CHP İktidarda Değilse Vatan Tehlikededir!

Orjinal bulamadık TR basınından aldık

Deniz Baykal’ın temsil ettiği CHP, bürokratik ve askeri vesayet arzusunun bütün çıplaklığı ile göz önüne serildiği ve aslında kurulduğu günden bu yana CHP’nin vesayet rejiminin bir teminatı olarak siyasal hayatta yer aldığının açık kanıtıdır.

CHP safında durup AK Parti’ye veryansın eden dostuma dedim: ”Burada AK Parti’nin temsilcisi olarak bulunmuyorum ama sizin de bu eleştirileri yaparken dönüp CHP’ye bakmak gibi bir meseleniz olmalı. Hayır, eleştirmiyor adeta yargılayıp idama mahkum ediyorsunuz! Yargıladıklarınıza savunma hakkı vermeden..!Bir zamanlar “sol” diye bir kaygı taşırdı CHP. Bana sorarsanız bu kaygıyı ciddiye alanlardaydı kabahat. Çünkü CHP’nin solcu olmak iddiası, olsa olsa bir öykünmeden ibaret kalır ve ötesine geçemez.

Nice zamandır o dünyaya karşı tüm kapılarını kapamış görünüyor CHP. O kadar ki, Sosyalist Enternasyonal Oluşum, CHP’nin yaklaşımlarını “sol parti” olarak nitelemenin olanaksız olduğunu söylüyor. Disipline verip üyelikten azletmek üzere bir süreç işletiyor.

Deniz Baykal’ın temsil ettiği CHP, bürokratik ve askeri vesayet arzusunun bütün çıplaklığı ile göz önüne serildiği ve aslında kurulduğu günden bu yana CHP’nin vesayet rejiminin bir teminatı olarak siyasal hayatta yer aldığının açık kanıtıdır.  

Milliyetçilik diye tutturduğu türkü, CHP’yi en katı diktatörlüklerin paraleline yerleştirdi. “Biz kafatasçılık yapmıyoruz, Atatürk milliyetçiliğini savunuyoruz” gibi ne anlama geldiği belli olmayan laf salatasının içinde CHP, evrensel değerlere karşı içe kapanmayı, dünyadan tecrit edilmeyi seçerek her gün yeni bir kara mizah örneği sergiliyor.
Kürt kimliğine karşı akıl almaz bir asabi tutum içinde CHP. Alevi kesime göz kırpan yaklaşımları itibar görmüyor. AB’yi şeytan taşlar gibi sabah akşam diline dolayan CHP, onun yerine bir alternatif de önermiyor. 10. Yıl Marşı’nı terennüm edip esas duruşta duygusal yaklaşımlar sergileyerek Türkiye’nin ihtiyaç duyduğu hiçbir konuda bir öneride bulunmuyor. CHP’nin zaviyesinden Türkiye’ye bakarsanız en yakın askeri birliğe gidip cepheye gitmek için kayıt yaptırmaktan başka bir şey düşünemezsiniz.

Zira CHP, 1930’lu yılların koşullarında gezdiriyor aklını, yüreğini. Durmadan kabuslarla uyanıyor, düşman kamplar bulup “ya istiklal ya ölüm” naraları atıyor. Özetle CHP, unutkanlık hastalığına tutulmuş bir piri faninin tuhaf ve acıklı davranışlarına benzer şeyler yapıyor.

AK Parti cephesine gelince. Çok talihsiz bir zeminde iktidara taşındıklarını tespit ederek başlayalım önce. CHP uçmuş, sağ kulvar boşalmış, siyasette taş üstünde taş kalmamış.

CHP’nin finansörlüğünde yol alan ulusalcı cephenin kimi yayın organlarında kin ve nefret tohumları ekiliyor ha bire. Bu ulusalcı cephe ki, burada sapla saman birbirine karışmış. Cumhuriyet Gazetesi’nin bombacılarını, Danıştay saldırısı gibi bir düzine kanlı eylemi uzun bir süre irticacılara fatura eden İlhan Selçuk ve arkadaşları da dahil perdenin arkasından ulusalcı organizasyon çıktığı halde  aynı üslubu devam ettiriyorlar. 

Zor bir zemin siyasetçi için. Hele bir de bu cephenin yekvücut olup değerleri dürüm edip yediği de hesaba katılırsa iktidar katında yer almak bu zorluğu pekiştiriyor. Keşke AK Parti başlığı altında bir vatandaş olarak söylemem gerekenleri sıralayabilseydim. Ne işe yarar ki! Muhalefetin derdi başka. “İktidar benim değilse sana da haram ederim” derdinde. Söze, tespite, sağduyuya yönelik bunca saldırının tarihte benzeri yoktur sanırım. Bir zamanlar ordunun açtığı yoldan iktidara yürürdü CHP. Bu yöntem sonuç vermiyor artık. Sandıktan çıkamamak sancısıyla çırpınıp duruyor CHP. Özetle, CHP iktidarda değilse vatan ciddi bir tehlike ve tehdit altındadır. CHP iktidar oluncaya dek bu tehdit algılaması değişmeyecektir.

16 Nisan 08