Er Bakan ve Er Doğan

Bırak, bırak daha kalkamaz!..(Erdogan)

Peki, böyle ise neden Er Bakan’a, Er Doğan’a geçici olarak da olsa izin verilmesi, iktidar yapılmasının manası nedir? Cevaben deriz ki; Türklerin şanındandır ki; yağma ederler, talan ederler. Erbakan ve Erdoğan öncesi de devlet böyle bir yağma yemişti. Yağmacılar için yağlı lokma kalmamıştı, ayrıca bölücülük tehlikesi had safhalardaydı. Müslüman çoğunluk ile uyumlu bir hükümetin kasayı tekrardan doldurması ve Kürdleri oyalaması ihtiyacından dolayı bu iki Er’e geçici vazife verildi. Şimdi ise Erbakan ev hapsinde, Erdoğan ise göz hapsindedir.

 
Zenginin malı, züğürdün çenesini yorar. Tıpkı, AKP etrafında yoğun olarak yazmamız gibi. Çünkü 28 Şubat süreciyle, darbecilerin umduğundan farklı bir netice çıkmıştı. Kimisi, bunu ABD ile varılan gizli bir mutabakat yani seçimi operasyon olarak nitelerken, kimisi de mağduriyetin ödüllendirilmesi olarak algılama eğilimine girdi.
 
Gerçeğin ne olduğunu ancak taraflar bilir. Bizim gördüğümüz; Erdoğan’ın ve AKP’nin dünya ile uyumlu hareket ettiğidir. Dünyadan kastın AB ve ABD olduğunu izaha gerek yoktur. İsrail zaten onların şımarık çocuğu, her zaman haylazlık yaparak istediğini alır.
 
 
AKP’nin bir koalisyon olduğu; yeni yetişen dindar orta sınıf ile İslami cemaatlerin desteğiyle bu seviyeye geldiği, bu partiye yönelen saldırıları bertaraf etmede de bu kesimlerin dayanışma içerisinde olduğu aşikârdır. Keza, liberal kesimlerin, Kürdlerin de yoğun bir destek verdiği görülmektedir.
 
Doğru zamanda, doğru kadrolarla ve iyi bir liderle yola çıkan AKP’nin başarıyı yakaladığı söylenebilir. Bugünkü Erdoğan’la, bidayetinde işe başlarkenki Erdoğan’ın etkinliği aynı değildi. Eğer bidayetinde Gül ve Arınç faktörü olmasaydı; maya tutmayabilirdi. Bir vekilin deyimiyle; Arınç bu partinin sigortası gibi bir işlev gördü. Bugün için o olmadan hareketin devam etme şansı olabilir ama dün için bunu söylemek zor idi.
 
Cemaat desteğini de küçümsememek lazımdır. Ilımlı İslami anlayışın bariz örneği Fethullah Gülen Hoca ve talebeleridir. Eğer böyle bir model olmamış olsaydı, AB ve ABD’nin ılımlı İslam’dan kastın ne olduğunu anlamsı bile zor olurdu. Yani onlar gibi; devlet ile kavgalı değil, uluslararası sistem ile kavgalı değil, diye anladılar.
 
Doğrusu, AKP de elinden geleni yaptı. İsrail ile AB ve ABD ile gayet uyumlu gitti. Ama ABD’nin istekleri bitmiyordu ve bitmeyecektir. AB için AKP iyi bir partner iken ABD ve İsrail için fazla nazlanan ve Irak, İran, Suriye hususunda açıktan ABD’yi desteklemekten çekinen bir iktidar olarak görülmeye başlandı. Bence, ABD eskiye dönerek; daha önce yaptığı gibi Türkiye üzerinden yürüttüğü siyaseti bizzat Türk ordusu ile götürmeye çalışmaktadır. Onun için AKP’nin kapatma sürecindeki etkisiz yönetme kapasitesi ve kapatıldıktan sonra oluşacak boşluk döneminde; tek muhatap Türk ordusu olacaktır.
 
Çünkü Türk ordusu Kemalizm’in bekçisidir. Kemalizm’in umdeleri ve anlayışı Türkiye halkından ziyade, Türkiye’nin denetim altında tutulması için icat edilmiş şeylerdir. Laiklik bir maskedir ve bu maske ile İslam, kültür ve tarih düşmanlığı yapılmaktadır. CHP ve Kemalizm ideolojisi; işgalcilerin Türkiye halkı için öngürdüğü esaret şartlarından başka bir şey değildir.
 
Kısaca, Kemalizm karşı devrim ve işgalcilerin ideolojisidir. İşgalciler; geri çekilirken, bu ülkenin kendi yörüngelerinde olması, kendi medeniyetlerine göre bir rotada seyretmesi ve yerli olanın, tarihi olanın, doğulu olanın, İslamî olanın, Türkî ve Kurdî olanın yok sayılması üzerinde mutabakata vardılar.
 
Er Doğan’ın anlamadığı ve ilminin kifayet etmediği hususlar çoktur. Halkın reyini ve dış desteği fazla abarttı. Birinci maddenin geçerliliğini unuttu. O kaide şudur; birinci maddeye göre komutan her zaman haklı, ikinci maddeye göre de; ihtilaf vukuunda birinci madenin geçerli olmasıdır.
 
Er Doğan’ın bilmesi gerekir ki; Lozan ile beraber Türkiye’ye üç şey yasaklanmıştır. Türkiye’nin kurtuluşu da bu üç sınırlamayı tersine çevirmektir. Türkiye’nin İslami, Türkî ve Kürdî kimliği batı tarafından yasaklanmıştır. Kürdistan’ın bölünmesi ( Osmanlı Kürdistan’ı, İran Kürdistan ise Osmanlı ile İran arasında daha önce taksim edilmişti-ayrılmıştı.)
 
Yani, Türkiye İslam âlemi, Türk dünyası ve Kürdistan ile ilgilenmek ve bu üç unsuru da desteklemek durumundadır. İslam dünyasını desteklemek; Türkiye’ye Filipinlerden, Rusya’dan, Afrika’dan, AB’den,  ABD’ye kadar bir alanı açar. Keza; Türk dünyasını desteklemek de Çin ve Rusya ile pazarlık gücünü artırır.
 
En önemli husus ise Kürdistan’dır. Kürdlerin ve Kürdistan’ın desteğini almamış bir Türkiye kendi bütünlüğünü muhafazada zorlanacağı gibi,  çokça hassas davrandığı  ülke bütünlüğünü de muhafaza edemez.   
 
Irak’ta Türkmenlere, Afganistan’da Raşit Dostum’a oynayan bir Türkiye’nin başarı şansı yoktur. Sağlıklı bir beyin tarafından yönetilmesi durumunda; Güney Kürdistan’ı kardeş ülke olarak kabul etmesi gereken bir Türkiye’nin,  aşiret reisi palavrası ile Kürdlere sırtını dönmesi ve Kürdlerin kazanımlarını kendi aleyhine olarak algılaması başlı başına bir sorundur.
 
Kemalist sitem ve ondan etkilenen Milliyetçi ve İslami Türkî hareketlerin sorunu, Kürdlerden veya Kürdistan’dan kaynaklanan sorunlar değil, bizzat Kürdlerin, dillerinin, topraklarının var olmasını kendilerine sorun yapmalarıdır. Bir şeyden, olgudan kaynaklanan sorunları çözmek kolay, fakat bir vakıayı bizzat sorun olarak kabul etmek durumunda çözüm zordur.
 
Hakikat olan Kürd milleti ve Kürdistan olgusu yok sayılamayacağına göre, Türk devletinin kendi inkâr siyasetini değiştirmesi en makul olanıdır. İnkârın da iki çeşidi vardır; biri cehaletten kaynaklana ki buna cehli, diğeri de inattan kaynaklanan ki buna da înadi derler.  Türk devletinin tavrı cehaletten değil inattan, inatta ısrardan kaynaklanır.
 
Konumuza dönersek; Er  Doğan dönemi de bitmiş sayılır. Çünkü Türk sisteminde muvazzaflar hariç, diğerleri ve öncelikle de Erler belli bir dönem askerlik yaparlar. Zaten İmam-Hatip mezunu olan Er Doğan’ın Uzman Çavuş olması bile mevzuata aykırıdır. Tıpkı Polis olamaması gibi.  Peki, hükümetin başındaki bir zatın; kendisi için bile Uzman çavuşluk veya Polislik yolunu açamaması ve bu yönde mevzuatı değiştirememesi durumunda, gitmesi mevzuat gereği değil midir?  Aksi halde Uzman çavuş olamayanın Başbakan olarak kalması gibi bir tezat devam etmiş olacak ki; bu da devlet ciddiyetiyle bağdaşmaz.
 
 
Peki, böyle ise neden Er Bakan’a, Er Doğan’a geçici olarak da olsa izin verilmesi, iktidar yapılmasının manası nedir? Cevaben deriz ki; Türklerin şanındandır ki; yağma ederler, talan ederler. Erbakan ve Erdoğan öncesi de devlet böyle bir yağma yemişti. Yağmacılar için yağlı lokma kalmamıştı, ayrıca bölücülük tehlikesi had safhalardaydı.  Müslüman çoğunluk ile uyumlu bir hükümetin kasayı tekrardan doldurması ve Kürdleri oyalaması ihtiyacından dolayı bu iki Er’e geçici vazife verildi. Şimdi ise Erbakan ev hapsinde, Erdoğan ise göz hapsindedir.

10 Nisan 08