Detaylarda Boğulmak!..

Türkiye diye bir devletin tarih sahnesinde boy göstermesine önderlik eden üniformalı elitin, egemenliği sivillere bırakmamak için toplumsal yaşamının tüm alanlarına amip gibi yayıldıklarını ve suni gündemler yaratarak kitleleri bilgi kirliliğine boğduğunu dün olduğu gibi bugün de yaşayarak görüyoruz. Ancak, Türkiye’nin asker vesayetindeki demokrasiden, liberal (özgürlükçü) bir demokrasiye evrilmesinde yararı olan toplum kesimlerinin de Özel Harp Dairesi merkezli suni gündemlere takılıp kalmasını anlamakta güçlük çekiyorum. Dolayısıyla demokrasi güçlerinin; Kürd-Türk ile Laik-Anti-Laik (Türkiye hiçbir zaman laik olmadı) gibi ikili çatışma alanları yaratarak demokratik değişim ve dönüşümü bloke etmeyi amaçlayan güç odakların yarattığı suni gündemlere takılıp kalmadan, Kemalist Rejim’den kaynaklanan toplumsal sorunların barışçıl demokratik çözümü üzerinde yoğunlaşması gerekir. Zira; egemenlerin süzgeçten geçirip perde arkasından, perde önüne taşıdıkları suni gerginlik gerekçelerine takılıp kalmak, genellikle insanları yanılgıya sürükler.

Türkiye Cumhuriyeti tarihine bakıldığı zaman görülecek ki, Kürdlerin; kendi kimlikleri ile siyasal olarak örgütlenme ve çalışma hakkı gasbının telafisi sağlanmadan, Kürd Ulusal Demokratik Savaşı’mının sürekliliğini koruyacağına ve Kürdistan’ı aralarında paylaşıp dört parçaya bölen devletlerde de özgürlükçü bir demokrasinin kurulmasının olanaklı olamadığına tanıklık ettiği kadar, Kemalist devşirme seçkinlerin farklı toplum ve kültürleri yok sayarak, bu farklılıkların Türk Toplumu ve Kültürü’nün birer türdeşleri olduğunu dayatan totaliter mantığının, günümüzün toplumsal çatışmalarına kaynaklık eden temel olgu olduğuna da tanıklık eder. Oysa, 21. yüzyılın super gücü ABD’nin, Dünya üzerindeki hegemonyasını uzun bir geleceğe yayma öngörüsü ile Ortadoğu’ya yerleşmiş olması ve bölgenin çok yönlü çelişki ve çatışma potansiyeli taşımasından kaynaklanan verili durumu; demokratik değişim ve dönüşümünü bloke eden, bölgenin sosyolojik gerçekliği ile bir tezat oluşturan ve  Türk-Kürd gibi ikili çatışmalara kaynaklık ederek, bölgede gerginliğe neden olan tekçi-totaliter Kemalist Rejim’in aşılmasını zorunlu kılıyor. Zira, İttihat ve Terakki patentli projenin seksen yılı aşkın bir sürece yaydırılmış olmasına karşın, kurgulanışındaki mayasının bozukluğuna, Kürd halkının ulusal demokratik talepleri için yürütükleri meşru savaşımı da eklenince, Türk Ulus-Devlet projesi tutmadı-tutamaz. Özellikle de bölgenin yeniden yapılandırılması kapsamında ABD’nin Irak’ı işgali, aynı zamanda Ulus-Devlet’lerin de çöküşünün miladıdır.

Öte yandan İttihat ve Terakki artıklarının, uluslaşmanın temel kriterlerinden olan etnik çekirdek ve toprağı olmadan, farklı etnik yapıların zorla devşirilmesinden Türk Ulus-Devlet yaratma projesinin ürünü olan Kemalist Rejim aşılmadan, Türkiye’nin demokratik değişim ve dönüşümü olanaklı olamıyacağı gibi Türk ve Kürd halkları arasında da barış sağlanamaz. Dolayısıyla; Türkiye’de çatışmalara kaynaklık eden sorunların barışçıl, eşit hak ve hukukun temeline dayalı bir biçimde ortadan kaldırılması, ancak Kemalist Rejim’in aşılmasıyla olanaklı olur. Buna katkı sunmak için de demokrasi güçlerinin gündemi; aşağıya aktaracağım konular olmalıdır diye düşünüyorum:

-PKK ön koşulsuz silaha veda etmeli veya etmesi sağlanmalıdır.

-Toplumsal gerginlikten nemalanan güç odakları, Türkiye’de yaşayan halklar arasında bir duvar örmüş, birbirlerini tanımasını ve anlamasını engellemiştir. Kürdlerin; Türkiye’de yaşayan diğer halklara kendisini ifade edebilmesinin kanallarını açması, egemenlerin manavra alanlarını daraltacaktır.

-Kuzey Kürdistan Ulusal Demokratik Muhalefeti; yeni sürece uygun, uzun erimli, şiddeti kutsamayan ve Siyasi İrade yaratmada sığlığı dışlayan savaşım araçlarını yaratmaya odaklanmalıdır.

-Türkiye’de kendilerini demokrat, aydın veya sosyalist olarak niteleyenlerin, gerginlik yaratarak toplumsal çatışmalara zemin yaratan ve bununla kendi egemenliğini sürekli kılan asker-sivil bürokrasiye karşı netleşmesi gerekir.

-Toplumsal barışa katkı sunacak, Siyasi Genel Af çıkarılmalıdır.

-JİTEM türü provakasyon çeteleri dağıtılmalıdır.

-Köy Korucusu sistemi dağıtılarak, Köye Dönüş Projesi’ne hız verilmelidir.

-Genelkurmay’ın 1984 yılından sonra yürürlüğe koyduğu Kürdistan’da Kürd gençlerine  askerlik yaptırarak, tarihten miras aldığı Kürdü, Kürde kırdırtan çirkin politikasına son verilmelidir.( Daha önceki uygulama: Kürdler; Türkiye’de, Türk olduğu iddia edilenler ise; Kürdistan’da askerlik yapıyordu.)

-Türkiye’nin Avrupa Birliği süreci desteklenmelidir.

-Asker vesayetli demokrasiden, liberal demokrasiye geçiş sürecine ivme kazandıracak, demokratik reform paketleri  desteklenmelidir.

-Sivil Anayasa tüm ideolojilerden arındırılarak, Türkiye’nin sosyolojik gerçekliği ile uyumlu özgürlükçü ve demokratik olmalıdır.

-Milli Güvenlik Kurulu ve Diyanet İşleri Başkanlığı anayasal kurum olmaktan çıkarılmalıdır.

-Genelkurmay’ın ayrıcalıkları kaldırılmalıdır.

-Darbecilere yargı yolu açan anayasal düzenleme yapılmalıdır.

-Türkiye Kuzey Kıbrıs’tan askerlerini çekmeli ve bütünlüğüne saygı göstermelidir.

-Türkiye; Parçalanma kaygısından dolayı, Güney Kürdistan Federe Hükümeti’ne karşı beslediği düşmanca tavırdan arınmalı ve genelde Kürdlerin iradesine saygılı olmalıdır.

Sonuç olarak; kendimizi hiçbir yasal sınırlamaya tutsak etmeden, toplumsal çatışmalara kaynaklık eden çağ dışı statükocu odaklara karşı onurlu bir duruş sergilemek zorundayız. Yani, Türkiye’nin demokratik değişim ve dönüşümüne blokaj görevini üstlenmiş olan Genelkurmay ve PKK’nin birbirlerini besleyerek Türk ve Kürd siyasetini vesayet altına alan, Kürd Sorunu’nu özünden kopararak bireysel hak ve özgürlükler düzeyine indirgeyen projesini boşa çıkarmalıyız.