Ergenekon Gibi Çetelerin...

Devlet içinde kümelenmiş, devlet imkanlarıyla halkın ensesinde boza pişiren; şimdiye kadarki istisnasız bütün askeri darbeler ve darbe zemini hazırlamak için çıkartılan kaos, terör ve kargaşalarla ilişkisi bulunan; bunca suça bulaştığı bilindiği halde bir türlü dokunulamayan; dokunmak şöyle dursun, ifadelerine bile başvurulamayan, mesela parçası oldukları Susurluk olayı hakkında görüşlerini isteyen Meclis’in davetini bile “devlet sırrı” bahanesiyle reddeden, daha doğrusu Meclis’e posta koyan; Şemdinli Olayı’nda suçüstü yakalandığı halde askeri mahkeme tarafından serbest bırakılan; kısaca “derin/kirli devlet”in tetikçisi olarak bilinen “Ergenekon” çetesinin ünlü elemanlarına karşı ciddi bir operasyon yapıldı; “tepe noktadakı” kişi olmasa da tepedekilerin sunduğu güven ve verdiği direktiflerle pervasızca hareket eden Veli Küçük ve bazı çete üyeleri derdest edildiler…

Yıllarca “dokunulamaz” olarak bilinen ve “derin devlet”in taşeron örgütlerinden biri olan (bunun gibi birçok yapı olduğu söyleniyor) Ergenekon yapılanmasının önemli elemanlarından emekli Tuğgeneral Veli Küçük, Cumhuriyet tarihinde polis tarafından gözaltına alınan, gazetelerin ifadesine göre, ilk general oldu. Birçok ilde 40’dan fazla noktaya operasyon yapan polis, 22 Ocak 2008 salı günü sabahı saat 6:00 civarında Küçük’ün Beşiktaş Levazım Sitesi’ndeki evine geldiler. Veli Küçük, üzerinde pijamalarıyla kapıyı açtığında karşısında Terörle Mücadele ve İstihbarat Şubesi ve üst düzey yöneticileri ile karşılaştı. Küçük’un ve evin önünde korume görevi yapan askerlerin savcılığın yakalama kararına uymaktan başka çareleri yoktu, seçenekleri de… Polis, ilaçlarını yanına alabileceğini söyledi. Veli Küçük, üzerini değiştirdi, tansiyon ilaçlarını aldı, karısıyla vedalaştıktan sonra polislere teslim oldu!

Teslim olurken, yardım için askeriye ve adalet sisteminin tepe noktalarında bulunan dostlarına telefon açmayı ihmal etmemiş ama 30 küsur senedir arşivlediği, irtibat halinde olduğu herkesin bilgisinin bulunduğu “gizli belge”lerini evde, açık bir yerde bırakmış; hiç saklama ihtiyacı bile duymamış! Darbe planı yapan bir “gizli örgüt” delil mahiyetindeki bir arşivi bu şekilde ortada bırakır mi? Apaçık bir hedef saptırma taktiği... Bu durum, bir katılın polis karşısına cinayet aletiyle çıkmasına benzer; akıllı bir katıl, hiçbir şey yapamasa bile suç aletini pencereden dışarı atar veya halinin altında saklar, ama hiçbir zaman elindeki kanlı bıçakla polisin huzuruna çıkmaz. Çıksa, ya çok acemidir; ya da kendine güveni var, ceza almayacağına inandırılmıştır.

“Ergenekon’un lideri” olarak lanse edilen ama aslında “derin devlet”in kullandığı diğer tetikçilerden (buna 27 Mayıs’tan 28 Şubat’da, Sarıkız ve Ayışığı’na, hatta şimdiye kadar aktif rol alan kudretli cuntacı generaller de dahildir; tek farkları kıdem, tecrübe ve görev alanlarıdir) hiçbir farkı olmayan Küçük’teki bu rahatlığı nasıl okumalıyız? Danıştay katilinin bağırarak söylediği gibi o da, “Yakında darbe olacak, beni buradan çıkaracaklar” diye mi düşünüyor? Belki. Belki de böyle bir baskını ta başından beri biliyor ve bekliyordu, zira bir müddetten beri örgütteki faal görevinde olmadığı, yerine başka birisinin atandığı iddia ediliyor.

Susurluk Olayı dahil birçok cinayet (Hrant Dink, Necip Hablemitoğlü, Danıştay ve Malatya cinayetleri) ve kirli operasyonlarla (Cumhuriyet gazetesi saldırısı, Kürd-Türk çatışmaları) irtibatı bilinen, uzun bir süreden beri hedefte ve dolayısıyla takip altında bulunan birisinin, darbe gibi gizlilik gerektiren bir operasyon amaçındaki gizemli bir örgütün içinde tutulması zaten mümkün değil. Darbeciler tarafından yazdırılmış olsa da, yürürlükteki Anayasa’ya göre darbeye teşebbüs bile hala çok ağır bir suç sayılıyor! Bu kadar pervasız ve acemice davranışlarına bakip, “Telaşlanmaya gerek yok; bu kadar amatörce davranan bir örgütün darbe yapabilmesi zaten ihtimal dışıdır; derin devlet yok, rahat rahat uyuyabiliriz!” mı diyeceğiz? Hayır.

Derin devlet, onun güdümündeki medya ve diğer yandaşları, bu son Ergenekon operasyonuyla kasıtlı olarak bizi buna inandırmaya, böyle düşünmemizi sağlamaya çalışıyor zaten. Geçen yıl bu zamanlar, Hrant Dink cinayeti ile derin devlet bağlantısını soran Faruk Mercan’a Süleyman Demirel’in verdiği şu dikkat çekici cevabı hatırlatmak istiyorum: “Ne demek derin devlet? Yani bu cinayetleri devlet işletiyor anlamına geliyorsa… Ne demek derin devlet? Devlet bir tanedir. O da devlettir. Derini, sığı yoktur devletin. Devlet muayyen görevleri yapar. Yalnız devlet cinayet işlettirmez (12 Şubat 2007, Aksiyon).

Bununla, operasyonu düzenleyen güvenlik güçlerinin çalışmalarını küçük göstermeye çalışmıyorum; aksine, oltaya takılan “Küçük” balıklarla fazla zaman ve enerji harcayip oltayı tutan ahtapotu ihmal etmemeleri gerektiğini söylemeye çalışıyorum. “Veli Küçük” çetesi, ahtapotun silahlı koludur… Ahtapotun medyada, siyasette, iş dünyasında, bürokraside, sivil toplum kuruluşlarında, uyuşturucu şebekesi gibi bütün illegal yapılanmalarda, terör örgütlerinde birçok kolları vardır. Bütün bunların ortak ve organize hareketleriyle illegal derin devletin legal devlet üstündeki hakimiyetini garantiye alıyorlar. Bunu yapmanın en önemli yolu ise ülkeyi daima kaotik ortamda tutmaktır. Bunu sağlamak için hem yukarıda saydığımız uzantılarından hem de “uluslararası derin devlet”ten destek almaktadır.

Hudson Enstitüsü’nde dışarı sızan kirli planlar ile (ki bu sızdırma olayının tesadüfi olmadığına inanıyorum) Ergenekon çetesinin planları arasındaki benzerlik, lokal derin devletin parçası olan Ergenekon’un “uluslararası derin devlet” tarafından taşeron olarak kullanıldığını gösteriyor. Anafartalar Çarşısı ve son Diyarbakır bombacılarının PKK’li olması ve bu olayın Ergenekon çetesi ile irtibatının bilinmesi, PKK’nin Ergenekon tarafından taşeron olarak kullanıldığını gösteriyor. Dağlıca, Gabar, Beytüşşebab ve benzeri cinayetler tam olarak aydınlatıldığında, sözkonusu baskınların, devlet içindeki bazı görevlilerin yardımı, kasıtlı ihmalleri (diğer bir ifadeyle, ihanetleri) olmadan gerçekleşmesinin mümkün olmadığı görülecektir. Bu da, PKK’lıların engelsiz bir şekilde sınırı geçerek rahatça cinayet işlemesini sağlayarak Türkiye’yi karıştırmayı amaçlayan bu sorumsuz yetkililerin Ergenekon çetesiyle ilişkili olduğunu gösteriyor.  

Cesaretle üstüne gidildiğinde, cuntacıların baskısıyla kapatılan Nokta Dergisi’nin ortaya çıkardığı Sarıkız, Ayışığı gibi darbe planları yapan cuntacıların en etkililerinden olan, Abdullah Gül’ün Çankaya’ya çıkmasını ve 22 Temmuz genel seçimlerini engellemek için Cumhuriyet Mitingleri düzenleyen Şener Eruygur’un da (aynı zamanda Atatürkçü Düşünce Derneği Başkanı’dir) Ergenekon ile ilişkili olduğu görülecektir. Zaten, Ergenekon operasyonuyla gözaltına alınan emekli askerlerin bu mitinglerde boy gösterdikleri ve el altından destekledikleri bilinen birşey. Cumhuriyet Mitingleri’nin fikir babalığını, “uluslararası derin devlet”in parçası olan Neoconların yaptığını ve Eruygur’un "kitlesel tepki" konusunda İsrailli uzmanlardan eğitim aldığıni daha önceki bir yazımda aktarmıştım (http://www.nasname.com/index.php?module=article&view=880). Eski istihbaratçı Orakoğlu, Öcalan'ın Ergenekon çetesiyle bağlantılı olduğunu, Ergenekon'un da ABD, İngiliz ve İsrail derin devletleri tarafından kurulduğunu söylemekle, sanıyorum, bu kirli ilişkiler yumağına dikkat çekmeye çalışıyor.

İyibilgi.com’dan aldığım aşağıdaki bilgi, 22 Temmuz seçimlerini engellemek için halkı sokaklara döken cuntacıların 2004 yılında, planladıkları darbeye karşı engel olarak gördükleri amirleri eski Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök’e bile suikast düzenlemeyi planladıklarını gösteriyor (http://www.iyibilgi.com/haber.php?haber%20id=27819). Bizim gibi sıradan halka ne yapacağını varın siz düşününüz:

“2003 ve 2004 yılları hem Özkök Paşa için hem de Türkiye için zor yıllardı. Dört kuvvet komutanı ile emekli orgeneral Özkök ayrı düşmüştü. Şener Eruygur, Aytaç Yalman, İbrahim Fırtına ve Özden Örnek paşalar ortak hareket ediyor, hükümete en azından muhtıra verilmesini istiyorlardı. 2003-2004 kışında Ankara adeta cadı kazanı gibiydi. Bütün herkes Jandarma Genel Komutanlığı ile Karakuvvetleri Komutanlığı Karargahında yaşanan hareketliliği konuşuyordu. İşte tam bu günlerde, 3 Şubat 2004’te CIA, Ankara’daki üst düzey görevlisiyle istihbaratı uyardı. Özkök Paşa’ya karşı ‘çok ciddi bir fiziki eylem’ yapılacaktı.”

“Sabri Uzun’un başkanlığını yaptığı Emniyet Genel Müdürlüğü İstihbarat Daire Başkanlığı harekete geçti. Eylem Ankara Merkez Garnizon Komutanı Tüm general Fehmi Büyükbayram’ın da yoğun çabalarıyla sonuçsuz kaldı. Tümgeneral Büyükbayram, Özkök Paşa’nın kullandığı yol güzergahını değiştirecek, yoğun güvenlik önlemleriyle de girişimi akamete uğratan isim oldu. Yine aynı tarihlerde Hilmi Özkök’ün sağlığının bozulduğu dedikoduları yayıldı Ankara’da. Amaç Genelkurmay Başkanı’nı istifaya zorlamak veya sağlık raporuyla grevden ayırmaktı. Özkök Paşa’nın bu girişimlere cevabı F-16’ya binip uçmak ve denizaltıyla dalmak oldu. Kendisini bertaraf etmek isteyenlere mesajını vermişti; ‘en zorlu koşullarda bile görev yapabilecek durumdayım!’”

2004 yılında Hilmi Özkök’e karşı planlanan suikastı engelleyerek cuntacıların dikkatlerini üstüne çeken eski Emniyet İstihbarat Daire Başkanı Sabri Uzun, 2 Şubat 2006’da TBMM Araştırma Komisyonu’nda, Hakkari, Yüksekova ve Şemdinli'deki patlamaların bazılarından devletin içinde yer alan bir gücün sorumlu olabileceğini söyleyerek cuntacıların bir numarali hedefi haline geldi. Ergenekon tipi kirli yapılanmalardan bahsettiği için Komisyon’a aktardığı bazı bilgileri kısaltarak tekrar hatırlatmak istiyorum (http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=179204):

“Olaylar daha once haber alinip onlenemez miydi?” seklindeki soruya, “Hırsız evin içinde olursa kilit işe yaramaz. Dünya Barış Günü ve Kadınlar Günü'nde örgütün hiç bombası yok. Burada Barış Günü'nde bomba patlıyor. İmralı'ya gidecek otobüse bomba ve sahibine tehdit var… Roj TV'de olaydan 5-10 dakika sonra haber yapılmış, planlıymış... Soran makama böyle olmadığını, haberin saat 20.00'de verildiğini söyledik… Basın da var mı acaba bu güç odaklarının içinde? Eğer yerel bir disiplinsizlikse, ulusal basında bunun haberi çıkmaz…” seklinde cevap veriyor.

“Termal kamerayla izlenen yere 1 Kasım'da 150 kilo patlayıcı nasıl girdi?” sorusuna verdigi cevap, termal kameralara ve 250 binden fazla askere rağmen yüzlerce PKK’linin ağır silahlarla ellerini kollarını sallayarak Turkiye’ye girip Dağlıca ve Gabar’da cinayet işledikten aynı rahatlıkla geldikleri yere nasıl geçtiklerine de açıklık getirir mahiyettedir: “Yani kilit bozulmuş efendim. Evin içinden olursa her şey girer. Bölgeden eroin de geçiyor…1 Ocak' tan beri Türkiye'de, Van, Diyarbakır, İzmir ve İstanbul'da 81 kilo plastik patlayıcı yakaladık. Bunlar tamamen PKK'nın. Oraya (Şemdinli) girse de yakalanır.” 

Soru: “Astsubayı tanıdığını söyleyen bir general (Kara Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Yaşar Büyükanıt) var.”
Cevap: “Generali tartışmam. Uygun düşmez. İhtilaller, gözaltına alınan cumhurbaşkanları, asılan başbakanlar var. Atatürk'ün iltifat ettiği bir Cumhurbaşkanı gözaltına alınmış. Şemdinli o zaman da vardı.
Soru: “Yüksekova'da jetlerin alçaktan uçuşu gözdağı mı, psikolojik harekât mı?”
Cevap: “Parlamento sorgulamalı. Kalkınmış bir ülkede var mı? Yani biz niye ilkeliz, vatandaşımıza böyleyiz? İyi niyetle, dürüstçe görev yaparsak, hiç kötü olmaya gerek yok. Bu olay boyumun üstünde bir şey.”

Soru: “Patlamalar niye bitti?”
Cevap: “Susurluk raporunda, 3 Kasım'da faili meçhullerin bıçakla kesilir gibi durduğu belirtiliyor. Hakkâri'de de bu olaydan sonra patlama yok. Olmaz da. TBMM el koyarsa olmaz.”

İllegal yapılanmaları durdurabilecek tek kurum olarak Meclis’i gösteren Uzun, bu sözlerinden yaklaşık iki ay sonra zamanın İçişleri Bakanı Abdülkadir Aksu tarafından görevden alındı. Medya, Uzun’un görevden alınışını şu ifadelerle duyurdu: “Genelkurmay Başkanlığı’nın Şemdinli İddianamesi’yle ilgili yaptığı sert çıkışın ilk faturası, Emniyet’e kesildi. TBMM Şemdinli Komisyonu’na ‘Hırsız evin içindeyse kilit işe yaramaz’ sözleriyle tartışma yaratan Emniyet Genel Müdürlüğü İstihbarat Daire Başkanı Sabri Uzun, görevinden alınarak pasif bir makam olan APK uzmanlığına getirildi. Askerin rahatsız olduğu bir isim olarak gösterilen Sabri Uzun, 2 Şubat’ta TBMM Şemdinli Komisyonu’na bilgi vermiş, Yüksekova ve Şemdinli’deki patlamalar için ‘Hırsız evin içinde’ ifadesini kullanmış, ‘kilit bozuk’ diyerek, olaylarda kullanılan patlayıcıların bu nedenle yakalanamadığını söylemişti” (23 Mart 2006, Akşam; www.aksam.com.tr/haber.asp?a=33379,4&tarih=23.03.2006).

Eğer Meclis olayın üstüne cesaretle gidebilseydi; Şemdinli Olayı’nin failleri olan “İyi çocuklar” ve onları koruyup kollayanlar mercek altına alınsalardı, Ergenekon çetesi köşeye sıkıştırılmış olacaktı. Büyük ihtimalle Gabar ve Dağlıca baskınlarını; Anafartalar Çarşısı, Diyarbakır bombalamalarını; Hrant Dink ve benzeri cinayetleri; hatta 17 Mayıs 2006’da, yani, Uzun’un çözüm olarak Meclis’i gösterdiği 2 Şubat 2006’dan yaklaşık üç buçuk ay sonra gerçekleşen Danıştay cinayetini işlemeye cesaret edemezdi. Artı, 22 Temmuz seçimlerinden önce ortalığı karıştırmaya ve 367 entrikası ve 27 Nisan korsan bildiri yayınlayarak Meclis’i baskı altına almaya cesaret edemezdi. Eğer seçimlere çok yakın bir zamanda çetelerin üzerine gidilmeseydi, seçimler gerçekleşmeyebilirdi. Şimdi de Ergenekon’un üzerine tam gidilmediği için, Ergenekon çetesinin, özellikle medya, bürokrasi, iş dünyası ve benzeri yerlerdeki işbirlikçileri ortalığı tekrar germeye çalışıyorlar.

Ergenekon’un derdest edildiği günlerde TÜSİAD’in türban çıkışı; hukukçuların zehir zenberek siyasi beyanat vermeleri; yaşını başını almış cübbeli rektörlerin çocuklar gibi alkış çalıp pankart açmaları, bağıra bağıra slogan atmaları; 22 Temmuz’dan beri sessiz olan sözde sivil, ama aslında cuntacıların güdümünde olan toplum örgütlerinin tekrar sokaklara inmeye başlaması; derin devletle içli dışlı olan köşe yazarlarının türban düzenlemesini bahane ederek saldırıya geçmeleri; hükümetin, Ergenekon’un üzerine gidip sistemin bütün kademelerindeki uzantılarını deşifre etmemesinden kaynaklanıyor.

Son günlerdeki kargaşanın amaci kesinlikle turban yasağının kaldırılmasi girisimi değildir. Eğer Hükümet, “Ergenekon’a dokunmayacağız” diye söz verirse, bugün ortalığı velveleye verenler yelkenleri indirecektir. Ergenekon’un üzerine gidilmesini ve kendilerinin de Ergenekon ile birlikte deşifre edilmelerini engellemeye çalışıyorlar. Oysa başta “Türban Yasağı” ve “Kürd Sorunu” gibi konular, ülkeyi daima bir kargaşa ortamında turmak ve bu vesile ile iktidarlarını devam ettirmek isteyen derin devletin kasıtlı icatları ve bahaneleridirler. Bu bahanelerini ellerinden almanın tek yolu ise şimdi yapılmaya çalışıldığı gibi darbe Anayasası’na yama vurmak değil, kökten değiştirip sivilleştirmek, bütün özgürlüklerin önündeki bütün engelleri ortadan kaldırmaktır.

Özgürlükçü sivil bir Anayasa yapılmadığı müddetçe bir sorun çözülse yerine yüzlercesi çıkacaktır. Sorunları şimdiki gibi yama maddelerle çözmeye çalışmak, bataklığı kurutmak yerine sivri sinekleri tek tek imha etmeye benzer. Bir tanesi imha edilse yüz tanesi çıkar. Siyasetçiler, bütün yasakların ve sorunların kaynağının darbe Anayasası olduğunu ya bilmiyorlar ya da değiştirmeye cesaret edemiyorlar. Yeni Anayasa çıkarmayı öteleme devam ederlerse, derin devlet toparlanıp kendilerini de tıpkı Refah-Yol Hükümeti gibi siyasetten öteleyecektir. Susurluk Olayı meydana çıktığı zaman, Sabri Uzun’un da yukarıda ifade ettiği gibi, faili meçhuller bıçakla kesilir bitti; hatta bursum kesildiği için o zaman Türkiye’de hukuki mücadelemi veriyordum. Çok iyi hatırlıyorum, derin devletle bir şekilde ilgili olduğuna inandığım ama altında mı üstünde mi olduğunu tam bilmediğim Süleyman Demirel, ilgili-ilgisiz her konuda günde bir yığın laf ederken, derin devlet Susurluk’ta gün yüzüne çıktıktan sonra bir müddet çok derin bir sessizliğe burundu.

Nuh Gönültaş’in aktardığına göre: “Necmettin Erbakan başbakanlığı sırasında başbakanlıkta kurmayları ile Susurluk olayı konusunda ciddi adımlar atmak için toplanmışlar. Bu arada toplantıya katılanlardan birisi diyor ki, ‘Efendim siz bu konuya bu kadar ciddiyetle eğilelim çözelim diyorsunuz ama muhalefet de şöyle şöyle diyor, buna ne dersiniz?’ Erbakan ‘Sen boşver onları onlar fasa fiso, biz işimize bakalım’ diye cevap verir” (26 Ocak 2008, Bugün). Refah-Yol’un Başbakan Yardımcısı Tansu Çiller, büyük ihtimalle, Demirel’in aklını çelmesiyle, Susurluk Olayı’nın üzerine gitmeyince Erbakan ve ekibi yalnız kaldı. Bunu gören Demirel, suskunluğunu, yanılmıyorsam, “MGK, TBMM'nın ne altındadır ne üstündedir” sözüyle bozmuştu. O laftan sonra, medyanın neredeyse tek gündemi MGK oldu. Artık millet MGK ile kalkıp MGK ile yatmaya başladı. İki hafta öncesinden MGK’da nelerin konuşulacağını; toplantıdan iki hafta sonra da, normalde gizli tutulan ama cuntacı komutanlar tarafından kelimesi kelimesine dışarı sızdırılan toplantı tutanakları tartışılırdı.

Ardından, 1 Şubat 1997’de derin devletle ilişkili derin medyanın ve ranttan beslenen bazı işadamlarının desteğiyle “Sürekli Aydınlık İçin Bir Dakika Karanlık Eylemi” başlatıldı. Başlangıçta, Susurluk Olayı’ni aydınlatma isteğiyle başladığı iddia edilse de, Susurluk Olayı’nı çözmek için niyetli olan ama ortağı DYP tarafından yanlız bırakılan Erbakan ve partisini hedef aldı. Nitekim, Refah Partisi hakkında kapatma davası açıldıktan ve neticede Refah-Yol Hükümeti yıkıldıktan sonra eylemler de son buldu! Eyleme katılanların çoğu iyi niyetli olsa da, yanı gerçekten Susurluk Olayı’nın açıklığa kavuşturulmasını isteseler de, derin devlet tarafından yönlendirilen eylemin gerçek amacı Susurluk’u çözümsüz bırakmak ve tek hedefi de Refah-Yol Hükümeti ve derin devlet muhalifleriydi. Susurluk gün yüzüne çıktıktan hemen sonra çözülseydi belki 28 Şubat süreci yaşanmayacaktı.

Şimdi de türban hakkındaki düzenlemeyi bahane ederek, Susurluk’ta başını çıkartan ve medyadaki dostları sayesinde gizlenmeyi başaran Ergenekon’u tekrar gizlemeye çalışıyorlar. Ergenekon’la irtibatlı olduğu tahmin edilen sözde hukukçular şimdi AK Parti ve MHP’yi kapatma tehditleri savuruyorlar. Ergenekon hakkında bir kelime etmeyen Deniz Baykal sıkılmadan darbe çığırtkanlığı yapıyor. Eğer AK Parti Ergenekon’un üzerine cesaretle gitmezse, korkarım akıbeti tıpkı Refah Partisi gibi olacak. Ergenekon ve benzeri çeteler, derin devletin yumuşak karnıdırlar. AK Parti gerçekten derin devleti çözmek istiyorsa atacağı en önemli adim, sivil ve özgürlükçü Anayasa’yı zaman kaybetmeden çıkartmak ve bu süreçte çetelerle aralıksız mücadele etmektir. Çünkü Ergenekon gibi çetelerin panzehiri özgürlükçü anayasa ve tam demokrasidir

8 Şubat 08