Nasname Ozgur Bireyler Toplulugu: Sahibinin Dilinden PKK (8. Bölüm)

Sahibinin Dilinden PKK (8. Bölüm)
================================================================================
Nasname - : on 24 Aug, 2010 12:13:00
 
Her nedense üç yıldan buyana tutuklu bulundurarak sürekli işkenceye tabi
tuttukları Davut’un [Resul Altınok] akıbeti hakkında ise herhangi bir
açıklamada bulunma cesaretini gösterememektedirler. Çünkü
gerçekleştirdikleri her ölüm olayı kendilerini biraz daha bitirmektedir.
“Yaz ve güz Tearuzları”yla birlikte ayrılan birçok devrimci-yurtsever
de yine tutuklanarak hapishanelere atıldı. Tutuklulara yapıla işkenceler
Türk burjuvazisinin işkencelerine taş çıkartacak cinstendi:
Bunlar;...
Sekizinci Bölüm:
1-Loş, rutubetli ve penceresiz hapishanelerde tutma, günde iki sefer tuvalete
çıkış hariç havalandırmaya çıkarmama,
2-Bazen günlerce yemek, su, sigara vermeme, tüm temizlik araçlarından ve
banyodan yoksun bırakma,
3-Tırnak çekme, vücudun muhtelif yerlerini jiletle doğrama, kaya yatırarak
dikenli değneklerle çıplak vücuda rastgele vurma,
4-El ve ayaklardan tavana asarak saatlerce bekletme,
5-Yırtık ve paralanmış giysiler içinde bırakma, kitap, radyo, gazete,
kağıt, kalem vermeme,
6-İdam edileceksin diyerek geceleri ıssız ormana götürme, kulak
arkasından kurşun sıkma, bazen ayaklardan yaralama,
7-Ağza alınmayacak küfürler savurarak devrimcinin onuruyla oynama,
8-Kış mevsiminde çırılçıplak soğuk suda bekletme vb. biçimindedir.
Bu tür işkenceleri yapmalarındaki amaç; tutukluları birlikte hareket
ettikleri veya ilişkide bulundukları arkadaşlarını itirafa zorlamak,
pişmanlık getirtmek, "PKK'den ayrılanların imhası gerekir" yönlü yazılar
yazdırma ve Apo'nun "Ulusal Önder" olduğunu zorla kabul ettirmektir.
Şu anda ellerinde tutuklu bulundurdukları devrimci ve yurtseverler; Ali
Ömürcan (Cemal) MK üyesi, Suphi (Şoreş), Hüseyin Engizek, Süleyman
Şimşek, Bahar, Aysel, Zeki, Beşir ve Bacı.
Halka ve sıyası hareketlere karşı tutum:
1985’in Şubat ayının sonundan itibaren "Bahar Taarruzu"’nu ilan ettiler.
Bu taarruzun amacına ulaşabilmesi için ellerinde kalan sınırlı sayıda
kadro ve sempatizanlara okunan İş Talimatı şöyledir;
1-Halktan erzak ve para toplayın. Vermek istemeyenlerden ceza olarak daha
fazlasını alın,
2-Her köyde bir adam vurun, şiddet temelinde gelişmeliyiz,
3-Ailelerin evlerine silahlı olarak gündüzleri girin, aileler ya PKK’den
ya da düşmandan yana tavır takınmak zorundalar, ara yol bırakmayın,
4-Peşmerge toplayın, gelmek istemeyenleri zorla getirin. Direnenleri
öldürün, gelmeyenler ajan-provokatördür,
5-Sosyal-şoven ve burjuva milliyetçi hareketlerden faaliyet yürütenleri
görürseniz bize danışmadan vurun. Bu konuda tam yetkiye sahipsiniz. Bu
güçlere yaşam hakkı yoktur...
Bu talimatın gereklerini yerine getirmek istemeyenler ya tutuklamışlar, ya
da öldürülmüşlerdir. Fırsat bulanlarda kamplardan veya gönderildikleri
yerlerden ayrılmışlardır. Bu talimatın ardından halk üzerinde
uyguladıkları baskı ve terörü artık zirveye ulaştırdılar.
PKK'nin amaçlarını geçmiş deney ve tecrübelerden çok iyi kavrayan yöre
halkı (Hakkari, Siirt, Bitlis) hiç bir tehdide aldırış etmeden en ufak
destek vermemiştir. Halka karşı illegal yaşam sürdürmek zorunda kalan PKK,
bu yörelerde aşiret reisleri ve feodal beylerle tek tek gö-rüşerek halka
karşı bir cephe oluşturma çabası içerisine girmiştir. Feodal beylerin ve
aşiret reislerinin istemleri doğrultusunda halk üzerinde estirdikleri teröre
rağmen, sonuçta dayanmak istedikleri bu güçlerin çoğunun desteğini
alamadılar. Çoğu diyoruz; çünkü tümüyle başarısız olmadılar.
Şırnak'ta Alikan Tatar, Uludere'de Cemil ve Çukurca'ya birkaç saatlik
uzaklıkta, G.Kürdistan'ın bir köyünde oturan Ahmet Miroz desteğini
aldılar. Bunlar sadık birer PKK'li oldular. İçlerinde en önemlisi
Şırnak'ta Süleymanlar diye bilinen aşiretin reisi ve aynı zamanda yörede
en fazla toprağa sahip bir feodal olan Alikan Tatar'dır. Bu feodal, Kenan
Evren ve Turgut Özal’ın yöredeki en büyük dayanağıdır. Şırnak'ta bu
kişiye bağlı güçlü bir istihbarat ağı vardır. Bu istihbarat ağının
elinden Şırnak halkının çekmediği kalmamıştır. Alikan Tatar'a bağlı
istihbarat birimleri PKK'nin de birimleri haline gelmiştir. Bu şahıs hem HRK
üyesi ve hem de PKK'nin cephe temsilcisidir. Abbas [Duran Kalkan] zaman zaman
Alikan ağanın baş konuğu olur ve Abdullah Öcalan’ın mektuplarını
iletir.
Böylesine "güçlü" desteklere sahip PKK "Bahar Tearuzu’na 1985'in Nisan
ayında yeni bir aşama kazandırır. KUK-SE'den dört sempatizanı, İKP'den de
bir Peşmerge’yi katleder. Öncelikle bu olayı gazeteleri Serxwebun'da yalan
ve çarpıtmalarla verdiklerini belirtelim.
Olayın aslı şudur;
2 Nisan günü K.Kürdistan'dan gelip İKP’nin Keşan biriminden bir
peşmergeyi yanlarına rehber alan dört KUK-SE sempatizanı kamptan 45 dakika
uzaklaştıktan sonra, ıslanan giysilerini kurutmak için ateş yaktıkları
bir anda, PKK-MK üyeleri Selim [Selahattin Çelik] ve Ebubekir [Halil Ataç]
yönetiminde 14 kişilik silahlı gurup tarafından tutuklanırlar. Bu 5 kişi
gözleri ve elleri arkadan bağlanarak taşlık bir araziye götürülürler.
Burada silahlı gurup geri gönderilir, Selim ve Ebubekir tutukluların yanında
kalır. KUK-SE önderlerinden birinin yerini söyletmek için tutuklulara bir
gün, bir gece boyu işkenceler yapılır. Fakat hiçbirini konuşturamazlar.
Nisanın üçünü dördüne bağlayan gece bu beş kişi Selim ve Ebubekir
tarafından önce kurşuna dizilir, sonra cesetler baltayla ufak parçalara
bölünür ve çuvallara konularak kaybedilir. Nisanın dokuzunda bu komplo
ortaya çıkar…
Devam Edecek...