Bana Güzel Şeyler Söyle Sevgili

Sevgiliden gelince her sey guzeldir

Bana yeryüzünde bizlerden önce yaşamış milyarlarca insanın söylemediği, ses dalgalarının hiç o kadar mükemmel bir araya gelmediği bir şey! söyle. Ömrümü ömrüne katacak, beni sana ait kılacak, sende beni ben yapacak bir şey!

Bana güzel şeyler söyle sevgili..

Bana yeryüzünde bizlerden önce yaşamış milyarlarca insanın söylemediği, ses dalgalarının hiç o kadar mükemmel bir araya gelmediği bir şey! söyle.

Ömrümü ömrüne katacak, beni sana ait kılacak, sende beni ben yapacak bir şey! Bir tek sözcükte olsa yeter bana , içinde sen ol. İçinde beni sana savuran herşeyleri barındıran, bir tek sen olsun. Savunmasız çırılçıplak bir beden ol, gözlerimden içime akan. Bir tek sözcükte sen olayım, beni tanımlayan. Yar ol, beni çoğaltan...

Bir sonbahar dinginliğinde olsun illaki. Renk cümbüşünü “hüzünle“ kaplayan. Bir su damlası kadar ağır, bir sis bulutu kadar yoğun olsun. Soğuk bir rüzgarın tenimi okşayışında duyumsadığım ürpertiyi kat içine. Munzurların görkemli yükseltisi Larsekte bulayım kendimi.

Bana güzel bir şeyler söyle sevdiğim. İçinde “Hayat“ olsun...

Bir ses bir ritim insanı tanımlar mı?

Evet diyorum...

Bir ses alıp götürüyorsa beni bulunduğum mekandan ve zamandan cevabım evettir. Tanıdık bir hissi, bildik bir duyuyu derinlerden yukarılara taşırıyorsa, beni en ulaşılmaz!

Hücreme kadar ürpertebiliyorsa cevabım evettir...

Duymayı özlediğim bir sesse bu! Uğruna çektiğim acıların toplamıysa bu günüm, cevabım evettir. Pişmanlıklarımın kaynağında hep o ses, hep o yitirmişlik varsa. Onca yanıp tutuşurken içime hükmedemeyişimse, gitmek istediğim gidemediğim bir diyardan geliyorsa bir de! Cevabım evettir. Duymakla yetinmedim içime nakşettiysem bir de, kuyumcu titizliğinde!

O ses, o tını benimdir.

Dünümden gelen, bu günümü kaplayan, beni ben yapandır.

Duydum...

Sende duydun mu?

Ey hayat...

Benle olanı.

31.12.2007