Kürdistanlı okur-yazarları cazbeden birçok platform, kurum ve inisiyatifte de “milliyetçilik” karşıtı söylemler dikkat çekicidir. Bu alanlarda ‘her türlü milliyetçiliğe karşı olmak’, ‘milliyetçiliğe dur demek’, ‘milliyetçiliğin bir hastalık olduğunu haykırmak’ oldukça popülerdir. Şayet milliyetçilik yerine ırkçılık veya egemen milliyetçilik kullanılmış olsaydı ve “her türlü ırkçılığa/egemen milliyetçiliğe karşı” bir duruş sergilenmiş olsaydı, amaç çok anlaşılır olur ve kimin neye karşı neyin mücadelesini verdiği de belirsizlikten kurtulmuş olacaktı.

İşkenceli sorguma katılanlardan Rojda yıllar sonra Cezaevinden çıkmıştı. Düşmanın kendisine reva gördüğü işkenceleri bana yapmamalıydı, yaptırmamalıydı. Bana işkence yapan erkek gerillalar ‘zalim’de olsalar, Rojda beni korumalıydı ve tek ümidimdi. Ama, ölüm fermanımı imzalayanların başında bu kadın gerilla vardı.

“21. Yüzyıldaki Kürt sanatı ve sanatҫısı özgürlükҫü, barışҫı, demokrat, yurtsever, birleştirici, bağımsız ve en önemlisi de bütün insanlar iҫin sanat yapma bilinciyle yaşayıp, üretmek zorundadır. Bu konuları konuşup, elimizden geldiğince bir birimize ve siyasilerimize yardımcı olalım. Bizler sanatçıyız ve sanat, özellikle de kürt müzik sanatını dünü ve bu günüyle inceleyip tartışmak durmundayız.

12 Eylül, Cunta başları için iddianame hazırlanıp yargı önüne çıkartılması süreci başlamış olsa da ben ve benim gibi insanlar hala 12 Eylül yargı mantığı ile içerde tutuluyoruz. Demek ki; süreç 12 Eylül ile hesaplaşma değil, sadece iki yaşlı generali günah keçisi olarak kamuoyu nezdinde yere sermektir.

Gazetenin yazar kadrosuna bakıldığında yine faşistlikleri, Kemalistlikleri, darbe sevicilikleri ve hem demokrasi hem de Kürd düşmanlıkları tescilli olan YALÇIN KÜÇÜK, MUSTAFA BALBAY, SONER YALÇIN ve TUNCAY ÖZKAN gibi insanların varlığı her şeyi açıklamaya yetiyor...

Burkay ve Güçlü’den cesaret alan, PKK içinden veya dışından, farklı kişiler ortaya çıkıp mini bir Hakikatleri Araştırma Komisyonu sayılan Terör Alt Komisyonu’na farklı bilgiler sunup tüyler ürpertici gerçeklerden bahsetseler… PKK tarafından işlenen vahşetleri anlatıp “Ölüm tarlaları”nın yerlerini gösterseler… Özel Yetkili Cumhuriyet Savcılığı’nın emriyle kazılar yapılsa ve topraktan yüzlerce iskelet çıkartılsa… JİTEM ile PKK tarafından katledilen Kürdlerin aynı “Ölüm tarlaları”na gömüldükleri ortaya çıksa ve bu gerçekten hareketle JİTEM ve PKK’nın aynı amaç için aynı merkezden yönetildiği kanaatine varılsa…

12 Eylül Darbecileri, PKK eliyle de darbeyi hazırlayan olayları organize ettikleri halde, darbeciler hakkında hazırlanan iddianamede Kürd Bölgesindeki gelişmelerden bahsedilmemesi de dikkat çekici bir olaydır...

Amerikan yetkilileri Mahabad Cumhuriyeti’nin büyük Kürdistan’ın bir çekirdeği işlevini göreceğini kabul ediyorlardı. Rossow, bunun İran, Türkiye, Irak ve Suriye Kürdistanlarının tümünü içine alacağını ileri sürmüştür.[106] Rossow, böyle bir yaratımın ancak Sovyetlerin eli altından çıkabileceğini ileri sürmüştür. Qazi Muhammed ve diğer kabine üyelerinin Irak ve Türkiye’deki Kürtlerle işbirliği yapmak istemediklerini, ve Kürt sorununun ancak gerçek bir demokratik gelişme ve İran’daki çeşitli ulusal azınlıklara saygı gösterilmesi ile çözülebileceğini söylemelerine rağmen,

PKK medyasında işlenen "Ergenekon PKK'ye ajan sızdırdı mı?" yazı dizisi yalanlar üzerine inşa edilmiş, PKK Resmi Tarihi'nin tekrarından öte bir anlam taşımıyor. Kürdistan'ın genç nesillerine empoze edilen PKK Resmi Tarihi; gerçek tarihin tersine üretilmiş bir kurgudur. Bilerek geçmişi yok saymak mümkündür, ancak geçmişi yok etmek mümkün değildir. Türkiye Resmi Tarihi'nin yok saydığı, yok etmek için onca çaba harcadığı Kürd gerçekliğinin ağır asimilasyon ve soykırım denemelerine rağmen, hâlâ öcünü alırcasına ve inatla gündemdeki yerini alması, geçmişin yok edilemeyeceğinin bir sonucudur.

Öcalan’ın sayısız ahlaksızlıklarından birinin neden olduğu ve dört insanın ölümüyle sonuçlanan olaya” politik” bir görüntü veren PKK, utanmadan, sıkılmadan bir aileyi “kontra” ilan edebilmektedir. Bu ve benzer yüzlerce olay göz önüne alındığında, PKK tarafından sıkça kullanılan “hain” ve “kahraman” sıfatlarının adilce ve özüne uygun kullanılmadığını, tek kriterlerinin kendi pisliklerine boyun eğen ve eğmeyenler olduğunu bir kez daha gösteriyor. Bu nedenle...

İşgalcileri “Ehl-i Sünnet” menşeli Arab şeyhleri olan Kâbe’den hiç söz etmeden Kudüs’ü Hizbullah’ın vitrinine koyuyorsunuz. “Ehl-i Sünnet” menşeli Arablar kutsal haremi çiğneyip oraya buraya peşkeş çekince sorun olmuyor mu yoksa? Sizce sorun olmayabilir. Ama bence sorundur. Ben işgalcinin mezhebine, meşrebine, menşeine değil, dinine bile bakmam. Baksam Ehl-i Sünnet’tir diye işgalci, sömürgeci Türklerin safında yer alırdım.

haberlerden birisi, ‘Erteuğrul Kürkçü’nün devletin Kürdleri denetleyen“komiseri” olarak görevlendirildiği’ iddiasını taşıyordu. Bir diğer haber ise, ‘Sezgin Tanrıkulu’nun CHP-BDP arasında köprü işlevi göreceği ve BDP’den icazet alarak CHP saflarında yer aldığı’ iddiasıydı. Bu iki haberden dolayı da çok tepki aldık ve haksız eleştirilere maruz kaldık. Yaşanan gelişmeler, ortaya çıkan tablo bizi doğruladı. Öngörümüzün/iddiamızın doğruluğunu somut olarak gösteren olaylardan biri yaklaşık bir ay önce yaşandı. Her şeyin göz önünde, somut olarak yaşandığı bu olay ODATV davasında gerçekleşti.

Birkaç gün önce Batı Kürdistan’da (Qamişlo) bir eve silahlı baskın yapıldı. Bu saldırıda Abdullah Bedro ile üç çocuğu hedef seçilmişti. Olay sonucunda Abdullah Bedro ağır yaralanırken üç oğlu da yaşamını yitirdi. Saldırıyı yapan, yani üç kişiyi öldürüp birini de ağır yaralayan saldırgan da olay esnasında yaralandı. ANF’nin “büyük komutan” dediği...

Devletleşen AKP, devletin çirkinliklerini, oyunlarını deşifre etmekten kaçınırken, tüm olumsuzlukları PKK taraftarlarına yüklemekle sorunları çözemez. Dahası yeni sorunlara kendisi zemin hazırlamış olur; tıpkı tüm sorunların kaynağında devletin, devlet politikalarının belirleyici olması gibi. Sorunların kaynağı devlet ise (ki bunu tartışmak bile abestir) sorunları çözmek için öncelikle yönelinmesi gereken de devlettir.

Daha önce yakalanıp JİTEM'e getirilen, işkence ile sorgulanıp infaz edilen insanların cesedi şehir dışına atılıyordu. Ancak A.Gaffar Okan'ın aldığı tedbirler sonucu JİTEM artık serbestçe hareket edemez oldu. Sanırım bu altı kişiye ait olduğu sanılan kemikler de o döneme aittir. Çünkü A.Gaffar Okan’ın aldığı tüm tedbirlere rağmen, Yüzbaşı Zahit Engin hemen hemen her gün insanları Beyaz Toros arabalarla Saraykapı'daki JİTEM Karargâhına getirip hücrelere atıyordu. Bu insanlar serbest bırakılmadığına göre, infaz edilmişlerdir ve infaz ettiklerinden bazılarını zorunlu olarak sur içinde gömmüş...

Sorunların devam etmesi halinde karar mekanizmasının Kürdistan Parlamentosu olacağını vurgulayan Barzani, “Kürdistan halkının tavrı neyse biz o tavrı uygularız. Eğer Kürdistan halkı bağımsızlık talep ederse, bunun önünde durmayacağım. Kürdistan bölgesinin günden güne gelişmesini istiyorum ancak asıl umudum Kürdistan’ın bağımsızlığıdır”dedi.

Bu olay, sistemin iç hesaplaşmasına, çelişkilerine alet olmadan ve onların bakış açılarıyla değerlendirilmeden tahlil edilmelidir. Bu katliam ne kaza ne de ASKER-AKP çelişkisiyle açıklanamaz. Bu katliam, işgalci bir devletin sömürge bir halka bakış açısının somutlaşmış halidir. Bu açıdan bakıldığında, Kürdistan’da Türk işgalini meşru gören tüm kişi ve kurumların katliamda payı vardır. Bu katliamı, AKP’yi aklama refleksiyle değerlendirmek...

Hükümet, muhalefet, Türk-İslam, Kemalizm gibi sistemin farklı kanatlarından birini ayrık tutmadan, devlet ve devletçilerin tümünü, gerillalara karşı işledikleri insanlık suçundan dolayı lanetliyor, hayatını kaybeden gerillaların ailelerine ve Kürdistan halkına da baş sağlığı diliyoruz. PKK'nin engellemelerine ve TC'ye kalkan görevi yapmasına rağmen, Kürdistan halkı, Devlet ve devletçilerin işledikleri insanlık suçlarının hesabını mutlaka soracaktır.

PKK'nin bir yandan Kemalist Türk solu ile yeni bir ortak cepheayaratmaya çalıştığı (Kongre hareketi ve Çatı partisi) ve amacının "Türkiye'yi bütünleştirmek ve demokratikleştirmek" olarak belirlediği bir ortamda Hakkari'de yaşanan büyük çaplı saldırıları, "Kürdlerin özgürlük mücadelesi" olarak görmek en basitinden saflık olur. Bu saldırıların sistem içi kavgada Kemalizm'e kan vermek dışında bir açıklaması olamaz. Konuya dair düşüncelerimizi iki ay önce yazılan yazıda açıkladığımız için, ayrıntıya girmeden yazıyı aşağıda okuyucularımızla paylaşıyoruz.

Kan üzerine kurulu olan bu saltanatın yıkılması çocuklarımızın, gençlerimizin rant uğruna ölmesini engelleyeceği gibi, Kürdistan halkının ulusal demokratik mücadelesinin de sağlıklı bir zeminde boy vermesini sağlayacaktır. Unutmamak gerekir ki haksızlığa sessiz kalmak dolaylı da olsa bir suç ortaklığıdır; bu suça ortak olmamak ve Kürdlerin doğal haklarının rant uğruna feda edilmesine izin vermemek için tüm duyarlı insanlara sorumluluk düşmektedir.

Özgür Bireyler Topluluğu olarak diyoruz ki; ismimizi, (KÜRD) ülkemizin ismini (KÜRDİSTAN) ve Güney’deki kurumumuzun (KÜRDİSTAN BÖLGE YÖNETİMİ, ya da FEDERAL KÜRDİSTAN) ismini doğru telaffuz etme cesareti/samimiyeti göstermeyen hiç kimse bizim gerçek dostumuz değildir, olamaz da...