Sizin Hiç Babanız Öldü Mü?

Şair Cemal Süreya bir şiirinde şöyle der;

„Sizin hiç babanız öldü mü?
  Benim bir kere öldü kör oldum
  Yıkadılar aldılar götürdüler
  Babamdan ummazdım bunu kör oldum „

Babama, ilerlemiş yaşına rağmen (kimine göre 83 ve kimilerine göre de 90'lara ulaşmıştı) ölümü yakıştıramıyordum. O hep sevecen  ve hep yüksek moralliydi. ömrünün en az 60 senesinden fazlasını siyasete adadığı halde, yaşam doluydu. öyleki hasta olduğu halde yerel seçimlerde oy kullanmış ve  sonra da bazı adayların seçim bürolarını ziyaret ederek başarılar bile dilemişti. Hatta Hastahanede arada bir bilincinin açıldığı anlarda  Ankara, İstanbul gibi İllerdeki seçimlerin kimlerin kazanıldığını merak edip sormuştu!
Yaşam, Siyaset ve yerel Tarih dolu babamın bir gün bizi terk edebileceğini hiç düşünmemiştim. Ve düşünmekte istememiştim.
Ancak o an geldi!
Hem azrail ve hemde ölüm kapımıza dayandı!
Ve Babam öldü!
Benim de gözlerim ağlamaktan kör oldu!
Yılların birikmiş acısı ve özlemi su olup yanaklarımdan süzüldü ve yol oldu..

Acının geçen dakikalarla bu kadar yoğunlaşabileceğini ve paylaştıkça da artacağını bilmiyordum! Bunu babamın ölümü bana öğretti!

Sağolsunlar!

Dostlar bizi yalnız bırakmadılar.
Kimisi bizzat taziye evine gelerek, kimisi telefonla ve kimi dostlarımızda Nasname vasıtasıyla yolladıkları mesajlarla, Acımızı paylaşmağa ve yükümüzü azaltmağa çalıştılar; SAĞOLSUNLAR / VAROLSUNLAR!

17 Nisan 2009