Direnişlerin Yarattığı Lider: Mesut Barzani

'Bir Ömrün hasadından kalanlar' (Nasname)

Mesut Barzani'yi ne Uzak-Doğu'daki, ne Afrikadaki ve ne de Latin Amerika'daki herhangi bir ulusal kurtuluş liderine benzetmek istemiyorum. Niye ille de başkalarıyla kıyaslama yaparak, kendi özdeğerlerimize değer vermeğe çalışalım ki. O, Kürdistan'ın özgün, çetin koşullarının çocuğu olarak doğmuş ve bu cehennemi koşulların yarattığı bir lider olmuştur. İşte o kadar!

.

.

.

.

.

.

.

.

Direnişlerin Yarattığı Lider: Mesut Barzani

Dünyanın hiçbir yerinde, hiçbir ülkede, iyi ve başarılı liderler yetiştirmek için herhangi bir okul mevcut değildir. Hiçbir üniversitede, örneğin "Lider Yetiştirme" diye bir bölüm söz konusu olmamış ve bunun için de ne bir fakülte, ne bir yüksek okul ve ne de enstitü düşünülmüştür. Bunun okulu, yaşamın kendisidir, yaşam pratiğidir.

Bizim için iyi bir lider, ülkemizde, çoğunlukça özümsenip asırlardır yaşatılan öz değerlerimize sahip çıkan, Kürdün onurunu çiğnetmeyen ve özlemlerimizin sözcülüğünü yapıp, onları sembolize eden kişidir. Ulusal çıkarlarımızla ilintili olan gelişmelere anında müdahale edip, dik bir duruş sergileyen ve halkının göğsünü kabartabilen cesur insandır.

Kötü bir liderse:

• Şiddeti, kaba kuvveti öne çıkarıp, hep güvensizlik yaratır.
• Güce tapar.
• Yıkıcı bir hareket tarzı var, kadrolarını hep tedirgin edip, onlarda dışlanma korkusu yaratır.
• Yardımcıları arasında kuşkulu ortamlar yaratıp, onları birbirine karşı kullanır.
• çevresindeki çalışma ekibini düşünmekten çok, kendi kendisiyle meşguldür. İyi işlerin şerefi hep kendisinin ve olumsuzluklarla başarısızlıkların cezası da hep alttakilerin hanesine yazılır.

Bu bağlamda, Kürdistan bölgesi başkanı Sayın Mesut Barzani'nin, 22 Mayıs'ta, bir dönem için daha başkanlığa adaylığını koymasını, çok isabetli bir karar olarak görmek gerekir. O, adaylığını koymadan çok önce, yerel parlamentoda yaptığı bir konuşmada, eğer başkan, halk tarafından direk seçilmeyecekse, adaylığını koymayacağını bildirmişti. Güney Kürdistanlılar tarafından direk olarak seçilecek başkanlık için 6 aday var şimdi. Acaba bu adaylar ve adaylığını koymayanlar arasında, sadece Güney Kürdistanlıların değil, hem diğer üç parçadaki ve hem de tüm kıtalardaki Kürdler için bir bileşke görevi görüp, onların nasırlaşmış hasretlerine sözcülük yapabilecek en uygun başkan adayı kimdir?

Benim oyum Sayın Mesut Barzani'yedir.

Mesut Mustafa Barzani, Kürd Bayrağı'nın dalgalandığı Kürdistan Mahabat Cumhuriyeti döneminde, Mahabad'ta, Kürdistan Demokrat partisinin kurulduğu gün, 16 Ağustos 1946'da dünyaya gelmiştir. Henüz 16 yaşındayken, Bağdat'taki okulunu yarıda bırakıp, gencecik yaşta devrim saflarına katılmıştır. 1961 yılında başlayıp, 1975'te başarısızlığa uğrayan Eylül devrimi, Mesut Barzani'nin hem siyasal okulu ve hem de askeri akademisi olmuştur. Bu dönemde O'na öğretmenlik yapma görevini, bizzat babası ve babasının yakın çevresi yüklenmiştir. Mesut Barzani, kısa sürede devrimin gözde kadrolarından birisi oluvermiştir.

O'nun yaşadıkları, yani mücadele, kırılma ve göçe zorlanmalar, yeniden direniş, binlerce şehitlere ve yüz binlerce kayıplara tanıklık, O'nun ulusal bilinç ve siyasal düşüncelerinin şekillenmesinde, bir laboratuar görevi görmüştür. Zaten, siyasal ve toplumsal sorunların üzerinde realistçe çalışabilmenin en önemli önkoşulu da, gerçekliği yakından tanıma ve bu gerçekliği isabetli kavrayıştır. Peşmergelik yaşamından gelip, birdenbire başkanlık koltuğunda oturma ve bu makamın hakkından ustaca gelerek, görevi yüzünün akıyla yürütme, her babayiğidin rahatça başarabileceği sıradan bir iş değildir. O'nun, ulusal çıkarları temel alan ve Kürd halkının özlemlerini dillendiren isabetli bir politikayı seçip, bu politikayı ısrar ve istikrarla yürütebilmesinin sırrı, O'nun, sözünü ettiğim badireli yaşam koşullarından aldığı acılı derslerdir. Bu geçen dönemde, iyi bir diplomasi örneği sergileyebilmesinin sırrı da aynı kaynaktır. Bu başarılı sınav da, Fransa'nın en etkili gazetelerinden Le Figaro'nun, 13 Kasım 2007'de "Kürdistan bağımsızlığa koşuyor" demesine neden olmuştur. (2004 yılının Haziran sayısına "Kürtten Millet, Aşiretten Devlet Olmaz" belirlemesini kapak yapan şovenist Türk Solu çevresinin, şimdiki ruhsal durumu merak edilecek bir konu gerçekten.)

Sayın Barzani, Kürdlerin duygularını okşama yerine, akıl ve mantıklarının sözcülüğünü yapmıştır. "Kürdün Kürdü öldürdüğü süreç tarihe karışmıştır", "Kürd, aşiret ve partiden daha büyüktür", "Biz ulusal bilinç temelinde düşünmeliyiz", "Kanun, herkesin üzerinde olmalıdır", "Kadın hakları kesin sağlanmalı ve güvence altına alınmalıdır. Kadınlara karşı suç işleme zemini ortadan kaldırılmalıdır" belirlemeleri buna birer örnektir. 2007 yılının Aralık ayında, ABD dışişleri bakanı Rice ile yapılması kararlaştırılan Bağdat'taki toplantıya, ABD'nin Türk operasyonuna göz yummasından dolayı, tepki göstererek katılmaması da, yürüttüğü onurlu ulusal politikaya ayrı bir örnektir.

İster Kürdistan'daki olumlu gelişmelerden gocunmaktan olsun, ister Barzani ailesine duyulan tümörleşmiş bir kinden olsun ve ister de, olmaması arzu edilen yolsuzlukların neden olduğu samimi ve yurtsever duygulardan kaynaklanmış olsun; Sayın Barzani'nin Kürdler için oynadığı önemli rolü ve verdiği mesajları bir yana itip, O'nun adını, yapılan haksızlıklara, rüşvete ve adam kayırmalara karıştırmak, oradaki devletleşme çabalarını Avrupa standartlarıyla ölçerek, ilişkileri ve başkanlığını değerlendirmek, bana göre, çok ciddi bir hata ve büyük bir haksızlıktır.

Yaşamlarını peşmergelikte, zorunlu göç koşullarında ve aşiret ilişkileriyle geçirip, devlet yönetme deneyimi asla olmayan kadrolardan, ilk etapta, haksızlıklardan, yolsuzluklardan, rüşvet ve adam kayırmalardan arınmış, adil bir sistemi kurup, gerçek bir demokrasiyi sağlamalarını beklemek, gerçekçi bir yaklaşım mı acaba?

Şunu asla göz ardı etmemek gerekir. Sayın Barzani, hem dini inancından ve hem de peşmergeliğiyle halkına olan kopmaz bağından dolayı, hiçbir zaman ne tabulaşmayı, ne peygamberlikle kıyaslanmayı ve ne de tanrılaştırılmayı arzulamıştır. O, hep örnek bir vatandaş olmağa çalışmıştır. Nitekim 2007 yılının 17 Haziran'ında, Dühok üniversitesi'nde gerçekleştirilen bir toplantıdaki konuşmasından sonra, üniversite senatosu tarafından kararlaştırılan, kendisine "Fahri Doktorluk" unvanının verilmesi önerisine tepki göstermiş ve "Benim için en büyük şeref, peşmerge olmamdır. Arkadaşınız, meslektaşınız olmayı isterdim, ama yaşamımda bir gün de olsa üniversiteye gitmiş değilim. Bir gözlemci olabilirim, ama kusura bakmayın, önerdiğiniz fahri doktorluk unvanını kabul edemem.... Yeni bir diktatörün yaratılıp, pohpohlanması eğilimlerine başvurmayın ve yıkılan rejimin sağladığı alışkanlıklardan vazgeçin lütfen" demiştir.

Nerede ve hangi koşullar altında yaşıyorsa yaşasın, asgari etik ve vicdani rahatlılık gereği olarak her normal insan, vesayet altında olan Türkiye'deki rejimin politikacısından askerine kadar, gazetecisinden aydınına kadar, hatta sokaktaki çocuktan sıradan vatandaşına kadar, kendi çöplüklerinden, sayın Barzani'ye etmedikleri tehdit ve söylemedikleri küfür kalmadığı halde, O'nun, bu tür düzeysiz söylem şekillerine yeltenmediğini, hakaretler ve küfür içeren beyanatlarda bulunmadığını ve sorunu asla kişiselleştirmediğini, rahatça fark etmiş olacaktır. Bir zamanların modası haline gelen bu densiz hitap ve küfürlü söylemlere karşı, O hep, hoşgörü penceresini açık bırakmış, kendilerinden hiçbir komşuya zarar gelmeyeceğini söylemiş ve Kürdlerin de, diğer dünya halkları gibi, bir devlete hakları olduğunu sükûnetle vurgulaya gelmiştir. Bu hakkın meşruluğundan hiçbir zaman taviz vermemiştir. Nitekim en son olarak, geçen ayın 12'sinde, Reuters muhabirinin kendisiyle yaptığı söyleşide de "Bir Kürd olarak umudum odur ki, dünyadaki diğer bütün milletler gibi, Kürdler de bağımsız bir devlete sahip olsunlar" diyerek, bunu tekrarlamaktan geri kalmamıştır.

Mesut Barzani'yi ne Uzak-Doğu'daki, ne Afrika'daki ve ne de Latin Amerika'daki herhangi bir ulusal kurtuluş liderine benzetmek istemiyorum. Niye ille de başkalarıyla kıyaslama yaparak, kendi öz değerlerimize değer vermeğe çalışalım ki. O, Kürdistan'ın özgün, çetin koşullarının çocuğu olarak doğmuş ve bu cehennemi koşulların yarattığı bir lider olmuştur. İşte o kadar!

İsveç, 1 Haziran 2009