Bir Çocuk Unutulmuşluk İçimde..

bir çocuk bulmuştum uzak zaman içinden, yanaklarında güneş çatlağı ve kızıla çalan saçları bir zeytin ağacının gölgesinde acı ninniler çalan sevdasında../ Gözleri dalgın ,hiç gelmeyeceklerı bekleyen/ bir çocuk incir sütlerinde hasretini yineleyen/ bir çocuk tüm hayattan vazgeçtisini kuşanan

“Olsam da bir olmasam da
Tek sorun dünyada bu olsa da
Bu kadar önemsizken varlığım
Aklım bedenim bir olsa da
Aramaktan yorulmuş
Aranmaktan bıkmış
Aramaya gitmiş
ARAKLANMIŞIM..........“
belki bir gün yine bir çocuk kalabalığıyla döner geliriz..

Unutulana yaz adımı..
yok say o zaman beni sevgili..
hiç olmayanlara
hiç gelmeyenlere
hiç sevmeyenlere
unutana adımı yazma ,unutulana yaz
ki ben seni , hanı ozan der ya “yere saplı bıçakların ışıltısında”
ben seni yüreğime saplı bıçakların ışıltısında
bıçaklarki sevda işi bıçaklarki söğüt yaprağı
ha bire dem vurur kanamalardan
ben seni en amansız...!
hani adresimizi yitirmiştik zaman içinde
hani iklimimizi , coğrafyamızı.
ben seni en utangaç
ben seni en masum....

bir çocuk bulmuştum uzak zaman içinden,
yanaklarında güneş çatlağı ve kızıla çalan saçları
bir zeytin ağacının gölgesinde acı ninniler çalan sevdasında..
Gözleri dalgın ,hiç gelmeyeceklerı bekleyen
bir çocuk incir sütlerinde hasretini yineleyen
bir çocuk tüm hayattan vazgeçtisini kuşanan
ellerınde bir tutam özgürlük
ellerinde ayaz
ellerinde kar karası,yüreğinde barikat ,
gözleri intihar bakan

bir çocuk kaybolmuşlar içerısınde,bir göç telaşinda sürgün yürekli
bir çocuk unutmuşluk içinde
bır çocuk bulmuştuk
bir ceylan , bir serçe , ürkek bakışlı
sevgi koymuştuk adını......
bir çinar yaprağıydık ikimiz ,sen bir yarısı ben öbür
bir çinar yaprağı rengimiz bahara çalan
kışları erken açan bir çinar,yan yana sarıya bir çınar
sevgili ..
döne döne unutulana yaz beni rüzgarlarla ,
rüzgarlarında çekip gittiğin unutulana yaz adımı bıçağının sivri ucuyla

kalın çizgi notlar düşmediysen benden yana satır aralarına hayatının.
ne desemki
ne desem çare değil bilirim
ne etsem çare
hayasızlıklarımı unuttum ,bağırıp çağıran yanımı
çocuk yanımı ö hani o ele avuca sığmaz şimarık yanımı sende bıraktım

büyüdüm , adam oldum
zaten büyüksün , zaten adamsın dersin sen şimdi
olsun
yinede daha büyük ,daha adam diyeyim
artık bilirim yola çıktıların sona gittiğini
artık bilirim döngellerin ayaküstü merhabalar gibi soğuk ve kısa olduğunu
artık bilirim kopunca tutmadığını..
büyüdüm dedim ya
artık göz yaşlarımı ar bilirim , utanırım kendimden
artık isa gibi.. sağ yanıma tokat yediğimde sol yanımı dönerim
olmadı çarmıha gerilmeyi
ve unutulan yüreğe çakılan mıhları
küsmem
ben artık bir yunus ,bir emre ,bir evliya,bir derviş
artık mutluysan
artık aaman'larla anıyorsa yüreğin beni
ve ekşitiyorsam yüzünü
unutulana yaz adımı , unutana değil
belki bir gün yine bir çocuk kalabalığıyla döner geliriz..

04/04/2008