Hayastan Çocuklarına Ağlıyor Bugün..
Tablo: Dicel Can arkadaşımızın guaj çalışması
Sevgili, bugün insanlık tarihinde insani duyargahlarını yitirmeyen yüreklerin ağladığı ve utanca boğulduğu günlerden biri.. 24 Nisan. Bu gün, Suriye çöllerine bilinçli olarak sürülen ve yollarda katledilen Hayastan güllerinin zorla yürütülüşünün güncesi olarak düştü tarihin hala kanayan sayfalarına. 24 Nisan’da Ermenilerin binlercesinin avına çıkanlar, Anadolu’da üç ayda “kasap taburları”yla kıydılar, insanlığın belki de en zanaatkar halkına.. Birtanem, bu yüzdendir duygu yüklüyüm. Yaram sızlar bugün..
“İravan çarşı pazar
İçinde bir kız gezer
Elinde divit kalem
Katlime ferman yazar”
diyen sarı gelin çalıyor kasetçalarda.. Yüzyıldan fazladır katline ferman yazılmış bir halkın, Hayastan’ın çocuklarının kardeşlik türküsü takılmış dilime. Sarı gelini söyleyince, Hrant geliyor gözlerimin önüne. O mağrur duruşuyla.. Hrant ve Sarı Gelin.. Hrant ve Ermeni olmak.. Hrant’la yoldaş olmak ve 24 Nisan’ı yaşamak. Hepsini kaynaştırıyorum bu türküde.. Kaynaklarını zorla türklerin bilmem hangi soyuna dayandırmaya çalıştıkları bir türkü olduğundan inadına belleğimde canlı kalıyor.. Kardeşlik tınılarının hala kabullenilemediğinin örneği olarak.
Sevgili, bugün insanlık tarihinde insani duyargahlarını yitirmeyen yüreklerin ağladığı ve utanca boğulduğu günlerden biri.. 24 Nisan.
Bu gün, Suriye çöllerine bilinçli olarak sürülen ve yollarda katledilen Hayastan güllerinin zorla yürütülüşünün güncesi olarak düştü tarihin hala kanayan sayfalarına. 24 Nisan’da Ermenilerin binlercesinin avına çıkanlar, Anadolu’da üç ayda “kasap taburları”yla kıydılar, insanlığın belki de en zanaatkar halkına.. Birtanem, bu yüzdendir duygu yüklüyüm. Yaram sızlar bugün..
Hitlerin bile Yahudi soykırımına başlamadan evvel “Ermenileri kimse hatırlamıyor” diyerek kendine ilham edindiği soykırım pratiğini, Türkler “çok şanlı” tarihlerinin sayfalarından itinayla kaçırırlarken, ısrarla inkarın kucağına atarlar kendilerini. Balık hafızasına sahip olmakta diretirler. Kendi geçmişini sorgulama erdemliliğini gösteremediklerinden, parçalanmış bir ruh halinin heyezanını sunarlar. Arjantin soykırımı tanıyan 19 ülkeden biri oldu diye protesto notaları çekerlerken, baktıkları kuyunun deliğinin esiri olarak kalırlar.. Ve ben, tüm dezenformasyona rağmen yüzümü dönerim gökkubbenin altında çırılçıplak nükseden soykırımın tanıklığına..
Dedemden dinlediğim anılar yol gösterici olur bana.. Rehber alırım onun söylediklerini. Köklerim uzanırken ve kaynaşırken Hayastan gülleriyle, sarı gelini Ermenice söylerim bir Kürd köyünde.. “Küçük Ermenin” olurum ben senin. Kürdçe diye konuştuğumu sanarken, yarısına da Ermenice’yi eklerim. Yerevan radyosunda Qarabete Xaço’nun Dewreşe Evdi’sini son sese verilmiş radyodan dinlerken, köyümün patika yollarından ilerleyişimi bugünle tamamlarım.. Dünden bildiklerimi itinayla taşırken belleğimde, dağlarda izini süren bir yolcu olurum umudun. Her 24 Nisan’da Hayastan ağlarken çocuklarına, seni beklerim orada.. Bir demet çiçeği Yerevan’da Soykırım Anıtına birlikte bırakma aşkına..
24.04.2008
İlet
Yazıcı versiyonu
Düz Metin
Yorumlar (4 gönderildi):
Kulak verdim..
Magaralarda sesler geliyordu. Iniltiler gökyüzüne ulasiyordu.
Duyulan“Dersimli Çocuklarin” sesleriydi..
Magaralarda diri diri yakiliyordular, havaya yanik et kokusu yayilmisti, yayilan kara duman Dersimli Çocuklarinindi..
Magara disinda bomba seslerine katilan silah sesleri ve yerden yükselen ates-duman vardi…
Zülümdü, tufandi. Insanlar böyle vahset daha görmediler ki. Munzurlar yaslara büründü.
Kuslar, börtü-böcekler feryat ettiler. Yabani dag çicekleri boyunlarini büktüler.
Munzurlarda, magaralarda diri diri yakilan Dersimli Çocuklarin çigliklari yeri yögü inletiyordu.Insanlik bir kere daha utandi insanligindan..
Munzurlar utandi, bas egmiyen yüceligine gölge getirdi, güç getiremedi, zülümü önliyemedi.
Magarada Insan çigliklari yükseliyordu…
Ellerinde silah tutan türk askerlerin yüzlerinden çirkin gülüsler vardi.
Böylesi ne Saygon zindanlarindan ne de hitler faciyasini yasiyan yahudi çocuklar yasamadi..
Ancak onlar agladilar, Dersimli Çocuklarin çigliklarina, çigliklarini yanlarina kattilar.
Gökyüzünden savunmasiz Dersimli Çocuklarin üzerine bir kadin, kadinliktan çikmis, insanliktan nasibini almiyan Sabiha Gökce denilen ucube bomba yagdiriyordu.
Agliyan çocuklar disinda hiç ses çikmadi. Dünya sesiz kaldi bu utanc tablosuna.
Burasi Munzurun Dag etekleri, magaralara siginan Dersimli Çocuklarin feryatlari yükseliyor..
Dünyanin diger bir kösesinde ki aç çocuklar, Türk askerlerin toplariyla vurulan Dersimli Çocuklarin çigliklarina agliyordular. Zülümdü, tufandi, top sesleri birakmiyordularki aç çocuklarin sesleri, magarada diri diri yakilan Dersimli Çocuklarin seslerine katilsin.
Munzurlarin tüm bas egmiyen görkemliligi yasa, karalara buguldu, bir kara sis sardi her tarafini.
Burasi Kürdistan, bir Newroz Bayrami. Bir Kürt Çocugu daha ergenlik yasina girmemis. Gelen baharin ve Newroz Bayramin coskusuna kendini kaptirmsti.Yüzünden bahar günesi gibi bir gülüs, alev gözlerinden muzip, saf piril piril isiltilar. En güzel giysisini belkide giymisti, bugün daha ilk kirmizi elmali sekerini yememisti, mahsum mu mahsum bir gülüs vardi dudaklarindan..
Bahar gülüslü çocugum, daha gülemeye doyamadin degil mi?
Iki ayri zaman diliminden iki çocuk var..
Sonra magarada gelen Dersimli Çocuklarin çigligina Newroz çoskusuyla gözleri parliyan daha ergenlik yasina girmiyen Kürt Çocuklarin sesleri-çigliklari karisti.
Dünya bir kere daha olmiyan vijdanlara yas tuttu, Insanlik utandi insanligindan.
Vurulan Botanli 11 yasindaki Ugur Kaymaz çocugun çigligi yükseldi.
Yildizlar gözyasi döküyor, daha çocuklugunu yasamiyan terörüst diye vurulan 11 yasindaki Ugur Kaymaz için.
11 yasinda vucudundan bilmem kaç kursunla vurulan Ugur Kaymaz’in çigligi yankiladi…
Dünyanin gözleri önünde yakilan magaranin içindeki Dersimli Çocuklarin çigligina katildi.
Burasi Kürdistan, iki ayri yerinde, iki ergenlik yasina girmiyen çocuklar terörüst diye vuruldular.
Karsisinda eli silahli, barbar türk askerleri, polisleri var. Dünya sesiz kaldi…
Insanlik agiliyor, olmiyan vijdanlar için, dünyadaki çocuklar agliyorlar, Afrikada açliktan ölen çocuklar , 11 Yasindaki Ugur Kaymaz ve kolu kirilan Kürt çocugu için agliyorlar..
Magarada diri diri yakilan Dersimli Çocuklarin çigligina bu kez kolu türk devletin asker-polisleri tarafinda, dünyanin gözleri önünde hiç sakinmadan kirilan Botanli Çocugun çigligi katildi.
Flistin’de panzerlerin altinda kalan çocuklarin çigliklarida katildi, kolu kirilan Kürt Çocugun çigligina..
Tipki Dersim 38 katliyaminda oldugu gibi, kolu kirilan çocuk da onlar için terörüst ve düsmandi .Vurulan 11 yasindaki Ugur Kaymaz da terörüst olmustu onlar için…
„Bahar Gülüslü Çocuklar“
Dünya bir Dersim 38 de magaralarda diri diri yakilan Dersimli Çocuklarin sesleri ile irkilirken, daha feryatlari susturulmazken, 11 yasinda ki Ugur Kaymazin çigligi, yil 2008 de tüm dünyanin gözleri önünde kolu kirilan Kürt Çocugun çigligiyla bir kere daha olmiyan vijdanlara seslendi.
Sonra baska diyarlarda,bir baska zaman diliminde katledilen "Ermeni Cocuklarin" cigliklari bu cigliklara katildi....
Insanlik insanligindan utandi..
Günes tüm görkemliligine rahmen gördügü bu vahset karsisinda süzüldü, utandi, güç getiremedi, bulutlarin arkasina sigindi.
Çocuk bayramlarinda, kutlanan sarlatanliklara çocuklar hiç inanmadilar..
Çocuklar Bu yükselen çigliklara çigliklarini kattilar...
Elif ORHAN
Dicle:Masum Kormazların,Abitlerin,Kani Yılmazların,agir abadların,Cemil Avcıların,şükrü gülmüşlerin ve Pir Misyonundan gelenlerin sesleri olma hassasiyetini taşırken tarih'e.
Fırat'ın kutsallığını hiçe sayan ve kürdü hiçe sayan sözde Serokların dünyası.Ne ilginç ve ne kadar korkunç !Kürde ve İnsanlığa karşı suç işlemek ve kendi halkını yok sayarak,adalarına mücadele vermiş gibi görünmek..Tarihin kaderine bak ! Rexe'li sözde bir kürd,Reşi'li asıl bir kürd ile karşı karşıya..Biri,nam ve şöhret adına kendi halkını satarken !diğer biri kendi halkı adına var olmak için 50 sinden sonra Kürd Donkişotluğuna soyunmak maratonu? Ben Dicle ile yola çıkanı seçtim ve O'na inanıyorum,çünkü diclenin o kutsal suyundan içmiştir.Dicle ve Fırat canımız ve kanımızdır,biri Cana kan verir ! biri Candan kan alır..
Dılé kürdé
Size ve Nasname ailesine icten selamlar,
Oncelikle font sorunu icin ozur. Yaziniz gercekten etkileyici. Kurdistan bolgesinde koku olan herkes gibi buyuklerimizden , atalarimizdan duyduk dinledik ne olup ne bittigini. Ben cok uzaklara gitmeden kendi ailemden ornek vermek isterim. Ermeni olaylarinda bircok ferdini kaybetmis bir ailenin uyesiyim. Yok ermeni degil Kurdum ve Vanliyim.
Der zor Yollarinda canini namusunu yitiren masumlara yinede yurekten agliyorum. Fakat rus ordusu ile topraklarimiza giren tas ustune tas koymayan yasli cocuk demeden akil almaz yontemlerle iskencelerle oldurenlerin acaba hicmi sucu yok? Birazda kacacak dermani olmayan koylerinde kalip olumu bekleyen kurdun yaslilari cocuklari icin
Veya ac susuz kacarak cocuklarini koleradan yollarda gomen benim gibi binlerce ailenin ferdlerine aglasak?
Aylar sonra yurtlarina donen insanlarimizin karsilastigi manzaralar nasildi tahmin ediyosunuz? Koyumde onca yillik kultur hazinesi kuller icinde birakan bununlada kalmayip, mezar taslarina kadar parcalayacak zihniyetteki vahsetin insanlara ne yapmis olacaklarini dusunun lutfen.
dikkatinizi cekerim bu olaylar techir oncesi yasanmistir.
Demem su, olan oldu ama keske olmasaydi. Ne yapildiysa karsilikli yapildi. Az ama cok .Bir ermeni arkadasimin dedigi gibi "bizde sizi kestik, sizde bisi kestiniz". Isi bu kadar basite indirmek istemiyorum ve bunun hesabini yapmak icin yazmadim. Ama lutfen agliyorsak gozyasimizi paylasalim.
Yorum yaz