Çocuktum Ben!..
Yazı boyutu
çocuk gibi bir çocuktum işte.
çocuktum bir zamanlar. içim çocuk. dışım.... dışım büyümeye başlamıştı yüreğim çocuk. ellerim ihtiyarlıyordu. sonra aşk’ı tanıdım oyunlarımı unuttum önce...! ve bir gün! anahtarını kaybettim hayal dünyamın kapısının. sonra, omzumdaki yükle bükülmeye başladığını fark ettim belimin. ço-cuk -tum ve büyümüştüm. çocuktum diyebilecek kadar büyümüştüm artık.
Çocuktum o zamanlar.saklambaç oynanan geceler yaşardım.
yıldızlarla saklambaç oynardım.
arkadaşlarım yıldızlardı o zamanlar
bir de yalnızlık.
bir adıda yalnızlıktı gecelerin.
saklambac oynardım.
bazen neyi aradığımı bilmeden
bilmeden yaşardım hayatı.
bilemezdim hayattaki yalanları.
bilemezdim yalanların doğrularını.
doğrulardaki yalanları.
bilemezdim en iyi arkadasların yalnızlık ve yıldızlar olduğunu.
hayal dünyam vardı benim.
hayali bir kapıdan,hayali bir adımla girerdim içeri.
tuhaf bir kokusu vardı hayal dünyamın.
sevgi kokardı,buram buram.
içime çekerdim soluk,soluk.
daha tanımadan sevgiyi
seni koklardım bilircesine.
çocuktum o zamanlar
içim çocuk,dışım çocuk.
çocuk gibi bir çocuktum işte.
doğrudan başka yalan bilmezdim hayatta.
oyundu bütün dünyam gerçekten uzakta.
nereden bilirdim gerçeklerinde oyun olduğunu aslında bu hayatta.
çocuktum o zamanlar.
kar yağardı dışarıda,usulca.
içeride en tatlı sıcağı yaşardım,soba başında.
kar yağardı usulca.
cam kenarından bakardım beyazın büyüsüne.
uçardım göklere,baktıkça gökyüzüne.
üşürdüm bazen.
sarardı tuhaf bir sıcaklik içimi.
sıcak bir iklim sarardı beni.
bilmeden sevgiyi,sevgi sıcağı sarardı beni.
Bilmeden sarardin beni.
çocuktum o zamanlar.
içim çocuk,dışım çocuk.
ellerim çocuk.
yüreğim çocuk.
çocuk ellerimle yakalardım yıldızları.
sana sunmak için
çocuk yüreğimle sevdim tanımadan seni.
çocuktum o zamanlar.
oyunlar oynardım,kimsenin bilmediği.
yalnızlık arkadaş olurdu oyunlarımda.
bilmeden daha sevgiyi, sevgi oyunları oynardım seninle.
ve seninle daha bir çocuk olurdum sevince.
geceler yaşanırdı yalnızlıkla el ele.
uyku boş gelir..masallar anlatırdım kendime.
yıldızlara..
sana....
ve yalnızlığa.
yalnızlığımın dahi bilmediği masallar.
baş rolleri hep özgürlüğe verirdim masallarımda.
hayallerimle süsler sana sunardım masallarımı.
çocuktum o zamanlar.
kuşlarla yarışır.
rüzgarla savaşır.
düşüncelerle alışır.
alıştıkça hayata,büyürdüm bilmeden.
çocuktum bir zamanlar.
içim çocuk.
dışım....
dışım büyümeye başlamıştı
yüreğim çocuk.
ellerim ihtiyarlıyordu.
sonra aşk’ı tanıdım
oyunlarımı unuttum önce...!
ve bir gün! anahtarını kaybettim hayal dünyamın kapısının.
sonra, omzumdaki yükle bükülmeye başladığını fark ettim belimin.
ço-cuk -tum
ve büyümüştüm.
çocuktum diyebilecek kadar büyümüştüm artık.
çocuktum
içim çocuk değildi artık
yüreğimde bilinmeyen bir sertlik.
bakışlarımda çatılmış kaşlar.
ellerimde yorgunluk ve kalbim gibi sertleşen nasırlar
yüzümde çizgiler.
yıllar bir çok şeyi değiştirmişti bende.
yıllar ve aşk
sadece sevgi ve sen
çocuk yüreğimin bilmediği
Ve bilmeden sevdiği en saf duygusuyla sevdiği
sen çocuktan bana kalan tek miras gibi.
çocuktum o zamanlar.
ve o zamanlar, ne zaman aklıma gelse.
yıldızlar göz kırpar bana
sonra, içimdeki çocuk seslenir usulca
ve ismini fısıldar.yürek sızım benim
en saf, en içten.
en çocuk duygusuyla. 31.05.08
İlet
Yazıcı versiyonu
Düz Metin
Yorumlar (0 gönderildi):
Yorum yaz