Ne oldu bu ünlü politikacılarımıza?

Bir zamanlar başkandı (!)

Sahi şu Feridün Çelik ve Abdullah Akın nerelerde? Ne işle meşguller bugünlerde? Bu halk sormayı, sorgulamayı bilmiyor. Bir sefer; ben bilmem, ‘merkez bilir’ yada parti ne derse, ne yaparsa doğrudur mantığı oldukça daha çok böyle kakavan ve bostan korkululkları başınızda olacak. Eskiden ‘Devlet babadır. Hem sever, hem döver’ anlayışı vardı. Sonra bunun yerine ‘Parti bilir’ geldi. Parti de eşittir Abdullah Öcalan olunca; onun dudaklarının arasından çıkan her şey; Musa’nın On Emir’i görüldü.

Yakın bir zamanda; herkesin aradığı ve Ergenekon’un bir numaralı tanığı olarak bilinen Tuncay Güney’le biz de bir kısa ropörtaj yaptık. O ropörtajımızda Güney; şimdiki Diyarbakır Bağlar Belediye başkanı Yurdusev Özsökmenler için şöyle bir iddiada bulundu. ‘Özsökmenler Veli Küçük tarafından, Çanakkale’den Öcalan’a yönlendirildi.’

Biz de bu görüşü destekler mahiyette; Özsökmenler’in 1992’lerde kocası Ozan (Ömer Özsökmenler)’in dağa, Yurdussev’in ise bağa -Öcalan tarafından- gönderildiğini söyledik.

Bizzat tanıklığımızla, görmüşlüğümüzle, fotomuzla oryata koyduk.
Lakin bunların tümü puç edildi.
Bir İstanbul fırlaması ‘gazeteci’ KADIN’ı yerine KARI’sı sözümüzü evire-çevire gündemi saptırmayı becerdi.

Yurdusev hatun rahatladı.
Avukatını devreye sokup, açıklama yaptı.
Hem iddiayı çöpe attı. Hem de yağ gibi üste çıkmayı becerdi.
Olsun, varsın bu konuda biz Türkçe hatamızın kurbanı olalım.
Bakalım KADIN’ı ile KARI’sı arasındaki bu hileyi şeriyeden ne zamana kadar kurtulacak?
Nitekim bazı okurlarımızı da; ‘Xoca, ma ne istisen karidan, onu biz seçtik’ dediler. Biz de burda durduk. İlerde bu Yurdusev Hatun’un dosyasını tekmili birden açacağız nasıl olsa.
Varsın o biraz nefes alsın bakalım.

*
Ben bu yazımda aslında, daha önce siyaset sahnesinde eskiden görülen iki insandan bahsedeceğim.
Birincisi, eski Batman Belediye Başkanı Abdullah Akın.
İkincisi yine eski Diyarbakır Büyük Şehir Belediye Başkanı Feridun Çelik.
Akın ile Çelik meslek olarak da aynı taraktandı.
Yani avukattılar.
Dahası; Akın Batmanlı ama Diyarbakır’da kalıyordu.
Çelik, Kulp’lu olup yine Diyarbakır’daydı.

Yani hukukçuluk, belediyecilik, ve ortak yer; Diyarbakır’da ikamet ediyorlardı. Siz tesadüfe bakın; biri Diyarbakır diğeri Batman gibi iki önemli kente Belediye başkanı oldular.
Ben Abdullah Akın hemşerimi pek tanımam. Ama Feridun’u ve ailesini iyi tanırım.

O zaman Feridun’un evveliyatına bakalım:

Mardin/Ömerli Merkez’de öğretmenlik yaptığım zaman; Feridun –Hüseyin Güney- adlı Malatyalı/Tikko/Partizan sempatizanı arkadaşımın yanında dördüncü sınıfta okuyordu. Bense birinci sınıfları okutuyordum.

Feridun’un babası Ömerli Tekel Müdürü’ydü.
Amcası Coşkun da orda çalışıyordu.
Coşkun abiyle samimiyetimiz ve muhabbetimiz daha fazlaydı.
İhsan, Ümit ve diğer kardeşleri de benden küçüktü. Onları bir kardeş gibi sever, onlar da beni abileri gibi sayarlardı.

*
1978’lerde ben öğretmenliği bıraktım. Profesyonel olarak siyaset güzergahına girdim. Onlar orda kaldı. Feridun okudu. Hukuku bitirdi. Yıllar sonra Diyarbakır Ofis’de gördüm. Küçük br bürosu vardı. Eve gittik. Yemek yedik. Eski günleri yaddettik. Anasının yaptığı yemeklerin tadı hala damaklarımda ve saygıyla anıyorum.

Biraz daha zaman geçince, bir de ne göreyim.
Bizim Feridun siyasete girmiş. Diyarbakır Belediye Başkanı olmuş, küçük kardeşi Ümit’i de yana danışman olarak almıştı.
Oysa bizim Ümit iyi bir şofördü. Uzun yolculuklara çıkar, İstanbul’a geldiğinde de bize uğrardı. Hal ve hatırımızı sorar, yediğimiz içitiğimiz ayrı gitmezdi.
Ama Feridun’un başkan, Ümit’in danışman olacağı aklımın ucundan geçmezdi.

En son Feridun ve Ümit Köln’e geldiler. Ümit beni aradı. Ve toplantıya davet etti. Ben içerde ‘Sakıncalı Piyade’ydim. Bunu ne Feridün ne Ümit biliyordu. Ama davete gidince durumu kulaklarına fısıldadılar. ‘Başkan’a hele de ‘Başkanların başkanı Abdullah’a karşı gelmek haaa...Gerçi bana bişey demediler. Ama tavırları yüzde yüz değişti.

Bir ara sormuştum.
‘Bu arkadaşın başkan olması için ne gibi meziyetleri vardı ki?’ Bana, ‘Ya ortalıkta adam kalmadı. Sonra, meziyet değil, koltuğa bir adam gerekiyordu. Kim olur kim olur dediler. Ve bunun için büyük şef, Feridun olsun. Orda otursun. Siz idare edin’ dediler. Feridun’un başkan olma hikayesi de böyle.

Mesele anlaşılıyordu. Demek adama göre iş değil, işe göre bir adam aranıyordu. İyi de bu garibim bir dizi görüşme yapacak, başbakanlarla devlet başkanlarıyla görüşmelerde buluncak. Yanına koyacağınız tercüman her zaman onu idare edemez ki? Hadi diyelim ki yurtdışı gezilerinde bu numara tuttu. Peki Kürdçe ve Türkçe konuştuğunda ‘durun tercümanıma, danışmanıma danışayım’ diyecek hali yok ya...

Ama bu teşkilatta olmayan her şey olur.
Sonra Feridun Çelik’in boyu/posu, takım/taklavatı... Koltuğa oturuşu.. Her şeyi tam takır. Çek fotosunu ver basına. Konuşma mı? Siyaset mi? O olmasa da olur. O’nu oraya getiren bunu da dizyan eder. Maksat koltuk boş kalmasın. Koltuğu kamilen dolduracak, senin söylediğin tarzdaki bir başkan olursa o zaman esas BAŞKAN havada kalır. O çok kızar. Sen bunu bilmiyor musun?

Sahi şu Feridun Çelik ve Abdullah Akın nerelerde?
Ne işle meşguller bugünlerde?
Bu halk sormayı, sorgulamayı bilmiyor.
Bir sefer; ben bilmem, ‘merkez bilir’ yada parti ne derse, ne yaparsa doğrudur mantığı oldukça daha çok böyle kakavan ve bostan korkulukları başınızda olacak. Eskiden ‘Devlet babadır. Hem sever, hem döver’ anlayışı vardı. Sonra bunun yerine ‘Parti bilir’ geldi. Parti de eşittir Abdullah Öcalan olunca; onun dudaklarının arasından çıkan her şey; Musa’nın On Emir’i görüldü.

Yakın zamanda bir yılların eski PKK’lisi bana; ‘Ya hoca bu eskiden de öyleydi.Soygun yaparız. Para partiye giderdi. Silah alırız. Partiye giderdi. Kala kala bize ise suçlar ve günahlar kalırdı. Anlamadm ki bu işten. En sonunda ya bu parti kim? Bize bişey yok mu? Ma biz de mahf olduk. Boğazımız kurudu. Ben çektim gittim. Bana ne bu partiden ya...Dipsiz kuyu gibi. Bir hata yaptığımızda serseri lümpen oluyoruz. Ama yaptığımız en olumlu şeyler görülmüyordu. Kusura bakma ama bu iş başından beri hep böyle.. Ben şimdi ne diyem’ diyordu.

İşte bu nedenle ben, son on yıldır bunu sorgulamak için efor sarfediyorum. Canımı dişime takıyorum. Bu işler sadece Öcalan’ın İmralı’ya gitmesiyle bozulmadı. Gelin biz bu teşkilatın esas orjinine inelim. Ankara/Tuzluçayır’dan başlayalım. Yoksa bu iş elbette ne Yurdusev hatunla ne Feridun’la ne de Abdullah Akın efendiyle başladı.

Pir Sultan’ın bir deyişiyle noktalayayım.

‘Bir bahçe ki dikenle dola
Neylerin ayıklamak
Ateşle yakmayınca’

Bu parti baştan itibaren bizim mahfımız üzerine kuruldu.
Başarıya ulaştı mı?
Hayır!..
Çünkü bu kadar etki yaratacağını kimse kestiremedi.
Toplumsal mücadeleler bir matemetik çözümü gibi değil.
Her zaman iki ker iki dört etmez.
Bu problemde, iki çarpı iki, sekiz etti. On etti.
Bizi un etti, ama hamur edemedi.
Pişirip fırına atamadılar.
O zaman ciddi bir sorgulama ve muhasebe şart.
Benim ve Nasname’nin temel mücadelesi bu.
Bu problemi çözecek bir usta bulalım. Problem çözülsün.
O zaman ben alırım başımı, çıkarım  seyranlara.
Ülkemin Kurduyla/kuşuyla ve böcekleriyle uğraşırım.
Çocuklarla bilye oynarım.

18 Eylül 08

http://images.google.de/imgres?imgurl=http://yenisafak.com.tr/resim/site/pbud25c694f225bc78efby.jpg&imgrefurl=http://yenisafak.com.tr/politika/%3Ft%3D20.07.2007%26c%3D2%26i%3D56598&h=225&w=300&sz=42&hl=de&start=16&um=1&usg=__LSnYmoo1GgQfCkSsLHGpRLqgStU=&tbnid=kuUgHVPV1Wc1SM:&tbnh=87&tbnw=116&prev=/images%3Fq%3D%2522feridun%2BCelik%2522%26um%3D1%26hl%3Dde%26sa%3DN