Kürdlerde Birlik Sorunu

Birlik olmadan dirlik olmaz.

Milletler için ittifak-birlik hayatidir. Bizler de ihtilaf illetinden ancak bununla kurtulabiliriz. Üzerinde ittifak edeceğimiz konuların-önceliklerin tespiti ve bu önceliklerin elde edilmesi için araçlara ihtiyacımız vardır. Bugün için hepimizi temsil eden bir devletimiz, milli bir örgütümüz yoktur. Parçalı durumumuz fiiliyatımıza da yansımaktadır. Milli düşünmek ve milli davranmaktan ziyade, kendi örgüt, cemaat veya gurup aidiyetimizle işler yapmakta ve yol almaya çalışmaktayız.

KÜRDLER’DE BİRLİK SORUNU

Milletler için ittifak-birlik hayatidir. Bizler de ihtilaf illetinden ancak bununla kurtulabiliriz. Üzerinde ittifak edeceğimiz konuların-önceliklerin tespiti ve bu önceliklerin elde edilmesi için araçlara ihtiyacımız vardır.

Bugün için hepimizi temsil eden bir devletimiz, milli bir örgütümüz yoktur. Parçalı durumumuz fiiliyatımıza da yansımaktadır. Milli düşünmek ve milli davranmaktan ziyade, kendi örgüt, cemaat veya gurup aidiyetimizle işler yapmakta ve yol almaya çalışmaktayız.

Haliyle milli siyaset ve sorunlar yerli yerinde durmaktadır. Hep şikâyet ediyor ve yekdiğerimizi suçluyoruz. Oysa dert yanmaktan ziyade iş yapmak, birlik arayışlarına hız vermek gerekmektedir.

Kuzey Kürdistan gerçeğine bakıldığında; bu işe öncülük edebilecek iki kesim bulunmaktadır. Biri PKK-DTP diğeri de İlim Cemaatidir. Bu iki kesimden biri bile tek başına Kuzey Kürdlerini temsil edebilecek yetenek ve örgütlemeden yoksundur. İki kesimin bir araya gelmesi durumunda,  hedefe büyük ölçüde yaklaşılmış ve ekseriyetin temsil edildiği bir yapı vücuda gelmiş olacaktır.

İki kesimin de gündeminde bu ve benzeri konuların olmadığını biliyoruz. PKK-DTP çevresinin Barış Meclisi ve benzeri girişimleri de bu ihtiyaca cevap vermekten uzaktır. Doğrudan yüzünü Kürdistan’a dönecek,  Kürdî ve Kürdistanî aidiyeti önemseyen, Türkiyelilik ve Türkiye partisi gibi içi boş, gerçekliği olmayan söylemleri bir tarafa bırakacak bir anlayışa ve tüm eğilimleri, özellikle zıt ve hasım eğilimleri bir çatı altında buluşturacak bir yapıya ihtiyaç vardır.

İlim Cemaati ise Kürd ve Kürdistan demekten çekinmekte, bu alanı kendi elleriyle eskiden hasmı olan PKK-DTP çizgisine terk etmiş bulunmaktadır. Keza, anlaşılmaz bir şekilde dünyadaki İslamî hareketlerle ( ne kadar İslamî oldukları da ayrı bir konu ) dirsek temasını sürdürürken; kendine, kendi sorununa yabancılaşmaktadır.

Kürdistan’ın bağımsızlığı Filistin veya Çeçenya’nın bağımsızlığından daha önemsizmiş gibi veya Kürdistan’ın Kemalist işgalden kurtulması, Irak veya Afganistan’ın işgalinden daha önemsizmiş gibi bir tavır içerisindedirler.

Bu çekingenlik o boyutlara varmaktadır ki Batman gibi bir yerde Filistin’e destek için yaptıkları mitingde sıradan birçok Filistinli şehidin posteri taşınırken; Kürdistan’ın fedakâr evlatları birçok şehidin ismi ve mücadelesi es geçilebilmektedir. Hatta kendi liderlerinin ( rahmetli Velioğlu ki Kemalist devlet güçleri tarafından şehid edildi ) posterini taşımaktan çekinen bir ruh haliyle hareket etmektedirler. Bu kadar kendi gerçekliğine yabancılaşmış bir hareketin geleceği ne olur, doğrusu merak ediyorum.

Bu dağınıklık ve ittifaksızlık içerisinde; PKK-DTP ve İlim Cemaati dışında kalan kesimlerin bir ittifak umuduyla baktıkları TEVKURD projesi de kimilerine göre sekteye uğramak üzeredir. Bunun nedenleri üzerinde durmak ve dağınıklığı eleştirmek hepimizin hakkıdır. Nitekim bendeniz de bunu yapıyorum. Ama eleştiriyle sınırlı bir ilgi ve alaka yetersiz ve haksızdır. Milli bir mesele olan Birlik Sorununa hepimizin taraf olması ve gerçekleşmesi için çaba sarf etmemiz gereklidir.

TEVKURD,  aleni çalışma tarzını ve meşruiyeti esas alan, meşru müdafaa dışında şiddet seçeneğini dışlayan bir yapılanma olarak varlık sahnesine çıktı. Tevkurd yasal bir kurum olmadığı gibi, illegal bir yapılanma da değildir.

Geldiğimiz noktada; yasal kurumların ( HAK-PAR ve diğerleri ) Tevkurd’e fiilen üye olması hususunda zorluklar bulunduğu müşahede edilmiştir. Keza, Tevkurd açısından da illegal bazı yapıların üyeliği ve üyelik tarzları tartışma konusudur. Haliyle Tevkurd’e üye olan bazı girişim, çevre ve fertlerden başka; Tevkurd bünyesinde temsil edilen örgüt, siyasi parti, dernek veya vakıf bulunmamaktadır. 

Sonbaharda, Eylül ayında böyle bir tablo ile Kongresini yapacak olan Tevkurd’u bekleyen sorunların başında, yola nasıl devam edeceğine ilişkin soru veya sorundur. Tek tek fertlerin temsil edileceği bir örgüt mü veya kurumların da destek verdiği yarının Milli Birlik örgütü mü?

Bu noktada mevcut Tevkurd yöneticilerini ve üyelerini suçlamak gereksiz olmasa da bence haksızlıktır. Bu sorun ile ilgili zamanını, imkânlarını seferber etmeyip de afakî olarak görüş bildirmek ne kadar gerçekçidir. Kürdistan’ın mevcut durumunu bilmeden, halkımızın görüşlerini, olaylara bakışını tespit etmeden tepeden inmeci çözümler sunmak hakkaniyete bağdaşır mı?

Biz, Tevkurd olarak sorunu aleni olarak sahiplenerek, baskıları cepheden karşılayarak, çalıyı dolanmadan meselenin mahiyetine, manasına ilişkin görüşümüzü kamuoyuyla ve haliyle muhataplarımızla da paylaştık.

Sorunun Kuzey Kürdistan’da Kürdlerin kendi geleceklerine ilişkin özgür kararlarını vermesi sorunu, siyasi iktidar sorunu olduğunu öncelikle belirttik ve buna ilişkin tutumumuzu elan da muhafaza etmekteyiz.

İkincisi; PKK-DTP, İlim Cemaati ve benzeri halk desteği güçlü olan kurum ve örgütlerin de içinde olacağı bir Kongre, Cephe ihtiyacının varlığına hala da inanıyor ve Kürdleri kendi sorunlarına sahip çıkmaya çalışıyoruz.

Üçüncüsü; Kürdlerin husumeti, didişmeyi, kardeş kavgasını bir tarafa bırakarak ( özellik hain ve münafık suçlamalarının rafa kaldırılması gerektiği ) işbirliği ve beraber iş yapma geleneğinin oluşturulması gereğine inanıyoruz.  Bu konuda herkese ve özellikle ismi geçen güçlere büyük görevler düşmektedir.