Nar Geceler, Yangın Düşler...

Yngın Düşlerime Tutunma Yanarsın!...

Sevgilim, ben sana Amed sokaklarının tozunu taşımak istiyordum saçlarımda!. Keçiburcunun dibinde seninle devirmek istiyordum rakı kadehlerini, Hewsel bahçelerine bakarken.. Ve bir dilim karpuzu beraber dişlerken.. On gözlü köprüden seyrederken silüet halinde görünen surları Suze’nin hikayesini dinlemek istiyordum senin sesinden.. Felekten çaldığımız bir gecenin

Sevdiğim, yaralıyım bugün. Kanadı kırılmış kuşlar gibi.. Hüzünlüyüm, kederliyim. Kafamdan sonra düşlerime sıkıldı mermiler.. Yüküm ağır, ülkeme dönme hayallerini akıp giden hayatın hırçın dalgalarına bıraktım bugün.. Olasılıklardan çıkıp imkansızlaşan gerçekliklere karıştı, ülkemin sokaklarında gezme isteğim..

Bugün geldi haber, müebbete hükmedildi yine sevgim.. Ah ülkem, oysa sana veda bile edememiştim ben.. Bir gece vakti ansızın bırakıp seni, insanlığımızın yeniden sınandığı  sürgün yollarına düşerken.. Şimdilerde yine kor olup düştü yüreğime özlemin.. Efkar bastı beni. Ben ısıtmak isterken yarınlarımı dağlarından doğan güneşle, gözlerim kamaşamayacak daha her sabah gündoğumlarında.. Kuru topraklarından havaya yayılan toz, yakmayacak genzimi daha.. İçemeyeceğim, insanın dişlerini donduran pınarlarından..

Ülkem, senin içindi acıları bal eylemek on yıllarca beton duvarlar ardında.. Demir parmaklıklar bölüyorken gökyüzümü, biliyordum sana döneceğimi.. Ve sokaklarında yine rüzgarlarla dans edeceğimi.. Dağlarında sonsuzluğun ütopyalarına bıraktıklarımın umutları doğuyordu sabahlarıma.. Güneşin vardı koynumda.. Dağlarından esen yeli soluyordum  havalandırmada volta zamanlarında....

Sevgilim, ben sana Amed sokaklarının tozunu taşımak istiyordum saçlarımda!. Keçiburcunun dibinde seninle devirmek istiyordum rakı kadehlerini, Hewsel bahçelerine bakarken.. Ve bir dilim karpuzu beraber dişlerken.. On gözlü köprüden seyrederken silüet halinde görünen surları Suze’nin hikayesini dinlemek istiyordum senin sesinden.. Felekten çaldığımız  bir gecenin sabahında serserice yürümek istiyordum, işkembe satan lokantaların önünden.. Ve illede, çarşıda satıcıların  susuzluğumuza derman olarak bakır taslarda sundukları “ava suse” içmeyi..

Ah, acının tanımını yap bana sevgili. Acı nedir? Anlat bana!.. Ülkemin özgürlük savaşının gülü sevgilim.. Birtanem!. Acı, istemek değil mi? Sana ait olanları.. Senin yanında olup sana dokunamamak değil mi. Sen gözlerini kaçırırken beklemek  değil mi benden sakındıklarını.. Kokunu içime çekme sıkıntısıyla kıvranırken, öpüşlerinin tadından mahrum kalmak değil mi.

Acı, düşlemek değil mi bizden geriye kalanları.. Ülkem diye sarıldıklarımı.. Kırık bir mavzere dahi umudun sürülüp ilerlendiği dağlara yoksun kalmak değil mi..  Bir karış toprağı dahi, bir gün olsun  bağımsız görebilme inancıyla her gün yanmak değil mi, Güney’in tepelerine bomba yağdırılırken..

Sevdiğim umutsuzluk rüzgarlarının  her kapıyı çalışında, bir bahar dalı gibi hayatıma uzatılmış seni ve ülkeme olan sevgimi  daha da çoğaltacağım. Süregiden hayatın içinde bir nehir olarak akıp, yüreğinde  iz bırakmaya çalışırken..

19.05.2008