Ramazan Toprak:Başbakan'ın Kavgası

Başbakan ile Aydın Doğan arasında yaşanan tartışmayı magazinsel boyutta okuyarak anlamaya çalışanlar, magazinsel düzeyden öteye geçemezler. Bunun adı “kavga” ise bir özelliği de şudur: bu kavga Başbakan ile başlamamıştır ve bu düello, zannettiğimiz gibi bir Başbakan ile medya patronu arasında yaşanmamaktadır. Anlayabildiğim kadarıyla Başbakan’ın kendi hareket alanını da daraltmasına rağmen kararlılıkla sürdürdüğü siyaset tarzının nedeni şudur: Türkiye, bir siyasi partiler mezarlığıdır. Üstelik bunların çoğu daha ilk adımını atamadan defnedilmişlerdir..

Bizdeki partilerin akıbeti özetle şöyledir: Kurulur, iktidar olur ve beklenmedik bir anda tabelası hurdacıya düşer. Oysa ülkenin zihninde ciddi yer edinmiştir, kaynaklarını kullanmış, birçok projeye imza atmıştır.

Peki, nasıl olur da hücrelerine kadar sirayet ettiği bir coğrafyanın bir zaman sonra umurunda olmaz? Yanıtı şudur: çünkü “bize özgü demokrasi”de siyasi oluşumlar, egemen odakların kontrolünde yürüyen taşeron firmalar düzeyindedir.

Öyle ki, iktidarların ömürleri, bahse konu odaklarla “iyi” ilişki içinde olmak ya da olmamak diye ikiye ayrılır ve ikincisinin yaşayamayacağına dair inanç çok güçlüdür.

Evet, Başbakan, bu acı gerçeği en iyi bilenlerdendir. Gazete manşetlerinin vesayet rejimini nasıl dayattığını buna karşın milyonlarca insanın iradesinin bu yollarla nasıl heder edildiğini de bilir. Bildiği bir şey daha vardır: kendinden önce gelip geçmiş Başbakanların, “vaziyeti kotaralım” stratejileri, onları mevcut odakların keskin dişleri arasında parçalanmaktan kurtaramamıştır.. Ben Başbakan olsam, Erdoğan’ın yaptığını yapardım!

Bir ülkenin Başbakanı olarak varlığımın gazete manşetlerine bağlı olduğunu düşünmek bile beni kahrederdi çünkü. Beni sevmiş, bana inanmış milyonlarca insana, üstelik ortada fol yok yumurta yokken suni kriz kampanyalarıyla iktidarları alaşağı etmeyi alışkanlık haline getirmiş kafalarla bir arada olmayı tercih etmezdim.

Başbakan, ölümlü olduğunu bilmektedir. Korkunun ecele faydasının olmadığını da…Öyle ise madem ölüm var, ondan korkmak sonucu değiştirmiyor bu durumda yapılacak tek şey ölümle karşılaşmak ve o ana uygun bir ruh hali içinde yaşayarak karanlık, kasvetli bulutlardan azade olmaktır.

Başbakan, bunu iyi anladığı ve tüm kalbiyle inandığı içindir ki, sıradan bir örgütlenme olmayan Ergenekon’da da aynı sonuçla düşünüp gereğini yapmaktadır.

Başbakan’ın Doğan medyasına karşı açtığı kampanyayı işaret ederek “basın özgürlüğü”,”demokrasi” pankartı sallayanlara birazcık arşiv taraması yapmalarını tavsiye ederim. Medyası, vesayet rejimini kutsamış hiçbir coğrafya gök kubbe altında bir değer üretemez hatta insan olmanın asgari şartları ile tanışamaz

23.09.2008