Nasname’nin Dili Var Mı?

Pisik çok kızdı. Dil sorununa dil çıkardı

Aslında ben şahsım adıma şunu çok isterim. Her üç, altı veya bir yıllığına birer Editör nöbetimiz olsun. Bu editör olan arkadaşın görevi adil bir şekilde, yazar arkadaşların yazılarını manşete atsın. Ayda bir durum raporu sunsun. İşleyen bazı üniteler arasında koordinatörlük yapsın.

Yine bir soru ve yine bir yanıt.
Soran ben. Yanıtlayan ben.
Diyarbakırlıcasıyla; ben bana soriyam.
Ben bana yanıtlıyam, mı diyelim?

Öyle olsun.
Elcevap: Yoktur!..
-Olması gerekir mi?
-Bu hali ve bu ahvaliyle sürdükçe; bence hiç de gerek yok.

Siyasal oluşumlardan, yaptığım izlenim ve vardığım sonuçlardan sonra, buna hiç mi hiç gerek görmedim. Kuzey Kürdistan’da, zamandaş olarak olarak üç siyasal oluşum, parti ve bunların liderlerini alalım.

Bir PRK (Partiya Rizgarîya Kurdistan/Mümtaz Kotan.
İki PSK (Partiya Sosyalista Kurdistan/Kemal Burkay.
Üç PKK (Partîya Karkerên Kurdistan/Abdullah Öcalan

Üç parti.
Üç lider.
Üç ayrı fark.
Ortak yönleri; hepsinin adı Kürdçe.
Hepsi üç harfli. Üçü de aynı zaman diliminde doğmuş ve biri sovyetlere hafif şehla baksa da, sosyalist/ML ve iki kutuplu dünyanın Sovyet yandaşı gibi gibi.

Tesbitim: Her üç hareketin kadroları da liderlerine benziyor.
Yani PRK’liler Kotan’a, PSK’liler Burkay’a benziyor. Eee hal böyle olunca neden PKK’liler Öcalan’a benzemesin ki?

İdeolojileri, ruhî şekillenmeleri, dil ve jargonları  ile beraber yaşam tarzları da -üç aşağı/beş yukarı birbirine benzer.Hayret edilecek bir durum ama; tip olarak da çok yakın gördüm onları. Bu doğal bir şey. Yani ham madde olarak giren her kişilik, bu band sitsmi kayışlı –Parti/Fabrika-larına girince aynı tarzda –mamül madde olarak- çıkıyordu.

Bu tezimi çürütmek için; bana bu hareketlerden farklı/Özgün ve doğal kişilik olarak sadece ve sadece üçer kişi gösterin. Yeterli gelir. Ben yanıldığımı kabul eder, bu konuda özeleştirimi vereceğim.
*

Gelelim kendime/kendimize, yani Nasname’ye. Aslında Nasname benimle var oldu. KUDİ (Kürdistan Ulusal Kurtuluş İnsiyatifi) siyasal grubu ile başattı. Ya ben bu Nasname’yi kapatacaktım ve KUDİ’nin yayın organı olacaktım ya da yeni oluşumun bir bireyi olacaktım.
Kısa sürede yanılgımı anladım. Bu  KUDİ işinin olmayacağına kanaat getirdim. Ben yoluma, diğer arkadaşlar yollarına gittiler.

Nasname’nin başındaki Kurdistan ve bayrağı da onun için kaldırdım.
Bireyin ve bireylerin böyle bir bayrak ve amblem taşımasına gerek yoktu.
En fazla evimde olur ve bayrağım dalgalanabilirdi.

Nasname’nin bir dili yoktur.
Şükrü Gülmüş’ğn dili Nasname dili değildir.
Velevki bu Nasname Gülmüş’le de doğsa olmaz ve olamaz. Çünkü Gülmüş’ün kendine has bir dili vardır. O, -belki de absurut bişey olacak ama- Kürdmençe’ye benzer bir şey diyor. Ne Kürdçesi Kürdçe’ye, ne Türkç’esi Türkçe’ye benziyor.
Kendi halinde. Anlayan anlıyor. Kürdçesini de, Türkçesini de.
İllede ille, ‘illede êzingê min’ yok. Herksin kendinedir dili, dini ve diyaneti.

Eğer günün birinde Nasname bir resmi yapılanmaya giderse... Haberciliği yapmaya başlarsa... Bürolaşır ve muhabir ağı oluşursa.. Bir mutfağı olur, bir dili, bir -uluslararası standartlara uygun- bir haber prensibi olur. Ama şimdiden bir dilinin olmasını beklemek yanlıştır. Bu Özgür Bireyler Topluluğu espirisine aykırıdır.

Aslında ben şahsım adıma şunu çok isterim.
Her üç, altı veya bir yıllığına birer Editör nöbetimiz olsun.
Bu editör olan arkadaşın görevi adil bir şekilde, yazar arkadaşların yazılarını manşete atsın. Ayda bir durum raporu sunsun. İşleyen bazı üniteler arasında koordinatörlük yapsın.

Şu anda yaptığım da budur.
On günlük kısa bir tatilde, Halis ve webmesiter arakadaşlarımız bunu layıkıyla yaptılar. Zamanı olan, buna emek verebilecek arkadaşlara yerimi vermeye her zaman hazırım. Buna ihtiyacım da var.

Eğer diğer arkadaşlarım da bu konuyla ilgili olarak yazarlarsa, sevineceğim.
Çünkü genel yayın ilkelerimiz az çok biliniyor. Bunu yazılı hale de getirmek gerekir. Ama –hep içimde bir ukte var- En az üç gün, üç gece bir araya gelmeden bunu yapma taraftarı değilim.. Benimkisi bir yuvarlak masa toplantısı kadar; Nasname Yazarlarının yüz yüze, göz göze, yan yana, diz dize gelmeleridir.

Eh...
İnşallah diyelim.
Belki bir gün. Ama mutlaka birgün buluşacağız.
Buluşmak ve söyleşmek umuduyla.
Sevgiyle kalın.

15 Temmuz 08