Ahmet Altan’ın Devleti, Benim Örgütüm Var

İşet Kürdün başındaki TÜRKLER!.. Kalkan ve Karsu

Bu teşkilattaki geçmiş yıllardaki tecrubeme göre bu iki insanı iyi tanırım. Duran’la Mardin bölgesinde, Karasu ile Diyarbakır, Urfa ve Ceyhan Cezaevlerinde kaldım. İşleri her zaman ‘ajanlık’la çözmenin, bu hastalığa kapılamanın anlamı yok. Bu adamlar Kürdün şu anda başında değiller mi? Ona liderlik etmiyorlar mı?

Geçen gün sevdiğim bir genç bana; Ahmet Altan’ın dilini, yaklaşımını ve eleştirel duruşunu örnek gösterdi. Ben de ona "Ben Altan değilim. Onun devleti, benim örgütüm var. O 84 yıllık bir devlet geleneğininden, Çetin Altan gibi bir babanın nimetiyle büyüdü. Ben 30 yıllık Öcalan teşkilatı ve altı ay Şeyhin yanında, altı ay boşta gezen bir gariban babanın sadece Dünya’ya getirmesiyle, kendi göbeğimi kendim keserek geldim" dedim. Altan ve Gülmüş karşılaştırması güzel ama çok uç bir örnek bence.

Sevgili kardeşim Halis, son bir yazısında bizim Ankara damgalı Mülletvekillerimizin Kürdçeci sevdalarını işledi. Ben de size Kandil’den bir manzara sunayım.

Beden Kürd, Başı Türk, Dil Türkçe

Türk askeri tarif edilirken;
"Kep ile potin arasına sıkıştırılmış, karnı nohutla doldurulmuş, adı eşşek soyadı eşşekoğlu eşek robota  Türk askeri denir."

Şimdi bu tarif yer değiştirdi.
Asker gerilla oldu. Ama tarif  Türk’ten alındı.
‘Beden Kürd, baş Türk, dili Türkçe’ olana gerilla denir heval!..

Bakalım bir komutan heval ne diyor?

‘Şimdiye kadar Kürtler çok önceden Kürtçe eğitim taleplerini yüksek sesle dillendirmeliydiler.
Bunun için yürüyüş, miting yapmalı, her türlü demokratik eyleme başvurmalıydılar.
Hatta gerekirse kıyameti bile koparmalıydılar.
Anadili geliştirme ve anadilde eğitim öyle basit bir şey değildir.
Dilsiz insan ve toplum olur mu hiç?
Ancak bu tutumu önceden etkili bir biçimde geliştiremediler.
Halbuki özgürlük mücadelesi her alanda yükseliyor. Bunun için güçlü bir zemin yaratıyordu.
Buna dayanarak hem anadil eğitimi geliştirilebilir, hem de Kürtçe eğitim talebi yükseltilebilinirdi.
Oysa bu yapılamadı. Birkaç kez başlatılan girişimler hep yarıda kaldı.
Yani kesin sonuca götürülemedi.
Bunun için gereken ısrar gösterilemedi.
İnşallah bu kez öyle olmaz ve bu yeni başlangıç ısrar ve kararlılıkla başarılı bir sonuca ulaştırılır.’

Selahattin ERDEM http://www.gundemonline.org/haber.asp?haberid=60171

Peki kim bu Erdem efendi?
Duran Kalkan!..
Peki bu Kalkan 30 yılda 30 kelime Küdçe öğrendi mi?
Hayır!..
Neden?
Çünkü komutan.
BU komutan için en az 25 bin Kürd gerillası bülbül gibi Türkçe öğrendi. Geri kalanlar da taliamat ve raporlar için de olsa öğrenmek zorunda kaldılar. Peki böyle bir adam daha nasıl kalkar Kürdçe üzerine nutuk atar.

Atar. Hem atar, hem de satar...
Kuzey Kürdünün kendi temsilcisi mi var?..

*
Bu teşkilattaki geçmiş yıllardaki tecrubeme göre bu iki insanı iyi tanırım. Duran’la Mardin bölgesinde, Karasu ile Diyarbakır, Urfa ve Ceyhan Cezaevlerinde kaldım. İşleri her zaman ‘ajanlık’la çözmenin, bu hastalığa kapılamanın anlamı yok. Bu adamlar Kürdün şu anda başında değiller mi? Ona liderlik etmiyorlar mı?

İşte terslik burda.
Duran’ın aslı Türk, Karasu ise ruhen ve gırtalağına kadar Türkleşmiştir. Artık bu hareketin bedeni, gövdesi ile başı ve dili birbirini tutmuyor. Bunu esas tabanın kendisi göremeli.

Geçen bir okuyucumuz; bunlara kampanya çağrısı yapmamı önermişti. Bu adamların neyine ve neresine çağırı yapalım? Bunlar behemehal Kürd Hareketinin başından indirilmelidirler. Yanlız bunlar da değili bunları Kürdçe bileni ve öğreneni de. Yani Cemil ve Osman Kürdçe biliyor da bir fark mı oluyor aralarında? Bence lider düzleminde en iyisi Murat Karayılan bile olsa; uzak durmalı bu işten. Bu hareketin tüm kurmay subayları cezalandırılmalı. Karasu, Duran ve Kaytan’a ise ek suçlar işledikleri için daha katmerli ceza verilmeli. En beteri ve ahlaksız olan şey takkiye yapmaları ve gözlerimizin içine baka baka yalan atmalarıdır.

Karasu ile ilgili, Ceyhan Cezaevi’nden ilginç bir anektot aktarayım.

Mardin bölgesi’nde bazı yurtsever köylülerin sorunu çıkar. Dışardaki parti temsilcileriyle anlaşamazlar. O zaman da birileri onlara akıl verir. ‘Kurro herin ba Avreş. Hepsa Ceyhanê!..’ Onlar da yola koyulur. Gelir açık görüşte yüz yüze sorunlarını Avreş (Karasu)’ya anlatır.

Ama köylüler şok olur.
Çünkü Avreş/Karasu tek kelime Kürdçe bilmez. Kürdün gelenek-göreneklerinden habersizdir. Onlarla tercuman vasıtasıyla konuşur Karasu. Ama tercuman’ın da Kürdçesi berbat.
Benim yanıma geldiler. Ben o zaman içerdeki örgütle de sorunluydum. Onlardan ayrıydım. Bana anlattılar sorunlarını. Onları dinledim. Ve çok basit bir sorundu. Halledilmesi an meselesiydi. Ama yetki Karasu’da çözüm şifresi bendeydi. Ve onlara durumu izah ettim. Kahrolup ayrıldılar.
Ve yaşlı olan bana:

‘Xoce, eger ew Qeresu bibe valiyê me, emê ji Mêrdînê barkin. Weke sevciyê tirkaye ew.’ Türkçesiyle : ‘Eğer bu Karasu Mardin’e vali olursa, biz de burdan göçeriz. Tam bir TC savcısı vayy..’

İşte hal ve işte vaziyet.

Buna dayanılmaz işte.
Bu nedenle önce teşhir.
Sonra tecrit ve ardından suçlarına göre ceza.
Adalet böyle sağlanır.

Fotolar ANF'den alınmıştır.