Sigaramın Dumanı

Bir cigara ver bana/Dumana bak dumana

Yanlarına yaklaştığım an; sigaraları fosur fosur... Ve o yüzüme üflemeleri yok mu? Çıldırıyordum. Sonra bir sevgilim oldu. Daha doğrusu esmeri bir kız, Karadut dediğim bir Kırşehir bozkır güzeli beni toruna düşürdü.

Herkesin tersineydi bizim ailedeki yaşam fotoğrafı. Elin babası pala bıyıklı benim babamın kaşları palaydı.
Elin babası, baba gibi bir babaydı.
Benim garip mi garip. Sessiz mi sessizdi.
Çalışırdı.
Duvar ustasıydı. Çalıştığı yerden parasını istemezdi.
Verdilerse ala, vermedilerse ne ala.
Ve ben alacaklıların peşine düşer alırdım.
Alır ve ona vermez, harcardım.

Tüm servetini şapkasının altına gizlerdi.
Varı yoğu ya on, ya elli liraydı.
Yanınına yanaşırdım.
Sessizliğinin gölgesine sığınırdım.
O’nu zar zor konuştururdum. Bayramdan bayrama da güldürürdüm.
‘Haci baba ver elini öpeyim.’
İşte o zman gülerdi.
‘Seni gidi hınzır. Önce elimi öper, sonra para istersin, değil mi? İstememez.
Para için öpeceksen öpme, ‘derdi.
Vala ben de öpmezdim.
Gider Halil amcamın elini öperdim. Bitek o bana bayramlarda kağıt bankanot verirdi. Zaten bayramların olmasını sırf Halil amcam için isterdim. Yoksa ben ne edecem bayramı.

Bizim evde bitek anam sigara içerdi.
Onun da sigarası Bitlis’di.
Ondan şaşmazdı.
Bayramlarda bocık sor, Samasun’a toplardım onun için. Getirir verirdim.
‘O’nu içmem. Öksürük yapar’ derdi.
Ben anlamazdım tütünden.
Bazen hayret ederdim. Anam neden bunu içmez diye. Bir de en çok sigara’nın külünü yutuşuna hayret ederdim.
‘Neden külü yutuyorsun ana’ derdim. O bana;
‘Mide eşkimeme iyi geliyor’ derdi.
Hayret bişey ama. Ne alakası var, sigara külü ile mide eşkimesinin der, merak ederdim.

Batman’da her taraktan arkadaşım vardı.
Serserisi, içkiscisi, delisi, akıllısı, efendi ve en kabaday adamı ile çok samimiydim. Lakin hiç birinin özelliklerini almadım. Hep kendim kalmayı becerdim.

İçki/sigara, karı/kız bilmezdim.
Civan gençtim.
Delikanlığın en yaman çağı.
Hani derler ya; ‘kız oğlan kızdım’

Ben sigara ve şarapla parasız yatılı öğrtenmen okulunda tanıştım.
Ah şu kızlar yok mu şu kızlar.
Ya sigara içiyor ve üzerime üflüyorlardı.
Kızıp köpürüyordum kızlara.
Onları seviyordum.
Esmeri, sarışınını, beyaz tenlisiyle.
Her gece rüyama biri düşüyordu.

Yanlarına yaklaştığım an; sigaraları fosur fosur... Ve o yüzüme üflemeleri yok mu? Çıldırıyordum. Sonra bir sevgilim oldu. Daha doğrusu esmeri bir kız, Karadut dediğim bir Kırşehir bozkır güzeli beni toruna düşürdü.

Dudaklarını uzattı.
Emdim.
Tuhaftı.
‘bu ne?’ dedim.
‘Nikotin’ dedi.
‘Nerde bulunur bu?’
‘Sigarada’ dedi.

Ver bir tane bakalım, dedim.
Demez olaydım. Bir içtim, içime çektim öksürdüm.
Sonra başım hoş oldu.
Bir dal sigara ile sarhoş oldum.
Hep öyele olacak sandım.

Meğer aldanmışım.
Paket üstüne paket devirdim.
Yetmedi.
Şaraba başladım.
Şarap havuzunda yüzdüm.
Şarap içitim.

Her şeyi terkledim.
Sevgilimi dahil. Lakin şu sigaramın dumanı...
Yok ondan kurtuluş yok.
Siharamın dumanı
Yoktur yarın imanı....

Foto: Hürriyet'den İlginç Fotolar.

Konuşturduk : Dumanlı yollarındayım Gurbetin