’ falan demiyorum. Ne şehidi kardeşim!.. Kürd neden İsrail’e karşı savaşarak şehid olsun ki? İsrailler Kürde ne yaptı? Hele de Filsitinlilerin en iyi komunisti bence, İsrail halkı söz konusu olunca Faşist kesiliyor.
Ben bunu bizzat yaşadım. El Fetih, Demokratik Cephe, Halk Cephesi, Flistin Devrimcilerinin bir çoğuyla kaldım. Hepsi son tahlilde; ‘İsraillerin tavuğuna, bebesine kadar ölecek!’ diyor. Böyle bir mantık devrimci olur mu? Halkçı ve barışçı olur mu? İnsanlığa sığar mı? Ve nefret ettim tüm Filsitinli örgüt ve partilerden. Ben onların gerçek yüzünü Lübnan’da, Lübnan halkına karşı uygulamalarında gördüm. Aslında Filistinli Hareketler Lübnan’da işgalci bir güç gibiydiler. Ebu Hakem yanımda Lübnanlı insanı tokatlayıp, elinden av tüfeğini alıp, kovdu. Böyle bir Filistinliyi Lübnan’lı sever mi?

Ha Lübnan’da ha Filistinli, ha Kürdistan’da Türk. Aynı şey ve aynı ugulama sahibi. Aradaki fark biri devlet, diğeri daha devlet olamamış. Ya bir de Filistinliler devlet olsa ne olur? Ama bizde ilericilik ve devrimcilik adına, gidip onların safında İsraillere karşı savaştık. Tek bir Filistinli’nin -bırakın savaşmaısını bizimle- bir itirazını duydunuz mu? Aksine onlar bizim egemenlerimizle ve sömürgecilerimizle sarmaş dolaş.

Bakalım benim Kürd arkadaş eğer ropörtaj yapmayı kabul ederse; en azından bu soruna bir hançer atacağız. Yani Filistiniler safında savaşan Kürdler ve Beka ‘şehitler’ Mezarlığının yatanları ve satanları ortaya çıkar.

*
Diğer bir konu ise; bizim sayfada da; İslam ve Müsülmanlık adına; İsrail’e karşı yazan arkadaşlarımız var. Bunu da normal karşılıyorum. Dinler bazında aslında farklılıkları, bir ada tutarak ve varsa yanlış anlayışları eleştirmek gerekir. Ancak ne Müsülmanın Müsevi’ye ne de Müsevinin bir başka dine üstünlüğünü ve baskısını kabul etmem. Bir Kürd’ün, Türk’ün, Fars’ın ve kim olursa olsun; İsrail Halkının meşru mücadelesine –buna devleti de dahil- karşı olmasını tasvip ettem. İsrail ve İsraillere kariı –düşmanca bir tum içine- girmesini tasvip ettem. Ve Nasname’de buna izin vermem. Yani Nasname’nin bir ilkesi de Anti-Semitik anlayışa karşı savaşmaktır. Ama bunu yazılarımla, bunu duruş ve tavırımla ortaya koyarım. Karşı olan, karşıtlığını insani sorunu reddiye noktasına getirmeden de ‘Neden Yazıyorsun?’ ne derim ne de yayınlamamazlık ederim. Çünkü biz Nasname’de yazan her arakadaşla Birey olma prensibi ve genel evrensel insanlık değerleri üzerinde anlaşmışız. Ve bizde söz senetten ötedir.

Kürd+İslam gerçekliğimizi dün yanlış algıladık. İslamiyete gereken önemi vermedik. Kaba solcu ve materyalist anlayış buna engel oldu. Ben hala solcu, devrimci ve bir Kürd Ulusal Kurtulışçusu bir bireyim. Demokratlık yanımı daha da geliştirmek istiyorum. Eğer bir inanan –hangi dine ve düşünceye olursa olsun- benim de inançlarıma velevki –inanmama- saygı duyuyorsa; benim açımdan mesele biter. Bugüne kadar sayfa düzeyinde ciddi bir problem yaşamadık. Benim ve arkadaşlarımın bu konudaki hassasiyetleri ve duruşu biliniyor.

Daha önce sayın Zilan ve Buğday arasında hafif bir polemik yaşandı. Abid Buğday; Süryani ve Hıristiyan bir arkadaşımızdı. Sayın Zilan’la dinler üzerine tartıştı. Ve benim taraf olmamı istedi. Ben ‘İşte ben buna yokum. çünkü ben İslamiyet de, Hıristiyanlığa da nasıl eşit mesafedeysem; seninle ve Zilan’da mesafem birdir. Ha kendisinin Kürd olması  bir farklılık mı? Mümkün. Ama sen de benim için Kürdistanlısın.’ Hatta Sürayanilerin -benim açımdan- özerk olmaları, ve güçleri yeterse, bunu isterlerse; ayrı devlet olmalarını da isterim. Sizin yanınızda olurum. Zaten bundan dolayı Ciran Köprüsü imgesini kullanıyorum. Yani Hasenkeyf ile Midyat arasında bu  Ciranlık Köprüsü kurulmalı. Eğer Hasanleyf de bizimdir. Biz ona Hisnakeyf (Kayanın içindeki Şehir) diyorsanız. Buyrun alın. Vala orası ne bizde ne sizde. Türk Sömürgecilerinin elinde ve şimdi de suların altına batıracaklar. Batırılacak şehir üzerine ne kavga edecez. Gelin kurtaralım. Sonra kimin olduğuna karar veririz. Ama bence şu anda kim yaşıyorsa onundur. Kürdler yaşıyor ama Türklerin egemenliğinde.

Eskiden islamcı arkadaşlarımızdan bir de Adnan Fırat vardı. Ben zevkle okur ve yayınlardım yazılarını. Ama kendi isteğiyle ayrıldı. Hiç bir gerekçe de göstermedi. Buna gerek de yok. Özgür Bireyler Topluluğu olmanın bir avantajı bu zaten.

Sevgili dostum ve değerli yazarımız Cevdet’le zaten en küçük bir sorunumuz yok. Ve ben güç alıyorum onun Türk Basını ile ilgili yazılarından, düşüncelerinden.

Lakin Sıtkı Bey son zamanlarda İsrail’e yönelik tuşlara sert vurmaya başladı.
Bugün Sayın Akkoyun’un yazısının altına astığı notu okudum. Aslında Süleyman Hoca biraz daha derli toplu yazmış olsaydı; daha çok da sevinecektim. Ama ben ne Sıtkı dostumla ne de hiç bir yazarımla polemiğe girmek istemem.. Bunun bir kaç  nedeni var:
Birincisi; yöneten konumdayım.
İkincisi; günlük ve pratik işlerden dolayı zamansızlık çekiyorum.
Üçüncüsü; din ve diyanet, hele de inanç konularına pek girmek istemem. Lakin Sıtkı beyin son yazısı; devletler, siyaset ve Ortadoğu’da İsrial ve Filistin sorununa bakış içine giriyor.

Açık ve net söyleyeyim.
İsrail Devleti’nin meşrutiyeti artık tartışılmaz. Bu ne kadar yanlışsa; Filistinlilerin de kendi devletlerini oluşturmasını dıştalamaz. Bu inkar ve tanımama daha çok kana, cana sebep olacak. Öncelikle -kanımca- Filistinli, Iraklı, İranlı ve tüm Ortadoğulu güçlerin İsraile bakışlarını değiştirmesi gerekir. Yoksa bu Ortadoğu’da asla barış denilen güvercin gelmeyecek. İsrail; hiçbir zaman Filistinlileri yok saymadı, saymıyor. Sadece kendisin de varlığının güvence içinde olacağı bir kaygı ve kuşkusu var. Ben öyle Sionist emelleri de biraz aşırı -paranoik- prpagandadan ibaret olduğunu tahmin ediyorum.

Hele de biz Kürdler söz konusu olunca; tavırımız daha da iyimser olmalı.
Yıllar önce, bir arkadaşımın ısrarı üzerine bazı İsrailli yetkililerle görüştüm.
İlk soruları şu oldu:
-Hangi ülkenin Kürdlerindensiniz?
-Kuzey Kürdistan (Yani Türkiye) dedim.
Bana anlamlı anlamlı bakıp gülümsediler. Ben bişey anlamadım. Sonra yetkili çok güzel bir Türkçe ile;
-Siz sabıkalısınız bizim açımızdan...
-Neden, dedim.
-Nedeni açık!.. Sizin  1982’deki Lübnan iç savaşında bize karşı savaşmanız için ne gerekçeniz vardı? En büyük zaiyatımız sizin sayenizde oldu. Sizin arkadaşlarınız yakaladık. Ama kısa bir zaman sonrada bıraktık. Ne zaman kendiniz için savaşacaksınız, dedi. İşi anladım. Sadece;
-Her halkın ve her hareketin bir çocukluk evresi vardır. Biz de o zaman çocuktu, dedim.

Ayrıldık.
Bakalım eski savaşan arkadaşım ne için savaşmış?
Ben de merak ediyorum. O dönmeleri. Çünkü o dönemde ben Diyarbakır Zindanı’nda işkenceler altındaydım. Arkadaşım ise; ‘Sionist İsrail Emperyalizmi’ne karşı savaşıyordu.

Öyle değil mi Kürdo?

14 Mayıs 08