Orhan Aydın vs.

Yıl 1978. Yani henüz PKK “Kürdistan Devrimcileri” iken. Yani Ankara’dan Kürdistan seferleri yapıldığı ve Kürdlerin kurduğu çember Ankara emirli Öcalan ve ekibi tarafından “yarılmaya” çalışıldığı zamanlar.

Orhan Aydın vs.

Ergani ve çevresine Adanalı ve Kürd olmayan Duran Kalkan, Ankara’dan çemberi yarmaya memur edilmiş ve gönderilmiştir.

O dönemde Lice ve Ergani çevresinde epey bir TKP li örgütlenme vardır. Bunun kırılması ve “ajan” ilan edilmesi gerekmektedir. Tıpkı Kürdistan’ın diğer bölgeleri gibi.

Daha iyi anlaşılsın.

Siverek’te Ferid Uzun göze batan bir dikendir. Ortadan kaldırılması ve Kawa’nın hakimiyetinin kırılması gerekmektedir. Çok büyük ustalıkla yapıldı. Bunun için iki Kürd genci kullanıldı.

Ergani ve Lice’de de aynı oyunun oynanması gerekmektedir.

“Kürdistan Devrimcisi” olarak memur tayin edilen Duran Kalkan TKP nin üzerine sürülmüştür. TKP liler kim? Liceli ve Erganili gençler.

Derken çatışma ortamı yaratılıyor. TKP liler Duran Kalkan’ı belden aşağı vuruyorlar ve yaralı bırakıyorlar.

Eh, intikamın alınması gerekiyor. O dönemde henüz 18 inde olan Orhan Aydın “intikam” için hazırlanıyor. TKP nin o dönemki lideri Ömer Ağın’ın vurulması planlanıyor. Orhan o dönemde Diyarbakır’da TKP lilerin kitabevinde çıkmakta olan Ömer Ağın ve Mehmet Çakmak’ı kitabevinin kapısında yakalıyor.

Önce Ömer’e, boşaltıyor kurşunları. Yanındaki Mehmet Çakmak da müdahale edince kafasına sıkıyor kurşunların geri kalanlarını.

Liceli Mehmet Çakmak olay yerinde ölüyor. Ağır yaralı Ömer Ağın uzun süre ölümle boğuştuktan sonra kurtuluyor.

Eski TKP li ve PKK kurşunlarıyla yere serilen Ömer Ağın şimdilerde iyi bir PKK li ve DTP merkezinde bir yerde.

Orhan olay yerinde kısa sürede yakalanıyor ve o dönemde sivil cezaevine konuyor. Bir süre sonra kimisine göre “kadın kılığına girerek”, Feyzi Açıkgöz’e göre de ufak bir Xançepekli manevrasıyla hapisaneden kaçırılıyor.

Kaçırıldıktan sonra bir kaç eylem daha yaptırılıyor ve bu defa uzun süren cezaevi süreci başlıyor.

O yaştaki bir gencin bu kadar çok olayından sonra TC sorgucuları elbette gerekeni yapmış ve ağır işkencelerden geçirmiştir. Bu ağır işkencelerden ve yaşadığı olaylardan sonra o yaşta bir insanın psikolojisinin bozulmaması mümkün değildir.

Yaşadığı korkular ve olaylar elbette kalıcı izler bırakmıştır.

Böylesi bir sürece hiç yabancı değilim. Her kim böylesi olayları yaşamışsa mutlaka çok ağır psikolojik ve patolojik izler taşımaktadır. Kimi bunun bilincinde olur ve içinde olduğu durumu kabul eder ve bu sorunlarıyla yaşamasını bilir ve öğrenir.

Ama çoğumuz bunu taşıyamadık. Aradan bu kadar yıl geçmesine rağmen yaşadığımız bu travmaları taşıyamadık.

Kolay değil. O genç yaşta defalarca ölümü yaşamak veya ölümle yan yana olmak. Bu olayları yaşadıktan sonra normal bir hayat sürmek tıbben de mümkün değildir.

Binlerimiz bunu yaşadı. Orhan bu binlerin içinden sadece bir tanesidir. Orhan olayının ne yanından baksanız bir acıklı hikâye çıkar.

Çürükkaya’nın ve Gülmüş’ün Orhan’ı anlatırken bu yanlarına dokunmamalarına hayret ettim. Oysa her ikisi de aynı yaşlarda aynı olayları yaşamış insanlardır. Bu yaşananlar karşısında birinin bir kertik daha kendini koruyabilmesi, iradesini kullanması doğaldır.

Ama Orhan bunu kısa sürede kaybetmiş, yaşadığı korku ve heyecanlar onu “sessiz bir abide” yapmıştır.

Diğer yandan Çürükkaya bir kahramanı tarif ederken bu kahramanın da etten ve kemikten bir ademoğlu olduğunu unutmaktadır. Orhan artık normal bir insandan çok klinik bir vaka olmuştur. Artık hiç bir tıp dehası da kurtaramamaktadır.

İşin en ilginç yanı da Bekaa’da kendisine reva görülenlerdir. Ona hala bir hasta değil ama “kahraman” muamelesi, daha doğrusu kahraman olmasını bekleyen anlayıştır. Sonra ne olmuş? Bu hasta dayakla iyileştirilmeye çalışılmıştır.

Sonra ne olmuş? Buhar edilip uçurulmuştur. Yani iyileşmeyeceği anlaşılınca kaza kurşunu yapılmıştır.

İşte Kürd gençlerinin şahsında Orhanlar böyle harcanmıştır.

Sadece o mu?

Gülmüş’ün yazısında adı geçen Tekin Kızılay’ın hikayesi de aynı acıları taşıyor. Tekin Kızılay Ağrılı bir Kürd genci. “Kürdistan Devrimcileri” Ağrı’ya sefer düzenlerlerken Tekin’i örgütlemişler.

O dönemde en tanınan Kürdçü olan Mustafa Çamlıbel’in oratadan kaldırılması gerekmektedir. Mustafa şimdilerin büyük adamı Yaşar Kaya’nın kızkardeşinin oğludur. İşte bu Tekin onun katledilmesinde kullanılmıştır. Tıpkı Ferid Uzun hikayesindeki gibi cenazesinde de intikam yeminleri edilmiştir.

İşte Ağrı’daki Kürd çemberi böylece kırılmıştır. PKK oraya böyle yerleşmiştir. Tekin’e ne mi oldu? Ağrı cephesine gönderildi ve şehid oldu.

İşte Orhanların, Tekinlerin trajik hikayesi budur.

Bir yandan kahramanlar ve bir yandan hainler... Ne demişti nasname’nin bir yazısı? PKK tarihi kahramanlar ve hainler tarihidir. Kim kahraman kim hain diye sormayın. Çünkü bilmiyorum.